Locanda delle Fate - Forse le Lucciole Non Si Amano Più (1977)
mijn stem
14 stemmen
Italië
Rock
Label: Polydor
-
A Volte un Instante Di Quiete (6:32)
-
Forse Se Lucciole Non Si Amano Piu (9:50)
-
Profumo Di Colla Bianca (8:27)
-
Cercando un Nuovo Confine (6:42)
-
Sogno Di Estunno (4:43)
-
Non Chiudere a Chiave le Stelle (3:35)
-
Vendesi Saggezza (9:38)
-
New York * (4:34)
-
Nove Lune * (3:55)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
49:27
(57:56)
Links
Spotify
0
geplaatst: 10 juli 2006, 20:57 uur
Omdat onlangs ineens een dik 30 minuten duren live-optreden (voor tv opgenomen in 1977 neem ik aan) in MPEG formaat opdook op het net maar weer eens dit album opgezet.
En weer is het gelijk raak... man, wat is dit mooie muziek. Werkelijk alle elementen van de Italo 70's prog zitten er in: rijkelijk veel toetsenwerk (twee man), zo'n typische Italiaanse tenor als zanger, uitgekiende composities met hier en daar de nodige klassieke trekjes.
Dit album heb ik altijd de Italiaanse tegenhanger beschouwt van het album Garden Shed van de Britse band England. Beide kun je beschouwen als de laatste 'stuiptrekkingen' van het authentieke symfo jaren 70 geluid; een briljante samenvatting van wat de jaren er voor allemaal is gemaakt.
En weer is het gelijk raak... man, wat is dit mooie muziek. Werkelijk alle elementen van de Italo 70's prog zitten er in: rijkelijk veel toetsenwerk (twee man), zo'n typische Italiaanse tenor als zanger, uitgekiende composities met hier en daar de nodige klassieke trekjes.
Dit album heb ik altijd de Italiaanse tegenhanger beschouwt van het album Garden Shed van de Britse band England. Beide kun je beschouwen als de laatste 'stuiptrekkingen' van het authentieke symfo jaren 70 geluid; een briljante samenvatting van wat de jaren er voor allemaal is gemaakt.
0
geplaatst: 10 juli 2006, 21:14 uur
Hmm deze staat al een tijdje op mn harde schijf maar heb hem nog nooit geluisterd. Toch maar eens doen dus 
0
Omayyad
geplaatst: 10 juli 2006, 22:48 uur
ChrisX schreef:
Dit album heb ik altijd de Italiaanse tegenhanger beschouwt van het album Garden Shed van de Britse band England. Beide kun je beschouwen als de laatste 'stuiptrekkingen' van het authentieke symfo jaren 70 geluid; een briljante samenvatting van wat de jaren er voor allemaal is gemaakt.
Dit album heb ik altijd de Italiaanse tegenhanger beschouwt van het album Garden Shed van de Britse band England. Beide kun je beschouwen als de laatste 'stuiptrekkingen' van het authentieke symfo jaren 70 geluid; een briljante samenvatting van wat de jaren er voor allemaal is gemaakt.
Alleen is "Forse le Lucciole Non Si Amano Più" een stuk beter naar mijn mening.
* denotes required fields.
* denotes required fields.