Postiljonen - Skyer (2013)

Dut is errug lekker op zomerse dagen als deze. Eerste indruk is zeer veelbelovend.

Erg prettig idd en helemaal als je deze draait voor of na de nieuwe pet shop boys. Het hele album is contstant en heerlijk mellow en relaxed.

Atlantis en Supreme klinken aardig goed. Ik hoor wel heel erg M83, ik weet niet in hoeverre dat geldt voor het hele album?

Die twee nummers vind ik op het moment ook het beste, We Raise Our Hearts ook mooi.
De link met M83 legde ik ook meteen, maar dat is voor mij een absoluut positief punt, meer van dit soort muzikaliteit graag

Postiljonen kenmerkt zich door dromerige zang, gecombineerd met soms een wat 'Drive-iaanse' begeleiding, en soms ineens catchy bliepjes of een uitbarsting van blaasinstrumenten. Over het algemeen is het een erg prettige kennismaking met dit Zweedse bandje, maar het is duidelijk een debuut plaat. Het mist nog een beetje een eigen smoel. Voor hun volgende plaat hoop ik dat ze een keuze maken tussen het dromerig/drive-iaanse (zoals het heerlijke Help of On the Run), of het vrolijke (zoals We Raise Our Hearts of Supreme), waar mijn voorkeur uit zou gaan naar het eerste. Daar vind ik ze een stuk beter in. Nu mist het een beetje de sfeer om je weg te laten dromen, zit je er net in wordt je er weer uitgesleurd. Maar al met al vind ik het een erg lekker album. Hoogtepunt is All That We Had is Lost , met de zeer fraai gebruikte elementen van Whitney Houston haar How Will I Know.

3,5*

Fantastisch album veel variatie, soort tygo

Heerlijke dreampop/retrowave plaat met lekkere synths, mooie, dromerige zang en lekkere downtempo drums. Veel electronische drumsounds geven dit echt een 80's sound.

Het meandert op een aangename wijze lekker voort, zonder te vervelen.