REO Speedwagon - You Get What You Play For (1977)

Live is REO net zo goed als op hun studio-albums.
Knallende versies van 'Keep pushin', 'Son of a poor man', '(I believe) our time is gonna come', 'Ridin' the storm out' en 'Golden country'.

Knallen liveplaat met hard en scheurend gitaarwerk.
Ondergewaardeerd.

Goede melodieuze hardrock die hier wat minder commercieel aandoet dan later werk, dat echter ook mooi is. De muzikanten zijn bedreven in hun vak en de band heeft in Kevin Cronin een geweldige frontman, zoals op de laatste Arrow te zien was.

Prima live cd van een band zonder grote hits toendertijd. Dit heeft nog weinig met AOR te maken, maar meer "gewone" hardrock. Liedjes met kop en staart en veel fijne gitaarsoli

Dit is een ondergewaardeerd live album want er staan steengoeie nummers op zoals het machtige Ridin the Storm Out, Like You Do,Keep Pushin,Son of a Poorman of Golden Country.
Het gitaarwerk is erg lekker op deze plaat en de zang is ook van een prima niveau!

Vreemd dat dit album een relatieve lage score heeft hier. Het behoort zeker tot de top live albums van de jaren 70. Het heeft niets te maken met de commerciële koer s die men in de jaren tachtig ging varen, maar is een heerlijk hardrockalbum zonder de kleffe ballads, maar met spetterend gitaarwerk en schitterende nummers met 57 riverside avenue en golden country voor mij als hoogtepunten. Elke rechtgeaarde hardrocker zou dit album in zijn bezit moeten hebben!

Eigenlijk was REO niet eens erg succesvol tot aan 77 en toch bereikte deze dubbelelpee de platinum status in de US een jaar later. Fijne stem heeft die Cronin.

Reo Speedwagon live met nummers van de eerste albums. Voordat de band in Nederland voet aan de grond kreeg. Dit album laat de band in optima forma horen. Puur en als een stoomwals rockend. Mooi gitaar werk van Gary Richarth en pianospel van Neal Doughty. Kevin Cronin is goed bij stem, nog geen enkele sleetsheid te ontdekken.

Nu toert de band in het circuit met andere grootheden van weleer.

Mijn versie kent twee nummers meer, nl. Little Queenie en Gary's Guitar Solo. Daarnaast is de trackvolgorde totaal anders.