Christopher Cross - The Definitive (2001)

Goede best of cd !
In 'All Right ' zit nog een goede gitaarsolo van Steve Lukather.
'Sailing ' is een lied dat ik vaak bij begravenissen gehoord heb . Wel een mooi nummer !
3,5*

RIde Like The Wind was een terechte dijk van een wereldhit.
All Right ging haast dezelfde richting uit, ook een steengoede song.
Sailing was een prima ballad.

De rest van de plaat vind ik zo slappe kak, zo ontzettend slecht... geen enkel gedenkwaardig nummer buiten de drie die ik opsomde.
Zéér flauwe Amerikaanse FM-Middle-of-the-road muzak is dit. Haast geen melodie, die naam waard te bespeuren, verder...

Behalve voor de genoemde prima songs, is dit vlug te vergeten...

1.5 sterretje, helaas ! *1/2

Deze definitieve Christopher Cross is met recht niet de Greatest Hits genoemd. Want wat dat betreft heeft deze man i.i.g in Europa een wel heel magere score.
Met Sailing en All Right zijn het de enige echte 2 hits, met daar naast nog dan Ride like the wind en Arthur's theme (van de film met Dudley Moore) de andere 2 bekendere nummers. Dan heb je het ook echt wel gehad.

Zijn debuut album had destijds wel de grote prijzen binnen gehaald. Met de 4 grote Emmy Awards is dat een huzarenstukje dat alleen nog door Norah Jones geevenaard werd.
Maar de muze heeft daarna haar biezen gepakt, omdat er verder niets meer te halen viel. De muziek die deze beste man nog verder gemaakt heeft, komt niet verder als achtergrondmuziek tijdens het eten. Hij heeft een herkenbare stem en daar houd het dan ook wel mee op.

Met Ride like the wind, zet hij een prima nummer neer, met een heerlijk tempo, dat daarna nog eens goed gecoverd werd door Saxon en East Side Beat die daar een grote hit mee hadden.
All Right zet het geluid van deze man nog even door en er is dan nog enigszins sprake van ritme en melodie.
Sailing is een mooi nummer en heeft nog steeds bestaansrecht en draagt een warme sfeer uit en zijn stem klinkt er heel mooi bij.
Arthur's Theme is dan wat mij betreft zijn laatste wapenfeit en past prima bij een filmthema.

Helaas voor alle andere nummers en dan bedoel ik echt alle andere nummers, is er geen enkele vonk meer te bekennen. Muziek voor begintunes van slappe amerikaanse comedyseries. Golden Girls muziek, zo komt het op mij over. Eventjes had ik nog hoop met het begin van Open up my Window, maar ook die verzuipt weer in slappe achtergrondmuziek.
Muzikaal zal het allemaal wel netjes zijn, maar ja dat is een opgevouwen servet ook.

De muziek van CC doet mij ook denken aan de latere Toto. Het klinkt als een gebruikt theezakje, waar al verschillende kopjes thee mee gezet zijn, de smaak is amper meer te proeven.

Het dreint maar door, ik heb de cd maar weggegeven. Ride like the wind is prima, maar de rest is zoals bovengenoemd slappe thee.

Groot gelijk!
Zie ook mijn eerdere commentaar!

Ik kom iets hoger uit in mijn beoordeling, omdat ik de duur van dit album van 79 minuten heb teruggebracht naar 35.

Als je de beste 8 tracks van dit album neemt, o.a. Ride like the wind, is het aanluisteren van een cd van Christopher Cross nog net om te doen.
Maar ik heb geen enkele illusie dat het aanschaffen van welke reguliere standaard cd van Cross dan ook gaat leiden tot enige interesse van mijn kant.

De oorzaken zitten toch in de vlakke stem van Cross en een volstrekt gebrek aan enige spanning en sensatie. Je kunt aan de 'veilige kant' van de weg zitten maar Christopher Cross gaat wel heel erg op safe zitten. Het leverde in de VS veel fans op maar om voor mij een klassiek rockartiest te worden komt er wel meer bij kijken.

Zo'n teruggebrachte Grootste Hits lijkt mij echt meer dan voldoende.