Omar Souleyman - Wenu Wenu (2013)
mijn stem
41 stemmen
Syrië
Wereld / Dance
Label: Ribbon
-
Wenu Wenu (7:00)
-
Ya Yumma (4:29)
-
Nahy (5:32)
-
Khattaba (5:11)
-
Warni Warni (6:52)
-
Mawal Jamar (4:18)
-
Yagbuni (6:20)
1
geplaatst: 21 juli 2013, 11:10 uur
De plaat wordt trouwens geproduceerd door Four Tet. Interessant dus! 
0
geplaatst: 21 juli 2013, 13:32 uur
Trailer. Interessant wordt het sowieso 
Dit is trouwens zijn debuutalbum. De andere albums op de site zijn allemaal verzamelaars
Dit is trouwens zijn debuutalbum. De andere albums op de site zijn allemaal verzamelaars
0
geplaatst: 21 juli 2013, 13:37 uur
De trailer belooft veel goeds. Dat Four Tet het geproduceerd heeft, maakt het nog interessanter.
0
tuktak
geplaatst: 2 augustus 2013, 19:03 uur
Ik snap de grap wel, maar ik voel hem verder echt totaal niet.
0
geplaatst: 15 oktober 2013, 13:54 uur
Hier te beluisteren: First Listen: Omar Souleyman, 'Wenu Wenu' : NPR
Het is een beetje wenu wenu 1 t/m 7 en zo goed als het titelnummer wordt het nergens, al komt warni warni in de buurt. Maar er gaat voor mij toch een soort magische hypnotiserende en heel erg dansbare kracht uit van de verzameling nummers waardoor ik op een behoorlijk goede beoordeling uitkom.
Het is een beetje wenu wenu 1 t/m 7 en zo goed als het titelnummer wordt het nergens, al komt warni warni in de buurt. Maar er gaat voor mij toch een soort magische hypnotiserende en heel erg dansbare kracht uit van de verzameling nummers waardoor ik op een behoorlijk goede beoordeling uitkom.
0
geplaatst: 23 oktober 2013, 23:44 uur
Dit lijkt mij vooral live heel erg een belevenis. Dat mis je toch een beetje thuis achter je bureau.
0
panjoe (moderator)
geplaatst: 23 oktober 2013, 23:50 uur
De eerste keer dat ik Wenu Wenu hoorde was op Lentekabinet dit jaar. Dat was heel leuk, ja.
0
geplaatst: 1 november 2013, 11:03 uur
Inderdaad. Er is kosten noch moeite gespaard om het originele geluid intact te houden en ze zijn daar goed in geslaagd vind ik. Resultaat is dat deze plaat niet voor alle Westerse oortjes geschikt zijn, maar dat maakt het nog geen grap.
0
geplaatst: 1 november 2013, 13:44 uur
Als ik me begeef op andere muzikale werelddelen, dan zoek ik meestal naar een 'traditioneel' geluid, zonder ook maar enige westerse inmenging, en dan bij voorkeur ook niet met een al te modern geluid. Toch verschijnen er uitzonderingen, waaronder deze Omar Souleyman.
Het is eenzelfde enthousiasme dat ik ondervond bij het ontdekken van Shangaan Electro: eigenlijk zou ik het niets moeten vinden, maar ik word er bijzonder blij van. Muzikale werelden buiten het westen kunnen zich eveneens in het moderne dompelen, en dat dan ook nog tof laten klinken. Fair, we spreken hier over een compleet ander land van herkomst, en een compleet andere sound, maar het heeft beide dezelfde aanstekelijkheid, hetzelfde sympathieke.
Afijn. Geslaagd project, wat mij betreft.
Het is eenzelfde enthousiasme dat ik ondervond bij het ontdekken van Shangaan Electro: eigenlijk zou ik het niets moeten vinden, maar ik word er bijzonder blij van. Muzikale werelden buiten het westen kunnen zich eveneens in het moderne dompelen, en dat dan ook nog tof laten klinken. Fair, we spreken hier over een compleet ander land van herkomst, en een compleet andere sound, maar het heeft beide dezelfde aanstekelijkheid, hetzelfde sympathieke.
Afijn. Geslaagd project, wat mij betreft.
1
tuktak
geplaatst: 2 november 2013, 09:05 uur
De grap is een rariteit gebruiken als verfrissend element op hipsterhousefeestjes. En dat is inmiddels de scene waarin Four Tet zich begeeft. Omar Souleyman is gewoon een gimmick. Ik krijg een vervelende bijsmaak van zulke situaties. Quasi-intellectuele hipsters, die na een maand backpacken in Australië denken te weten de wereld te kennen, deinen na een handje pillen knikkend mee met hun mede-derdejaarspsychologiestudenten op de maat van muziek die westerse maatschappelijk onwetende burgerslaven nooit zullen gaan begrijpen, oh god wat zijn we geweldig met ons groepje.
Nee, check dan vooral Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri. Meer uit de Shangaan Electro hoek, platen die door het respect voor de bijhorende culturele waardes en achtergronden meer zijn dan alleen wat niet-westerse klanken.
Nee, check dan vooral Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri. Meer uit de Shangaan Electro hoek, platen die door het respect voor de bijhorende culturele waardes en achtergronden meer zijn dan alleen wat niet-westerse klanken.
0
geplaatst: 2 november 2013, 14:37 uur
Justinx schreef:
Inderdaad. Er is kosten noch moeite gespaard om het originele geluid intact te houden en ze zijn daar goed in geslaagd vind ik. Resultaat is dat deze plaat niet voor alle Westerse oortjes geschikt zijn, maar dat maakt het nog geen grap.
Inderdaad. Er is kosten noch moeite gespaard om het originele geluid intact te houden en ze zijn daar goed in geslaagd vind ik. Resultaat is dat deze plaat niet voor alle Westerse oortjes geschikt zijn, maar dat maakt het nog geen grap.
Dit album lijkt me van alle muziek uit het Midden-Oosten juist bij uitstek geschikt voor westerse oortjes. Het is niet voor niets dat Four Tet hem geproduceerd heeft en Omar Souleyman in het westen zo uitgebreid in de markt gezet wordt.
0
geplaatst: 7 november 2013, 14:43 uur
tuktak schreef:
De grap is een rariteit gebruiken als verfrissend element op hipsterhousefeestjes. En dat is inmiddels de scene waarin Four Tet zich begeeft. Omar Souleyman is gewoon een gimmick. Ik krijg een vervelende bijsmaak van zulke situaties. Quasi-intellectuele hipsters, die na een maand backpacken in Australië denken te weten de wereld te kennen, deinen na een handje pillen knikkend mee met hun mede-derdejaarspsychologiestudenten op de maat van muziek die westerse maatschappelijk onwetende burgerslaven nooit zullen gaan begrijpen, oh god wat zijn we geweldig met ons groepje.
Nee, check dan vooral Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri. Meer uit de Shangaan Electro hoek, platen die door het respect voor de bijhorende culturele waardes en achtergronden meer zijn dan alleen wat niet-westerse klanken.
De grap is een rariteit gebruiken als verfrissend element op hipsterhousefeestjes. En dat is inmiddels de scene waarin Four Tet zich begeeft. Omar Souleyman is gewoon een gimmick. Ik krijg een vervelende bijsmaak van zulke situaties. Quasi-intellectuele hipsters, die na een maand backpacken in Australië denken te weten de wereld te kennen, deinen na een handje pillen knikkend mee met hun mede-derdejaarspsychologiestudenten op de maat van muziek die westerse maatschappelijk onwetende burgerslaven nooit zullen gaan begrijpen, oh god wat zijn we geweldig met ons groepje.
Nee, check dan vooral Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri. Meer uit de Shangaan Electro hoek, platen die door het respect voor de bijhorende culturele waardes en achtergronden meer zijn dan alleen wat niet-westerse klanken.
Mooi verwoord! Ik had eigenlijk precies dezelfde gedachte toen deze act voorbij kwam op Pitch festival (over hipsters gesproken..).
0
geplaatst: 25 juni 2015, 09:30 uur
tuktak schreef:
De grap is een rariteit gebruiken als verfrissend element op hipsterhousefeestjes. En dat is inmiddels de scene waarin Four Tet zich begeeft. Omar Souleyman is gewoon een gimmick. Ik krijg een vervelende bijsmaak van zulke situaties. Quasi-intellectuele hipsters, die na een maand backpacken in Australië denken te weten de wereld te kennen, deinen na een handje pillen knikkend mee met hun mede-derdejaarspsychologiestudenten op de maat van muziek die westerse maatschappelijk onwetende burgerslaven nooit zullen gaan begrijpen, oh god wat zijn we geweldig met ons groepje.
Nee, check dan vooral Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri. Meer uit de Shangaan Electro hoek, platen die door het respect voor de bijhorende culturele waardes en achtergronden meer zijn dan alleen wat niet-westerse klanken.
De grap is een rariteit gebruiken als verfrissend element op hipsterhousefeestjes. En dat is inmiddels de scene waarin Four Tet zich begeeft. Omar Souleyman is gewoon een gimmick. Ik krijg een vervelende bijsmaak van zulke situaties. Quasi-intellectuele hipsters, die na een maand backpacken in Australië denken te weten de wereld te kennen, deinen na een handje pillen knikkend mee met hun mede-derdejaarspsychologiestudenten op de maat van muziek die westerse maatschappelijk onwetende burgerslaven nooit zullen gaan begrijpen, oh god wat zijn we geweldig met ons groepje.
Nee, check dan vooral Mark Ernestus Presents Jeri-Jeri. Meer uit de Shangaan Electro hoek, platen die door het respect voor de bijhorende culturele waardes en achtergronden meer zijn dan alleen wat niet-westerse klanken.
Ik begrijp wel wat je bedoelt maar ben toch fan van deze frisse stroming. Het klinkt wel wat goedkoop hier en misschien ook wel enigszins respectloos. Nu vind ik die Jeri-Jeri wel niet meteen een waardig alternatief voor deze muziek. Daar zit die dance-vibe niet echt in. Onlangs stuitte ik op Acid Arab die ook steeds op zoek gaan naar een mengelmoes van Westerse elektronica en (Midden-)Oosterse melodieën. Dat levert leuke en gevarieerde mixen op die wel een niveau hoger liggen dan deze stilistische Omar Souleyman- truc.
0
geplaatst: 27 juli 2015, 14:30 uur
tuktak schreef:
Quasi-intellectuele hipsters, die na een maand backpacken in Australië denken te weten de wereld te kennen, deinen na een handje pillen knikkend mee met hun mede-derdejaarspsychologiestudenten op de maat van muziek die westerse maatschappelijk onwetende burgerslaven nooit zullen gaan begrijpen, oh god wat zijn we geweldig met ons groepje.
Quasi-intellectuele hipsters, die na een maand backpacken in Australië denken te weten de wereld te kennen, deinen na een handje pillen knikkend mee met hun mede-derdejaarspsychologiestudenten op de maat van muziek die westerse maatschappelijk onwetende burgerslaven nooit zullen gaan begrijpen, oh god wat zijn we geweldig met ons groepje.
Oh man, wat sla je hier de plank raak. Geweldig cynische post en precies mijn gevoelens omtrent de hipsterjeugd. Ik ken deze act niet, maar beloof het alleen ironisch te zullen luisteren en het niet te delen op mijn facebook tijdlijn.
0
geplaatst: 27 juli 2015, 18:25 uur
Waar je jezelf al niet druk om kunt maken... heb hem een aantal jaren terug zien optreden, was een prima feestje (zonder een handje pillen overigens).
0
geplaatst: 20 december 2020, 00:01 uur
Beetje pretentieus gelul hierboven. Gewoon heerlijk plaatje met een zelfgestookt drankje in de hand en een aanslag op de achtergrond. Of op een hipster housefeestje natuurlijk.
* denotes required fields.
* denotes required fields.