Cypress Hill - Cypress Hill (1991)
mijn stem
194 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Ruffhouse
-
Pigs (2:51)
-
How I Could Just Kill a Man (4:08)
-
Hand on the Pump (4:03)
-
Hole in the Head (3:33)
-
Ultraviolet Dreams (0:41)
-
Light Another (3:17)
-
The Phuncky Feel One (3:28)
-
Break It Up (1:07)
-
Real Estate (3:45)
-
Stoned Is the Way of the Walk (2:46)
-
Psycobetabuckdown (2:59)
-
Something for the Blunted (1:15)
-
Latin Lingo (3:58)
-
The Funky Cypress Hill Shit (4:01)
-
Tres Equis (1:54)
-
Born to Get Busy (3:00)
0
geplaatst: 9 juni 2009, 02:13 uur
Ik hoor wel dat dit uitstekende producties zijn naar '91-maatstaven met een overvloed aan samples, een hoog tempo en veel fun, swing en funkiness. Het probleem zit vooral bij B-Real. Ik vind zijn stemgeluid, flow en teksten - meer dan zou mogen - irritant.
Er zijn meerdere hiphop-albums met teksten die gaan over pistolen, weed en stoer doen die ik fantastisch vind, met als enige voorwaarde dat de teksten vormelijk lekker ineensteken en aangenaam klinken. B-Real articuleert niet genoeg, heeft weinig te zeggen, zegt wat hij zegt niet op een originele of leuk geformuleerde manier en heeft gewoon vooral een erg irritant stemgeluid dat in mijn gehoor op sommige momenten gedegradeerd wordt tot een irritant hoog zoemende vlieg die nergens de productie eer aandoet. Vooral op de nummers met een snel tempo gaat B-Real voor mij de mist in. Op de tragere producties brengt hij het er beter van af. Misschien vergroot ik mijn negativiteit wel net iets té veel uit, maar dit album kan me niet lang boeien.
DJ Muggs doet hard zijn best om het niveau hier hoog te houden en slaagt daar meestal ook in. Maar MC's als Ice Cube doen zijn swingende producties veel meer eer aan. Productioneel is dit dan ook een erg goed album en in de Westkust zelfs een regelrechte klassieker, wat mij betreft.
De sterke producties plus de leuke nummers met klassieke status zorgen ervoor dat "Cypress Hill" een voldoende krijgt. Dit album heb ik al jaren in mijn bezit, maar ik luister er zelden of nooit naar en dat is toch wel een teken aan de wand. Hoogtepunten zijn de eerste 6 nummers en "Stoned Is the Way of the Walk".
3*
Er zijn meerdere hiphop-albums met teksten die gaan over pistolen, weed en stoer doen die ik fantastisch vind, met als enige voorwaarde dat de teksten vormelijk lekker ineensteken en aangenaam klinken. B-Real articuleert niet genoeg, heeft weinig te zeggen, zegt wat hij zegt niet op een originele of leuk geformuleerde manier en heeft gewoon vooral een erg irritant stemgeluid dat in mijn gehoor op sommige momenten gedegradeerd wordt tot een irritant hoog zoemende vlieg die nergens de productie eer aandoet. Vooral op de nummers met een snel tempo gaat B-Real voor mij de mist in. Op de tragere producties brengt hij het er beter van af. Misschien vergroot ik mijn negativiteit wel net iets té veel uit, maar dit album kan me niet lang boeien.
DJ Muggs doet hard zijn best om het niveau hier hoog te houden en slaagt daar meestal ook in. Maar MC's als Ice Cube doen zijn swingende producties veel meer eer aan. Productioneel is dit dan ook een erg goed album en in de Westkust zelfs een regelrechte klassieker, wat mij betreft.
De sterke producties plus de leuke nummers met klassieke status zorgen ervoor dat "Cypress Hill" een voldoende krijgt. Dit album heb ik al jaren in mijn bezit, maar ik luister er zelden of nooit naar en dat is toch wel een teken aan de wand. Hoogtepunten zijn de eerste 6 nummers en "Stoned Is the Way of the Walk".
3*
* denotes required fields.
* denotes required fields.