Fuzz - Fuzz (2013)

Welja, naast zijn solo album dat later dit jaar uitkomt ook nog maar eens een side-project erbij. Loose Sutres is alvast te beluisteren, en wel hier. Wat zeg ik, zelfs een gratis download. Maargoed, wat een plaat weer, onvoorstelbaar, hoe de man dat niveau zo hoog houdt. Of het echt wezenlijk anders is dan Ty Segall solo? Niet echt, al is een plaat van ruim 6 minuten in het oeuvre Van Ty Segall zeldzaam. Ik hoop op meer langspelers op Fuzz. Helaas nog ruim 2 maanden wachten. Ik kijk er in ieder geval erg naar uit, evenals zijn soloplaat.

Gevonden dankzij repelstefan en verder geklikt naar hun geweldige dubbele single, hier te beluisteren:
Hear Two Songs From Ty Segall’s New Band Fuzz - Stereogum

En na lang zoeken: de 7" single is 'gewoon' te verkrijgen als download bij iTunes.
Single uitgebracht op 8 januari 2013. A-side This Time I Got A Reason / B-side: Fuzz's Fourth Dream.

En er is meer!
Klik vervolgens op (de artiestennaam) Fuzz: krijg je de single Sleigh Ride / b-side: You Won't See Me
Ook te downloaden dus...

En op 17 september is er nog meer!
De single Sunderberry Dream / b-side: 21st Schizoid Man
Al wel te beluisteren... heavy stuff man.

Zeker heavy stuff.

Altijd leuk als Ty Segall wat uitbrengt. Van de week eens even beluisteren

Lekker album is het hoor, zitten echt heerlijke stukken gitaar riffs tussen in sommige nummers. Is toch wel weer wat anders dan ik van Ty Segall gewend ben, gaat wat meer de psychedelische kant op.

Wel jammer waarom Sunderberry Dream en 21st Schizoid Man hier niet op staan. Zo is het wel erg karig. Maargoed, nog steeds een dijk van een album

De naam Ty Segall lees ik al een tijdje op elk hipsterblog dat er maar is. Tot nog toe niet veel aandacht aan besteed, maar dit is wel erg lekkere retrorock hoor. Als de nieuwe Monster magnet later deze maand ook het gehoopte niveau haalt, mag het een mooie rockherfst heten.

Heerlijke teringherrie. Een prachtige ode aan de 'fuzz' alwaar Jimi Hendrix en Pete Townsend bij zweerden. Eerder het album 'restless' van Ty Segall en nu dit. De man zit niet stil. En gelukkig maar!

Deze ga ik maar eens opzoeken, de track die op Stereogum staat klinkt erg goed. Ik heb eerder materiaal van Ty Segall gehoord en dat trok me helemaal niet maar hier ben ik wel benieuwd naar.

Als je dit nieuwste werk van Ty Segall en consorten tot je neemt via de Sennheiser vanaf vinyl, dan is dat wel weer een hele prettige ervaring. Dit album blijkt het meer dan waard om er zo intensief naar te luisteren. Alle songs zitten erg goed in elkaar, vol met geweldige riffs en heerlijke wendingen en versnellingen.

Voorbeeld is de fantastische opener Earthen Gates: wat een sterk begin gevolgd door de bekende Ty Segall versnelling. Sleigh Ride is de enige single van Fuzz op dit album, vergeet niet de andere te beluisteren. What's In My Head is mogelijk de sterkste song. En zo gaat het maar door: een plaat bomvol met uitschieters. Met uitstekend spel en een heerlijk retro garage- hardrock geluid.

Ondanks dat zijn soloplaat niet mis is en een aardige nieuwe weg is, vind ik toch dat het talent van Ty Segall het best tot zijn recht komt op platen zoals deze hier en Slaughterhouse. Heerlijke rauwe energieke muziek waar ik altijd zin in heb!

Wát een plaat!!

Vandaag tijdens een fietstocht/wandeling door de bossen voor de 3e keer mogen beluisteren. De natuur was prachtig, de muzikale begeleiding van een ongekend hoog niveau. Ik durf te stellen dat 'Fuzz' één van de beste gitaarplaten van de afgelopen 20 jaar is . Elk nummer bevat een geweldige energie en de ene riff is welhaast raker dan de vorige. Rustpunten geven een dreigende belofte voor wat komen gaat en dit zorgt er onder andere voor dat je helemaal kan wegkruipen in de muziek.

Onlangs las ik dat Fuzz bezig is met een tweede album. Ik kijk er zeer naar uit en gezien de bovenstaande reacties ben ik vast niet de enige

Ha Marjet, welcome to the club!

Ty Segal treedt begin november trouwens op in Paradiso.

wat een perfecte rag plaat is dit. de band -en albumnaam vatten ook gelijk de hele essentie van dit werk.
35 minuten lang gaan, fantastisch gitaar, drum en baswerk. Ty Segall is natuurlijk het bekendste lid van deze band, maar deze plaat wordt echt gedragen door Charlie Moothart's gitaarspel; elk nummer heeft toch minstens één fantastische riff, en in een nummer als Loose Sutures wordt je helemaal getrakteerd.
hard, maar er zit wel ruimte in elk nummer, het blijft 'grooven', bij andere hardere bands is het vaak wat log maar daar hebben deze heren geen last van.

album nummer II ken ik een paar nummers van, maar de album lengte schrikt me wat af. 35 minuten is perfect voor een plaat als deze. live op lowlands was dit ook fantastisch, heeft me wat ledematen gekost maar het was het waard.

Zo'n goede plaat en dan maar 2 als favoriet te mogen kiezen...
Ik vind het allemaal monsterachtig...