Coney Hatch - Four (2013)

Ik moet er een beetje inkomen met deze nieuwe van Hatch.
Op de een of andere manier word ik niet zo weggeblazen door "Blown Away" als dat de bedoeling van de band moet zijn geweest. Er is "iets met de vocalen" in dit nummer waardoor het gewoon niet helemaal goed overkomt.
Er lijkt bij de eerste nummers een soort "modern" of "grunge-achtig" (bij Do It Again) laagje over te zitten dat me gewoon niet helemaal bevalt.
Pas bij "Revive" springt de vonk, maar helaas volgt dan met "We Want More" naar mijn mening één van de grootste missers van het album. De iets "agressievere" sound van dit nummer is nou juist wat ik niet wil horen van deze band. Op de één of andere manier werkt het gewoon niet.
Zo jammer, want met Devil U Know, Marseille en Keep Drivin' is het drie keer ouderwets genieten van heerlijke old school rock. Als men met "Holdin' On" dan nog met een mooie ballad eindigt moet ik toch zeggen dat de mannen van Hatch zeker degelijke muziek kunnen maken.

Het contrast tussen de nummers is soms wat apart, want zo lijkt de helft van het nummer een iets moderner jasje te hebben, terwijl de andere helft teruggrijpt naar de oude doos.
Persoonlijk had ik liever een compleet album dat teruggrijpt naar de goeie oude tijd gehoord, maar met de aantal mooie nummers die op het album staan bewijzen de mannen van Coney Hatch wel dat ze nog steeds goed kunnen meedraaien in het genre.