Art Blakey And The Jazz Messengers - Tough! (1966)

Heruitgebrachte plaat van Blakey and the Jazz Messengers. Opnamen dateren uit 1957 maar wie Ritual heeft heeft al de helft want Scotch Blues en Exhibit A staan sowieso op de plaat. Verder wel prima, vooral de aanwezigheid van McLean maakt het voor mij interessant.

Op Spotify te beluisteren maar in zeer matige kwaliteit, weliswaar van vinyl maar met veel ruis.

Met Art Blakey (drums); Jackie McLean (altsax); Bill Hardman (trompet); Sam Dockery (piano); 'Spanky' DeBrest (bas)

Opnames uit het voorjaar van 1957 of wellicht eerder, aangezien zoals hierboven al wordt gezegd twee composities ook al voorkomen op het in januari en februari van dat jaar opgenomen Ritual. Volgens mij zijn het niet dezelfde takes, alhoewel ik niet zover ben gegaan ze op twee spelers tegelijk af te spelen ter vergelijking. Hoe dan ook werden deze opnames in 1966 als nieuwe Jazz Messengers-plaat uitgebracht door Chess-sublabel Cadet.

De plaat is te vinden op Spotify, maar klinkt daar ondanks de belofte 'Hd Remastered' te zijn alsof iemand een stoffige vinylplaat draait over een transistorradio. Dikke foei voor de rechthebbenden, als je mensen nieuwsgierig wil maken naar je catalogus dan is dit niet de manier. Men mag hopen dat de oorspronkelijke lp beter klinkt, maar het versterkt wel het gevoel (samen met de korte speelduur) dat hier wat inferieure opnames bij elkaar worden geharkt om wat geld te slaan uit een band die halverwege de jaren zestig een 'household name' was geworden in de jazz. Hoesje met random witte dame eromheen en verkopen maar.

Ondanks dit alles toch wel het aanhoren waard, 'Flight to Jordu' bevat misschien wel de lekkerste solo die Hardman voor de Jazz Messengers speelde. Verder niets dan lekkere hardbop, zoals je verwacht van de Messengers. Het is alleen moeilijk een argument te noemen om dit album nog een keer te draaien als je de vorige Messengersplaten Hard Bop en Ritual ook tot je beschikking hebt.

Vond laatst een Nederlandse persing van deze Lp op Chess label, ook uit 1966 (overigens met een andere hoes) en die klinkt prima.