menu

The Fall - Grotesque (After the Gramme) (1980)

mijn stem
3,92 (73)
73 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Punk / Rock
Label: Rough Trade

  1. Pay Your Rates (2:58)
  2. English Scheme (2:05)
  3. New Face in Hell (5:39)
  4. C 'N' C-S Mithering (7:36)
  5. The Container Drivers (3:07)
  6. Impression of J Temperance (4:17)
  7. In the Park (1:43)
  8. WMC-Blob 59 (1:19)
  9. Gramme Friday (3:19)
  10. The NWRA (9:12)
  11. How I Wrote 'Elastic Man' * (4:20)
  12. City Hobgoblins * (2:23)
  13. Totally Wired * (3:25)
  14. Putta Block * (4:30)
  15. Interview (Mark E Smith Self-Interview 1980) * (7:18)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 41:15 (1:03:11)
zoeken in:
avatar van IMPULS
4,0
Ook al zo'n sterk produkt uit de hoogtijdagen (vind ik) van The Fall. De hierboven genoemde playlist klopt niet met het originele album. De eerste 4 tracks zijn kennelijk later toegevoegd. The NWRA (North will rise again) is een klassieker. Al zullen velen het nummer niet kennen. Luisteren is het advies. Een 4.

geniaale band

avatar van itchy
4,0
De eerste vier tracks staan niet op de oorspronkelijke uitgave, maar zijn de How I Wrote Elastic Man en Totally Wired singles- met b-kantjes. Ik laat ze hier buiten beschouwing, maar vooral Totally Wired is één van dé Fall-singles. Alleen al voor dit nummer is de plaat haar geld dubbel en dwars waard.

Grotesque (After the Gramme) vind ik de weirdste Fall-plaat. De nummers zijn krakkemikkig, irriteren, en de plaat klinkt alsof hij in een kartonnen doos in de kamer hiernaast is opgenomen. Melodie is óf afwezig, óf van de allereenvoudigste jengelende soort. En toch heeft de plaat iets, iets wat boeit, iets wat zegt: "klassieker!".

Pay Your Rates is een soort anti-openingstrack. Het begint met een gammele rockabillyriff (zoals ontelbare Fall-nummers) en stort halverwege in. We horen Mark E. Smith zelfs even half lachend zingen, alsof ook hij het nummer één grote grap vindt.
English Scheme is het meest toegankelijke nummer en is zelfs catchy te noemen, met een heerlijk jengel-orgeltje.
De riff van New Face in Hell is één op één door Pavement overgenomen voor hun nummer Conduit For Sale!. Het nummer is één van de hoogtepunten van Grotesque. Wanneer Mark even geen tekst meer heeft, is er gelukkig nog altijd een kazoo.
C'n'C-s Mithering is zeven minuten geluid, zonder melodie whatsoever, Smith die zijn gang gaat over één riff. Toch wel boeiend, maar niet essentieel.
Container Drivers is een ander pakkend rockabilly-achtig nummers en is waarschijnlijk het enige nummer ooit dat gaat over de chauffeurs van containerauto's en hun vieze gewoonten
Het dreigende Impression of J. Temperance vind ik één van de hoogtepunten van Grotesque. Wederom geen echte melodie of hook aanwezig, maar de sfeer en dreiging van dit nummer is fantastisch.
In the Park is weer een liedje in de stijl van English Scheme en Container drivers, maar is wel wat minder.
Het beste aan W.M.C. - Blob 59 is de titel, verder is dit een lofi abstract stukje geluid. Skippable.
Gramme Friday vormt een soort opmaat tot hét nummer van deze plaat: The NWRA (The North Will Rise Again). Negen minuten, bijna geen variatie maar door de voordracht van Mark E. Smith is het ongelooflijk raak. Blijft de volle speelduur boeien.

Niet mijn favoriete Fall-plaat, ook niet één die ik snel opzet, maar wel de meest eigenwijze en unieke.

avatar van Ploppesteksel
3,5
Doet me denken aan dEUS (ten tijde van Worst Case Scenario) en Art Brut

Erg leuk! Zeker Totally Wired

I drank a liter of coffee and then I had some of these. Now I am tottaly wired!

avatar van reptile71
Vergeleken met de platen (cd's) van tegenwoordig (glad glad glad) is dit geproduceerd alsof je bij die gasten in de oefenruimte staat mee te luisteren zo ruw klinkt het allemaal... die goeie ouwe tijd... (afgespeeld vanaf de originele LP; een geremasterde cd zal vast weer heel anders klinken)

avatar van herman
Probeer eens een recente Albini-productie, daarbij heb ik dat gevoel ook vaak. Al is The Fall vaak nog wel een tandje gruiziger wat productie betreft.

avatar van Chronos85
4,5
Volgens mij heeft Alex Turner goed naar een nummer als In the Park geluisterd voordat hij tot zijn eigen zangstijl kwam (de stijl de hij op de uptemponummers hanteert op de eerste twee albums dan). Ik vind dit nummer ook één van de hoogtepunten en doet mijns inziens niet onder voor Container Drivers of English Schemes, beide ook fantastische nummers.

Ik wil bij deze ook even reclame maken voor New Face in Hell. Wat een heerlijk voortstuwende riff heeft dat nummer. En dat bijna door de duivel bezeten gegil 'New Face in Hell!' Hoor ik in de spoken words ook iets van Blur's Parklife terug (andersom dan natuurlijk)? Het zou zo maar kunnen.

Dit album wilde mij in eerste instantie niet helemaal pakken maar het groeit nu toch behoorlijk. Ik verhoog naar 4.5*, na eerder al verhoogd te hebben naar 4.

zalwelnikszijn!
Zonderling en spookachtig. Beelden van Jack the Ripper, motregen, arbeidershuisjes omgeven door zwarte rook, dat soort werk. En vrachtwagenchauffeurs, haha.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:48 uur

geplaatst: vandaag om 18:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.