MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Inspiral Carpets - Revenge of the Goldfish (1992)

mijn stem
3,78 (73)
73 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Mute

  1. Generations (2:44)
  2. Saviour (3:36)
  3. Bitches Brew (3:43)
  4. Smoking Her Clothes (3:36)
  5. Fire (3:24)
  6. Here Comes the Flood (3:50)
  7. Dragging Me Down (4:30)
  8. A Little Disappeared (2:48)
  9. Two Worlds Collide (4:25)
  10. Mystery (3:12)
  11. Rain Song (4:42)
  12. Irresistible Force (2:53)
totale tijdsduur: 43:23
zoeken in:
avatar van Manfield
4,5
Inspiral Carpets is een band uit Oldham, Verenigd Koninkrijk. Ten tijde van de release van dit album bestond de band al bijna 10 jaar. In de aanloop naar dit album had de band al in verscheidene bezettingen gespeeld. Zo verliet de jeugdvriend van frontman Graham Lambert en tevens medeoprichter van de band, Stephen Holt al vlak voor het debuut "Life" de band. Zanger Tom Hingley werd toen uitgenodigd om de band te versterken. Op het meest recente album van Inspiral Carpets heeft Holt de rol van zanger weer overgenomen van Hingley. Zijn stem bevalt me toch wat minder dan die van Hingley. Wellicht is de stem van Hingley wat beperkt, gewichtig en voor sommigen zingt hij vast met teveel vibrato. Voor mij voelt het juist precies goed. Van een beetje vibrato ben ik dan ook niet vies.

"Revenge of the Goldfish" is één van de klassiekers in het madchester subgenre. Muzikaal bezien bevat het dus ook duidelijke - doch lichte - tinten neo-psychedelia. Het is energiek, duidelijk up-tempo en soms zelfs wat noisy. Ook elementen uit de acid-house scene komen naar voren, al is het minder duidelijk dan sommige andere bands die elementen gebruikten binnen de madchester subgenre.

Heel fijn zijn de ook de eigenzinnige bijdragen van Clint Boon op orgel. Welke absoluut het geluid van Inspiral Carpets en dit album tot een unieke sensatie maakt. Zeker wanneer er een clash ontstaat tussen orgel en drum. Ik begrijp de kritiek hierboven dat het ergens niet helemaal soepel loopt met de productie. In mijn ogen wordt juist de gitaar en bas soms iets te ver naar voren geplaatst. De nummers "Generations", "Bitches Brew", "Dragging Me Down" and "Two Worlds Collide" steken er wat mij betreft boven uit.

Craig Gill, de drummer van dienst, heeft uiteindelijk in 2016 zelfmoord gepleegd na jaren last te hebben gehad van tinnitus. Hij was regelmatig DJ in de fameuze nightclub The Hacienda. Deze club was een onderdeel van Factory Records en werd geleid en gefinancierd door de heren van New Order. Binnen de madchester subgenre en in de ontwikkeling van acid-house was dit podium van groot belang.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:20 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.