Lawrence - The Absence of Blight (2003)

Lawrence blinkt uit in melancholieke en vrij romantische melodieën, ondersteund door een warm bed van klikjes, basjes en een 4x4 beat, waardoor het een soort slome vorm van house wordt.

Vreemd dat er niet wat meer gewisseld wordt met ritmes, want dat had best gepast bij de rest van het geluid. Verder komen niet alle nummers van de grond, maar desondanks een vrij goed album. Favorieten zijn 1, 7 en 10.

Waar veel house en techno uit de periode 2005-‘10 inmiddels behoorlijk gedateerd klinkt en wel een erg groot stempel van die tijd met zich meedraagt, valt des te meer op hoe fris deze plaat van Lawrence nog steeds klinkt. Mooie geluiden in relatief neutrale klankkleuren waardoor de muziek nooit als een trucje gaat aanvoelen maar toch de gedachten en emotie stimuleert. Knap album.