Thomas Dybdahl - One Day You'll Dance for Me, New York City (2004)

Een ander geweldig album van Thomas Dybdahl. Ik heb deze na de overweldigende Science, ook One Day You'll Dance For Me in huis gehaald. Ook dit is weer een pareltje geworden van de Noorse singer/songwriter. Voor mezelf vind ik dit album tegenover Science moeilijk te vergelijken. Momenteel ben ik al langer naar Science aan het luisteren, dan naar dit album dus misschien heb ik niet het volledige recht om te zeggen dat ik Science beter vind. Hoewel dit album heerlijke nummers bevat, vind ik de tijdsduur erg scharig. 38 minuten waar je ook nog ruim twee á drie minuten moet van af trekken in verband met het laatste nummer die een stilte van een aantal minuten bevat. Naar mijn mening is dus de tijdsduur van het album een flink minpunt. Daartegenover staat weer dat de overige nummers nóg beter klinken dan Science. Maar nogmaals, dit album heb ik minder gedraait dan haar opvolger. Voor nu geef ik ze allebei een gelijke stem.

Mooie warme melancholiek is wat de heer Dybdahl ons voorschotelt. Alhoewel, heer? Dybdahl moet wel een oude geest in een jong lichaam hebben met zulke hartverscheurende muziek (hij is pas 27 jaar).
Alleen al de opener One Day You'll Dance For Me, New York City weet je gelijk te bedwelmen en daar gaat hij gewoon mee door tot aan het laatste nummer Piece (pt. 1 & 2).
Hiertussen een hoop warm orgel-geluid, prachtige stem, fraaie backing-vocals, rustig gitaarspel, strijkers en piano.
Nee inderdaad niet veel nieuws, maar toch weet Dybdahl te overtuigen door een bepaalde kracht die er van uit zijn songs opgaan.
Iets wat b.v. ook Ray LaMontagne goed voor elkaar weet te krijgen (met wie ik deze zanger graag vergelijk).
Net even meer favoriet dan That Great October Sound of Science, de andere 2 albums die ik ken. Nu Stray Dogs nog!

Ik dacht dat dit album best bekend was maar er staan haast geen berichten
Heb ik me kennelijk toch vergist.

Halllootjes!
Welk album kunnen jullie me het beste aanraden? kreeg het nummer One day you'll dance for me, NY city van een collega..ik wil meer, veel meer! Tips?
Thanks!

Dat zal voor iedereen verschillen. Zelf vind ik deze de beste, maar ik denk dat de meerderheid zal kiezen voor het debuut (die heeft ook het hoogste gemiddelde, ook al ontloopt het elkaar niet veel allemaal).

Ik vind deze ook de beste. Dikke 4+. Ik durf nog geen 4,5* sterren te geven, want dat is het toch net niet waard, maar het is wel een prachtalbum, met een fantastisch geluid.

Favoriete nummer: It's Always Been You. Die opbouw in het refrein...

Ik zou zelf That Great October Sound en Science willen aanbevelen.
Zo zie je maar: eigenlijk zijn ze allemaal zeer de moeite waard.

Prachtig staaltje muziek, bewijst ook One Day You'll Dance For Me, New York City. Weer een geweldig werk van Dybdahl die ik erg kan waarderen, weinig dompers in te vinden. Nu ik dit album weer draai, komen alle nostalgische gevoelens weer naar boven. Mede dankzij dat, verhoog ik mijn stem met een verdiende 4* - nu net zoveel als debuut The Great October Sound. Ik ben benieuwd wat deze man nog meer in zijn petto heeft voor de toekomst.

A Lovestory is werkelijk prachtig! Een hele CD beluisteren is voor mij wat te veel. In het vroege voorjaar bij zijn optreden in (uitverkocht!) Paradiso geweest; bijzonder om met zulke muziek een hele zaal mee te krijgen.

Nr 1 en 3 . Rest moet nog groeien denk ik. Erg fijne stem in ieder geval.

Vandaag aangeschaft, tegen een eigenlijk té hoge prijs, maar ach, dat kon er wel vanaf. Ik ben benieuwd!

en?

Mooie teksten en een donkere stem.

Ik gooi er een halfje bij op. Vind dit album achteraf toch het beste werk van Thomas tot nu toe.

Rustig, oprecht, zwoel, lief, mooi, ontroerend..

Absoluut.

Hmm. Klinkt goed hier. Ken zijn stem van het Dive Deep album van Morcheeba en dat was bepaald geen straf. Deze ook maar eens uitchecken.

Fenomenaal!

Prachtige cd van deze man. Prachtig melancholiek

Het meest ingetogen/ introverte of misschien beter omschreven romantische album wat Dybdahl tot nu toe heeft gemaakt. Met deze; 'One Day You'll Dance for Me, New York City' laat hij het meer up-tempo geluid van zijn voorgaande album 'Stray Dogs' even voor wat het is en keert hij wat meer terug naar het geluid van zijn debuut. Geen nerveus drumgeroffel op dit album. Geen overloop van verschillende stijlvormen. De jazz-achtige bespeling van instrumenten is wel gebleven maar stoort me ook op dit album nergens. Mede omdat het ook niet echt jazz is uiteraard. Hoe dan ook. Alles wederom perfect in harmonie met elkaar. Op en top melancholie/ romantiek. Maar zonder dat hij je meteen in een diep tranendal gooit. Een prachtig geheel van stemgeluid en klanken. Typisch - ook op andere albums van Dybdahl - zijn de korte gesproken stukjes in en tussen de nummers. Dit zijn minimale stukjes. En bij het nummer 'Solitude' hoor je in de song iets op de achtergrond vallen/ wegrollen. Dit alles draagt er aan bij dat het net lijkt alsof je bij 'm in de kamer zit en naar een soort van jam-sessie zit te luisteren. Het begin van 'Its Always Been You' en het korte up-tempo stukje waar hij deze titel 'zingt'. Die subtiele dingen maken dit album zo geweldig. 'A Lovestory', Don't Lose Yourself'. Ach, gewoon weer 40 (korte minuten) schoon aan de haak. Top!

Pfff, wat een prachtig instrumentgebruik en stem! Dinsdag te zien in stadsschouwburg Groningen (Oosterpoort). Toppunt van het album is voor mij 'If we want it, it's Right'.

Horen jullie ook van die rare tikjes bij de rechter speaker bij ' Don't Lose Yourself'?
Vanaf 1:00 minuut ongeveer... Bij 2:35 zijn ze ook weer terug.

Ik heb dat bij zowel Tidal als op mijn cd. Het lijkt een soort digitale fout ofzoiets...

Inmiddels 42

Weinig audiofielen hier blijkbaar

Maar wat een album zeg, nog steeds.