Hidria Spacefolk - Balansia (2004)

Heerlij instrumentale spacerockjams.
Veel percussie en gitaareffectjes.
Goede niet langdradige solo's.
Enigszins vergelijkbaar met Ozric maar minder techno-gericht.
Organischere muziek, ook vergelijkbaar met Gong en Camel etc.

Camel is toch niet zo psychedelisch, maar echt redelijk standaard prog.

Klopt

Deze band mixt dan ook de prog/fusion van Camel en Gong met etnische en psychedelische muziek.
Er zit ook meer synth-werk in deze muziek, alleen niet net als de Ozrics geprogrammeerde bas en drums.

Denk maar aan de Ozrics uit de cassette-jaren (t/m 1992).

Sterke instrumentale spacerock met invloeden uit de volksmuziek, wereldmuziek, jazz, psychedelica, dance etc.

Erg organisch, dmv twee gitaristen, bassist, toetsenist en drummer, aangevuld, met cello, trompet, allerhande volksluiten, pedalsteel etc. etc.

Olli Kari die vibes speelt op Astroban, is vanaf 2011 zelfs lid van de band...

Blijft een magsitrale plaat.

Knalt er in middels een rocker, vol met gitaartjes, riffjes en solootjes.

Tweede nummer is veel spaciër met meer synthsgebruik, ook weer veel gitaar, maar ook cello en een trompetsolo.

Op Astroban dan weer vibrafoon, en slidegitaar van Andy McKoy (Hanoi Rocks) op Pajas.

Voor mij een topband!

Ik vind deze juist veel minder organisch klinken dan hun debuut. De sound is me net iets te gekunsteld, te gemaakt.

Okay, dat gevoel heb ik dan weer veel minder

Ik vind juist de toevoeging van de gastartiesten het jamkarakter vergroot.
Toegegeven: de songs hebben meer structuur.

Heerlijke plaat van deze instrumentale spacerockband. Wat mij betref wel één van hun betere. Ik denk dat de toevoeging van bijvoorbeeld trompet op Modus Operand Hermetik en de vibes van Olli Kari op Astroban de plaat meer kleur geeft. Al was er op de vorige plaat dan ook dwarsfluit te vinden.
Ik denk dat wanneer de band teveel op de gitaren jamt de lol er voor mij snel af is, daarom denk ik dat ik de studioplaten ook wat leuker vind dat de liveplaten. Ik heb liever spacerock dan stonerrock denk ik.

Het eerste dat me hier opvalt is dat deze plaat productioneel (veel) beter is dan HDRSF-1 en Symbiosis. Het geluid is hier wat vetter, de panning (hoe vertaal je dat?) is veel fijner en uitgebalanceerder en de mix is erg prettig. Dit is dan ook de plaat van Hidria Spacefolk die ik tot nu toe het liefst luister geluidstechnisch gezien.

Zo op het eerste gehoor klinken de songs hier ook beter dan op Symbiosis. De songs op laatstgenoemde vind ik bij vlagen (!) een beetje stuurloos overkomen, wat toch mijn waardering voor die plaat een klein beetje drukt. Hier op Balansia, de naam zegt het al, zijn de songs meer in balans.

Ten slotte valt ook de grotere rol die de gitaar krijgt op, en de minder grote rol die de jazz hier krijgt. Daarnaast lijkt het alsof de karakteristieke 'spacey' synthesizers, die natuurlijk al prominent waren, nog meer op de voorgrond treden. Funk (bij vlagen zelfs wat dance) is gelukkig nog wel in overvloed te horen, alsmede de hypnotiserende melodieën.

Kortom, een consistente plaat die onmiskenbaar door Hidria Spacefolk is gemaakt, maar waarbij de composities net wat beter zijn, er productioneel grote stappen zijn gezet en de gitaar een wat prominentere rol krijgt. Dit zal dus ook 'gewoon' richting de 4.5* gaan en heeft zelfs potentie mijn favoriete plaat van de band te worden, ook al wordt het erg lastig HDRSF-1 te overtreffen.