House of Love - Audience with the Mind (1993)

Een steveriger gitaar geluid dan de voorgaande CD's.
Helaas zijn de songs net iets minder uitgewerkt.
Erosion & Hollow spreken mij het meest aan.

Hollow is de topper, de rest is ook een 4,0 waard voor mij

Na jáááááááren zie ik deze weer 's in de kast staan, en herinneringen komen als herfstbladeren aan de watervlakte drijven.
Ik wil ze eruit vissen en plaats deze maar eens in de cdspeler...........
De bladeren blijken alle intact en geven mij dat gevoel terug van intensiteit als voortgekomen uit ernst en vreugde.
Eén verschil is dat ik toen geen aandacht schonk aan waar ze over zingen, waar het over gaat. Dat hoefde namelijk niet, omdat de muziek gewoon buitengewoon subtiel is geproduceerd. De nummers zijn separaat maar vloeien met een niet op te merken gloed alle in elkaar over.
Wat is het? Ik zou het plaatsen in alternatieve rockmuziek en past echt helemaal in de tijd van the Cranberries, the Verve, Oasis en Alanis Morisette.
De lyrics graven diep, niet al te poëtisch, maar duiken wel in het diepere. En raar, al wordt er geen geloof gepredict, je neigt wel te denken dat de zanger gelovig is. Niet religieus, dat niet. Want enorm eruit springend, wat de luisteraar niet kan ontgaan (ook mij toen niet) is het nummer van de leegte en verlatenheid dat 'Portrait in Atlanta' heet. Geen nummer om vrolijk van te worden maar wel diep diep ernstig waarin hij zingt: 'And God is just not in us, there are no crucifies.......'. Het is tevens mijn favoriet op deze.
De minste voor mij is 'Hollow'. Die is echt 'gespeeld' en doet mij wat inspiratieloos aan. Als die aan wal was gelaten zou de vaart bijna perfect zijn geweest. De andere uitzondering is nl 'Shining on'. Die is wel enigszins te pruimen maar in het geheel een beetje een flauw buitenbeentje.
Op dit moment speelt het mooie 'Portrait in Atlanta'........de zon is vandaag de meester der blauwe hemelen, geen wolkje te bekennen en ze treedt als zinnende verkwikking door de glazen wand. Zo heb ik het nooit gezien, maar ik beleef de muziek nu best wel anders, krijg een beetje zomergevoel nu en zou de muziek haast interpreteren als zwoele alt. rock. 4*

Ik kan mijn bericht niet meer wijzigen helaas, maar wilde even iets rechtzetten. En wel het stuk in mijn bijdrage waarin ik het heb over geloof en religie. Bullshit is het. Zelfs wat oppervlakkig, dat ik naar aanleiding van dat stukje tekst een heel betoog houd over de band en hun geloof. Ben wezen googlen naar de band, ook aangaande lyrics, en er is verder niets dat ook maar in het minste geval op iets dergelijks duiden doet. Het is waarschijnlijker dat de zanger het gebruikt als een metafoor. De teksten zijn overigens best wel heftiger dan ik veronderstelde.
Wat de rest van mijn bijdrage betreft is het wel oké, maar laat dat religie maar achterwege. Thanx.

Prima verhaal, religie of niet.

Veel te lage waardering.
Net weer eens opgezet. Grootser en uitwaaiender en bombastischer dan de eerste 2, maar zeker zo goed.
Zitten prachtige liedjes tussen. Waardering volgt nog wel eens.
De eerste LP was voor mij 4,5.

Ik ben er wel uit. Dik 4 sterren.
The House Of Love heeft natuurlijk geen slechte albums gemaakt en ze horen toch echt tot de top van de zweefBritpop.
De nummers zijn altijd melodieus en toch onheilszwanger.
Beste nummers Haloes, Erosion, Hollow, Call Me en het lange onheilspellende Into The Tunnel.
Geen inzakkers.

Prima plaat, wat steviger dan zijn voorganger.
Sweet Anatomy, Shining On & Portrait In Atlanta zijn voor mij de prijsnummers.
Het geheimzinnige Into The Tunnel doet mij denken qua opbouw aan het nummer Chaos van The Church.

Deze afgelopen week in nieuwstaat op de kop getikt voor een niet rip-off prijs. Blijft een prachtig album met een mooie hoes, vooral op vinyl formaat. Klinkt ook nu nog als een klok en de plaat is ook prima blijven staan na al die jaren, was helaas geen groot succes misschien mede omdat het album destijds lauwtjes ontvangen door de muziekpers omdat Terry Bickers hier niet meer gitaar op speelt. Compleet onterecht want nummers als Erosion zijn klassiek HoL en als je het niet zou weten dan zou het de meeste mensen niet eens opvallen. Schalt nu weer even lekker ouderwets hard door de woonkamer. Shining On....