Katatonia - Tonight's Decision (1999)

Misschien een wat onderschat album van Katatonia. Terwijl de laatste 3 albums een wat gelijk geluid produceren, ligt hier de nadruk op het droge gitaarsound en bevat het minder bas dan bij het latere werk. De stem van Renske is hierop ook een stuk minder vol. Met deze droge elementen weten ze wonderwel sublieme nummers te creëren die wanhoop en depressiviteit uitstralen. Heerlijk stuff dus.

Klinkt misschien wat eenvoudig en triviaal bij een eerste luisterbeurt maar na meerdere kruipt deze onder je vel. Moet echt groeien.

Nightmares by the sea is trouwens een cover van Jeff Buckley.

Black Session heeft een geweldige riff.. En For my demons is ook een geweldige opnener. Voor de rest geen enkel slecht nummer erop, ook de bonus tracks zijn gewoon goed. Goede, maar wat droge produktie. Geweldige coverart.

Dit moet toch wel het meest depressieve album zijn dat ik ken. Vandaag als album van de dag gekozen door mijn Creative Zen - stiekem was Pornography het album van de dag, maar die sloeg ik even over - en je moet dit niet luisteren als het even niet meer wil. Zelf kon ik onderweg gelukkig zowel heen als terug blijven wachten voor de spoorbomen. 4 sterren blijven staan.

Tonight's Decision is misschien wel de somberste plaat van Katatonia. Tonight's Decision is onmiskenbaar de treurigste van alle naargeestige albums in mijn collectie mistroostige muziek. Nu lopen de werkjes van Katatonia nog altijd niet over van vreugde, maar op dit album lijkt er al helemaal geen sprankje hoop meer te bestaan voor Jonas en de zijnen.

A Darkness Coming is voor mij zelfs het meest deprimerend mooie nummer in de reeks tobberige liedjes, al doen ze wat weemoedigheid betreft absoluut niet echt voor elkaar onder en daarom doe ik bij wijze van troost er een halve ster bij!

Weet je... over dat schitterende album van The Cure gesproken: ik word gewoon vrolijk van Pornography, maar pas ná het aanhoren van deze droefenis!

Een prachtige plaat. Uitstekend om bij kaarslicht te beluisteren. Het hele album is eigenlijk een verzameling depressieve nummers. Toch vind ik het prachtig om naar te luisteren. De prachtige zang, de mooie riffs en de sfeer betoveren je eigenlijk. Genieten.

You came back to a place without sun

Ten opzichte van Discouraged Ones is dit album voor mij een aardige stap vooruit. Renskes zang is wat stabieler en muzikaal zit er meer dynamiek in de nummers. Deels is dat te danken aan Dan Swanö, die de drums inspeelde voor dit album en daarmee meer variatie in het spel van Katatonia aanbrengt. Ook wordt er qua tempo wat meer energie in de nummers gebracht.

In Death, a Song

EN Right into the bliss