Deltron 3030 - Event 2 (2013)

Geweldig album, alleen vind ik Del zelf echt wat tegenvallen hoor. Hij probeert wel enthousiast te klinken, maar het gaat hem niet echt goed af.

Wat een kwaliteit toch weer

Ik luisterde zojuist iets van deel 1 en werd weer weggeblazen, de kans dat dit album dat niveau benadert schat ik na een luisterbeurt of 2,5 laag (maar deel 1 is wat mij betreft ook gewoon een monument), maar dat dit één van de albums van het jaar gaat worden is heel goed mogelijk. Del klinkt inderdaad wat minder fel en energiek, maar is nog steeds een fantastische rapper, en ook de beats zijn weer heerlijk sfeervol en pakkend, Dan is gewoon een vakman. Het concept is er ook weer tof in verwerkt. Bovendien hebben we er weer een fijne Albarnfeature bij, dat is altijd goed nieuws. Die track en The Return zijn op dit moment mijn favorieten. Ik ben blij, al met al

Gezien de kwaliteit van Dels recente werk waren mijn verwachtingen voor deze plaat, verwachtingen die al jaren aanwezig waren omdat Event II al jaren geleden aangekondigd werd, in den beginne heel erg laag. Ik was dan ook blij verrast met de in de loop van 2013 gelekte tracks, die verre van verkeerd klonken. En ook nu ik het gehele album in alle rust heb kunnen luisteren ben ik er zeker over te spreken. De beats zijn consequent sterk, en doen gemiddeld niet veel onder voor die van het eerste deel - waar dan weer wel wat meer positieve uitschieters bij zaten, het magistrale 3030 voorop. En Del doet het ook prima.

Gek genoeg vind ik dit album bijna even geniaal als Deltron 3030, ik snap de kritiek op een minder scherpe Del wel maar deel ze niet helemaal. Voor mij is hij gewoon een aanvulling op het muzikaal pareltje gevormd door de producties van Dan en Koala, wat een album

Ik zie hier ettelijke overtuigd positieve commentaren, maar voor mij is deze plaat een kwelling. Helden heb ik eigenlijk niet. Heldendom is pure subjectiviteit, je voor de grote geneugte van overzicht in je kwaliteitsschifting blind maken voor de lelijkheid. Normaliter kan ik mij daar zeer daadkrachtig van weghouden, maar bij Del moest ik me altijd laten begaan. Die flow, zo rijkmelodisch golvend over zijn warme baritonstem. Die onnavolgbare rijmschema's. Die meesterlijke metrische overbruggingen tussen die rijmschema's. Die schier onbegrensde vocabulaire. Die tomeloze fantasie die hij daarmee verwoordde. Die voorliefde voor funky baslijnen... Del was mijn held. Maar deze held is in de actualiteit jaren geleden al gevallen. Zo levend als hij nog altijd is in mijn herinneringen, in het verleden, zo morsdood is hij in het heden. En deze plaat bevestigt dit alles. Niks melodieuze vocale bombastiek, niks driedubbele binnenrijm, niks teren op de grochten van het woordenboek. Nee, het is 'ya boy Del'. 'Ya boy Del' over nu louter wrang klinkende funky baslijnen. Het doet pijn. Dit album zal ik nooit meer luisteren. Laat staan objectief beoordelen.

Ach gut. Ik moet bijna huilen .

Ik moet zeggen dat ik de kritiek op Del maar voor een deel volg. Het is wat minder scherp, hongerig en het zit zeker minder ingenieus in elkaar maar zelfs dan blijft hij een mc die ver boven het gemiddelde uitsteekt. Het concept op deze plaat is mogelijks nog beter uitgewerkt dan op hun debuut en het algehele niveau ligt ook gewoon hoger. Na een stuk of 30 luisterbeurten vind ik dan ook dat deze het debuut nagenoeg evenaart. De manier waarop de intro overgaat in de openingstrack, de verschillende lagen binnen het nummer the return, pay the price, het enorm sterke middenstuk (9-13) dat ook nog eens uitmondt in het sterkste deel van de plaat: de laatste twee tracks zijn voor mij eigenlijk allemaal hoogtepunten die de topnummers van de eerste plaat evenaren. Een absolute klepper zoals Mastermind op deel 1 zit er niet tussen en Del presteert inderdaad maar op 70 procent van zijn kwaliteiten, het kan voor mij de pret niet drukken. Meer zelfs, indien beide elementen ook nog eens aanwezig waren geweest, dan had Event II het onmogelijke gerealiseerd: deltron 3030 overtreffen.

Dat Del minder hongerig overkomt en zelfs tegenvalt komt ik niet helemaal in. In welk opzicht klonk Del zo hongerig op Deltron 3030 dan? Hoogstens dat zijn rijmschema's er iets op achteruit gegaan zijn. Verder ben ik erg tevreden over deze plaat. Denk dat we niet veel beter hadden kunnen verwachten...

De eerdere Deltron heb ik nooit gehoord, maar deze vind ik in ieder geval erg goed. Sowieso ben ik niet zo bekend met Del. Daar moet maar eens verandering in komen. Gemiddelde niveau ligt wat mij betreft erg hoog. Zal wel naar 4,5 * groeien, denk ik. Erg onder indruk.

Dan heb je nog veel moois te ontdekken want Del heeft heel wat moois gedropt

Zijn vreemde, maar toch hele relaxde flow op Deltron 3030 voornamelijk. Del had destijds een van de meest unieke flows die ik ooit heb gehoord. Dat geldt trouwens niet alleen voor Deltron 3030, maar ook alles wat hij daarvoor deed. Na 'Both Sides Of The Brain' heb ik Del nooit meer hetzelfde gevonden. Daarnaast zaten de teksten ook wel beter in elkaar. Del staat hier wat verder van het verhaal af.

Dit is eigenlijk ook waarom ik vaak tegen sequels ben. Het kan eigenlijk alleen maar tegenvallen. Artiesten zijn in de tussentijd veranderd en doen nu andere dingen. Als er dan toch zo'n sequel komt, mag je verwachten dat het niet hetzelfde gaat klinken. Bovendien speelt nostalgie vaak ook een grote rol.

Hongerig is misschien niet de juiste term (denk je toch meer aan Nas op Illmatic of the Wu op 36 chambers) maar ik vond hem toen wat scherper. Ik kan het moeilijk uitleggen maar ik vond dat hij toen echt wat toevoegde aan de beats, hij zweefde als het ware over de beat nu klinkt het wat braver, wat meer alsof hij op cruise control rapt. Rijmtechnisch zit het ook wat minder sterk in elkaar (toch een van zijn handelsmerken) maar nogmaals, het is niet alsof Del het hele album naar omlaag trekt: verre van zelfs, een Del op pak 70 procent is nog beter dan 80-90 procent van alle mc's.

Do You Remember

Geweldig optreden bij Letterman, voor de mensen die het nog niet gezien hadden.

Dopeness

Niet heel veel aan. Natuurlijk leuke teksten en concept, maar het pakt me amper tot niet (zowel beats als Del's raps). Een typische 3*-plaat die niet slecht is maar die ik ook niet meer in zijn geheel op zal zetten.

Kan ik me wel in vinden. Ik ga gewoon niet stemmen omdat ik de plaat vrij snel heb afgezet uit pure verveling.

Toch vreemd, ik heb het album deze week nog een keer of drie beluisterd en op dat nummer met Zach na, vind ik het toch nog steeds allemaal vet en één van de betere platen dit jaar. Misschien dat ik ooit nog een halfje omlaag ga (lager dan 4 gaat het voor mij niet worden) maar daar zie ik voorlopig weinig reden toe. Hun debuut is beter maar vooral de producties op dit album, blijf ik geniaal vinden.

Echt een heerlijk album dit hoor. Ik snap op zich wel dat vrijwel iedereen het minder vind dan hun debuut, maar het komt qua kwaliteit toch wel redelijk in de buurt naar mijn mening. Del rapt misschien anders dan op het eerste album, maar om nou te zeggen dat ik hem hier een stuk minder vind gaat me te ver. Tekstueel vind ik het namelijk nog steeds erg sterk. Wat hij op 3030 wat beter deed en kon was binnen een paar zinnen een paar keer van flow wisselen. Wat dat betreft snap ik wel wat thgryda bedoeld, er zit wat minder energie in de raps van Del. Het is iets meer een rustige vertellende stijl. Talent Supercedes is dan wel weer een nummer met een wat meer pit trouwens, maar nog steeds niet die geweldige 'Things You Can Do flow' bijvoorbeeld.

Ik vond dit album tegenvallen, maar ik heb het vandaag toch weer een kans gegeven. Ik moet zeggen dat ik eerst niet snapte waarom ik het voorheen saai vond, want Event 2 gaat toch echt goed van start. Helaas zwakt het daarna al heel snel af en begreep ik weer waarom ik teleurgesteld was. Kwalitatief is het inderdaad niet eens zoveel minder dat hun debuut, maar alles is niet zoveel anders dan Deltron 3030. Dat is juist het probleem. Niks is verrassend en daardoor is het saai. Ik kan mijn aandacht er niet bij houden en een kalmere Del maakt het er niet beter op.

Ik heb het al vaker gezegd, maar als artiesten gaan doen wat er van hen verwacht wordt vallen opvolgers voor mij vaak enorm tegen. Zo zijn er dit jaar al een aantal artiesten hard op hun bek gegaan.

[14:17] De tracklist van Deltron 3030 - Event 2 (2013) is zodanig gewijzigd, dat je markeringen van favoriete tracks helaas verloren zijn gegaan

Wat de fuck.

12.
My Only Love (3:49)
met Emily Wells
13.
My Only Love (3:49)
met Emily Wells

Pesterijtjes

Potverdorie, mijn foutje! Heb het aangepast.

Haha Kan gebeuren.

Wel goed dat je dan zo'n melding krijgt trouwens.

Pay the Price is in ieder geval geweldig.

En die lijn zet het wel door zo blijkt. Simpelweg sensatie de mate van creativiteit doorheen dit hele ding.

Daarnaast ook wel geloofwaardig tot leven meen ik. Als je ervoor open staat neemt het je geest zelfs mee ergens hooggelegen waar het space is.

Tenminste, zo is mijn ervaring. Ben nu daar.

Allerminst een plaatje alledaags.

Dit plaatje.

Waan me op bepaalde momenten al bijna Frits Wester live in de uitzending.

Vergeving vragen voor het uit de plaat gaan.

Volgende keer beter beetje rustig aan.