Dit is de eerste plaat sinds Powerlight (1983) waar de aandacht niet wordt afgeleid door de een of andere rariteit (raps, elektronische beats), en de kwaliteit ook enigszins te pruimen is. Ik heb ook het idee dat men een beetje probeerde in te spelen op de vernieuwde populariteit van (nu) disco. Daft Punk's Random Access Memories is een goed voorbeeld van een plaat die gigantisch succesvol was in hetzelfde jaar, met een recept dat grotendeels was geënt op het werk van bands als Earth, Wind & Fire in de jaren zeventig. EWF zit hier in ieder geval grotendeels in dezelfde richting. Helaas is deze plaat bij lange na niet zo goed geproduceerd, en ook qua songwriting iets minder. Ook de nummers die gebaseerd lijken op nu disco (Dance Floor en Night of My Life) klinken helaas niet zo fris en vol als bijvoorbeeld een Todd Terje of Aeroplane, die dit genre mede onder de aandacht brachten. Met iets meer werk had deze plaat beter kunnen zijn, en dat is jammer, maar aan de andere kant is dit al stukken beter dan veel werk uit de afgelopen twee decennia. Mijn eerste ruime voldoende voor een EWF sinds Raise! En daarmee haalt hij ook de top 10!
En zojuist ontdek ik dat Holiday een kerstalbum is... Dus die sla ik voor de marathon graag over. Dat maakt Now, Then & Forever een mooie afsluiter van deze marathon. De jaren tachtig en negentig waren pittig, maar de vele mooie albums daarvoor (en deze) maken dat ruimschoots goed. Daadwerkelijk een legendarische band. Ze spelen vanavond bij mij (open lucht) in de buurt, dus ik denk dat ik een paar noten ga meepikken!
1. That's the Way of the World
2. All 'n All
3. I Am
4. Head to the Sky
5. Spirit
6. Faces
7. Earth, Wind & Fire
8. Last Days and Time
9. Raise!
10. Now, Then & Forever