Dün - Eros (1981)

Hoog tijd om dit album ook eens wat aandacht te gunnen hier op Musicmeter. In de tijd dat de progressieve rock op sterven lag, kwamen deze Fransen met dit fabuleuze album. Als invloeden noemen ze zelf Henry Cow, Frank Zappa en Magma, en hun muziek ligt daar dan ook tussenin.

Net als bij Magma zijn de bass en drums erg belangrijk en draait de muziek vooral op ritme/tempo. Dun voegt echter wat ingredienten toe aan de Zeuhl-sound. De gitarist zorgt bij vlagen voor een soort jazz/fusion-sound, verder is er een belangrijke rol weg gelegd voor de melodielijnen van fluitist Pascal Vandenbulcke.

Maar wat Dun vooral zo uniek en exotisch maakt is de percussionist, die zich flink uitleeft op z'n... xylofoon.

Het album kent geen zwak moment, en vooral de climax van Bitonio is toch wel een groots hoogtepunt. Erg jammer dat we hierna niks meer van deze band hebben vernomen. De potentie was enorm.

Een erg goed album van deze Franse band. Gezien het genre, het land van herkomst & het jaar van uitkomen, kan makkelijk 1 van de grote invloeden van Dün gevonden worden: Magma natuurlijk & door Magma de jazz natuurlijk & dan vooral Coltrane. Maar ook met Magma de RIO-achtige bands, zoals Henry Cow (dat hierboven al werd vernoemd). Maar ook Zappa's invloed valt niet te negeren. Wat overigens wel bijzonder is, is dat dit een Frans Zeuhl-bandje is zonder maar 1 lid van Magma in zich te hebben.

Verder kan ik eigenlijk weinig toevoegen aan wat obsessed hier boven me al zei. Schitterend album van een band waarvan we nix meer hebben gehoord. Alleen wil ik bij deze vermelden dat begin jaren 80, eind jaren 70 de prog niet op sterven lag. De RIO-beweging was net ontstaan & die bands kwamen tot hun grote wasdom & beïnvloeden op hun beurt weer meer bands.

Geweldig album, nog een vraagje:
Änglagård?????

wat is daarmee?

Nou het heeft er een hoop van weg, na de 5e minuut in de 3e liedje hoor ik gewoon een stukje wat vrijwel precies hetzelfde is als in Epilog voor een paar seconden, maar ook de rest de hele stijl.

erg mooie muziek. ergens tussen frank zappa,magma en minder prominent the mavishnu orchestra.

Ik neem aan dat schizodeclown dat wel begrepen had toendertijds, maar ik wil toch even benadrukken dat m.b.t. de vergelijkingen met Anglagard (die er inderdaad wel zijn in sound, al is dit veel avant-gardistischer, sneller en alles bij elkaar vreemder) Dün wel eerder was. Als er al gejat is, dan is dat door Anglagard, en waarom ook niet? Dat waren per definitie meesterdieven als het om goed stelen gaat.

Eigenlijk ronduit jammer dat dit zo weinig wordt beluisterd. Ja, dit is geen makkelijk plaatje. Het staat echter bomvol met expressieve, percussie gedreven progrock. Heerlijk! Echt een vergeten meesterwerk. De drumsolos op Arrakis zijn goddelijk, dat terwijl ik normaal een stronthekel heb aan drumsolo's.

Dat klopt. Hoewel ik eerder denk dat het toevallig is. Ik kan me niet voorstellen dat Eros al werd beluisterd door de leden van Anglagard. Maar alles kan natuurlijk. Verder is dit een triestig gemiddelde voor zo'n meesterwerk. Verder is Bacamarte met Depois Do Fim ook een aanrader. Eveneens rond dezelfde periode als dit meesterwerkje.