Peter Sarstedt - Peter Sarstedt (1969)

Where Do You Go to My Lovely is een van de mooiste nummers die gemaakt 5*

Absoluut

Where Do You Go to My Lovely is een leuk en mooi nummer maar om nu het hele album 5 sterren te geven gaat mij absoluut te ver. De rest is namelijk niet zo best, al sayonara er nog mee door.

Where Do You Go to My Lovely is een evergreen van jewelste en wordt nog steeds veel op zenders zoals Radio 5 Nostalgia gedraaid.
Armand heeft in hetzelfde jaar nog een Nederlandse versie hiervan gedaan.
Peter's broertje Robin hoor ik af en toe nog weleens voorbijkomen met My resistance is low, dat als een jaren 30/40 78 toerenplaat klinkt.
De rest van dit album heeft raakvlakken met het werk van singer/songwriter Donovan. Als voorbeeld noem ik Stay Within Myself.
Er staat ook een nummer op waarin hij 'No more lollypops for you' zingt, dat alsmaar sneller en sneller en sneller gaat. Dat technische grapje werd ook al gedaan door The Hollies, het nummer Elevated Observations van het album Butterfly.
Time Was Leading Us Home vind ik hier naast Where Do You Go to My Lovely de beste nummers. Het in- en uitro van Time ... doet mij denken aan I've seen all good people van Yes.
In de jaren 70 heeft Sarstedt nog een klein hitje gehad met Beirut (het bereikte hier alleen tipparade).
Begin jaren 90 zag ik Sarstedt met z'n gitaar in een Duits oldies 60's feest t.v.-programma zijn grootste hit playbacken. Het was echt een armoedige bedoening. De presentator stelde daarna in het Duits en een beetje Engels steeds allerlei domme vragen over die wereldhit. Het moest nagesynchroniseerd worden, omdat de presentator's Engels niet zo best was. Je zag Peter kijken van 'wat moet die man nou van mij?'.
Sarstedt had in ieder geval zijn schnabbel verdiend.
Ik vind het wel jammer dat Peter Sarstedt nooit groter geworden is, dan alleen die mooie wereldhit. Als je deze plaat een aantal malen beluistert, denk je toch met een blijver te maken hebben.
Donovan heeft het wat langer volgehouden en brengt af en toe nog een mooi album uit.
Ik hoop dat niemand het in z'n bolle kop haalt om ooit een disco of houseversie van Where Do You Go to My Lovely uit te brengen.

Ik heb Where Do You Go To My Lovely een tijdje terug ontdekt via de film The Darjeeling Limited, die zich afspeelt in India (waar Peter geboren is). Nooit geweten dat het zo'n oude klassieker was.

Om de een of andere reden heb ik het gevoel dat deze man nooit helemaal serieus is genomen – misschien werd hij beschouwd als een one hit wonder, misschien was het zijn geaffecteerde voordracht op dat nummer (hoe passend die daarbij ook is), en misschien was het wel zijn snor? Hoe dan ook, als "albumartiest" heeft hij nooit veel betekend, en dat is eigenlijk een beetje jammer, want deze debuutplaat is een behoorlijk ambitieus werkstuk, met een mengeling van pop, troubadourliedjes, psychedelica, soft rock, ironische èn serieuze hippieliedjes en een beetje Dylan. Maar ja, misschien is zitten er ook wel een beetje té veel ingrediënten in de mix, en ook niet alles is even sterk (met name You are my life is even melig als de titel doet vermoeden, en My daddy is a millionaire is werkelijk te flauw voor woorden). Daar staan dan weer bijvoorbeeld de elegante plaatopener, de bijna soulachtige meebruller Stay within myself en de nog altijd intrigerende megahit tegenover, en als geheel slaat de balans toch wel naar de positieve zijde uit. Leuke plaat, full marks for trying zoals de Engelsen zeggen. (Overigens bestaat er van dit album ook een versie met twee extra tracks No more lollipops en Mary Jane).