65daysofstatic - Wild Light (2013)

ik wacht dit album met veel plezier af. De eerste soundbytes zijn veelbelovend. Hoop dat er een fraaie harmonie behouden wordt tussen electronisch en gitaar. Voor mij is dit een van de meest intense bands die er momenteel zijn. We wachten dus nog maar een week geduldig af!

Prisms klinkt alvast veel meer electronic dan rock.

De muzikale grenzen van de post-rockwereld opzoeken en het liefst er ook overheen gaan, dat is de essentie van 65daysofstatic. Het is met deze aanpak dat de band de afgelopen jaren een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt. Van post-rock pur sang op debuut The Fall Of Math (2004) naar een experimentele mix van rock, dance en electronic. Het toppunt van experimenteerdrift was het vierde album, We Were Exploding Anyway, waarop The Prodigy stukken dichterbij was dan Explosions in the Sky. We Were Exploding Anyway was het laatste wapenfeit van de mannen uit Sheffield. Het verscheen in 2010 en daarna werd het wat stil op gebied van nieuwe releases – de matige EP Heavy Sky, zeg maar het malle broertje van We Were Exploding Anyway, even buiten beschouwing gelaten.

Tot nu, september 2013, de maand waarin Wild Light verschijnt. Het vijfde album van 65daysofstatic, dat het verwachtingspatroon al bij de eerste tonen van opener Heat Death Infinity Splitter (een typische 65-titel) flink opvoert. Een beetje ruis op de lijn, een dreigende synth op de achtergrond en dan een vrouwenstem die ons vertelt wat we kunnen verwachten: 'no-one knows what is happening, there is a lot of danger out there, ok?'. En boem! De aanval wordt meteen ingezet. Muzikaal geweld stort zich over ons uit. Vijfentwintig seconden staan er dan nog maar op de teller. Karakteristiek voor 65daysofstatic.

Net als de vijftig minuten durende luistertrip die volgt. Wild Light is onmiskenbaar 65daysofstatic. Energieke en sfeervolle soundscapes vliegen je om de oren. Heerlijke uithalen worden afgewisseld met ingetogen stukken. Spanning en explosiviteit zijn continu aanwezig.

lees meer
65daysofstatic ? Wild Light - Snoozecontrol.be

Dit klinkt wederom weer erg vet hoor.

Ik denk dat ik ein-de-lijk mijn plaat van 2013 te pakken hebt. Werd tijd ook!

Toch bijzondere verdere ontwikkeling bij deze band. Eerste keer dat ik luisterde vond ik het iets te veel klinken als een soundtrack. Het is echter verbazingwekkend hoeveel er na die eerste beurt beklijft. Vervolgens de hele dag te neuriën. Hij is wat leger dan eerdere albums waardoor juist subtiliteiten zich kenbaarder maken. Toch is het nog steeds een waanzinnig pompende plaat. Een mooie voortzetting van hun eerdere werk waarbij met name Taipei en unmake the wild light voor mij zich kunnen meten met radio protector, fix the sky a little! en retreat! retreat!

Wat een geweldige zanger ook.

wf?

Eindejaarstijd... en mijn nummer 1 is bekend. Wild Light prijkt fier bovenaan. En oh ja, 5*.

Alhoewel het allemaal lekker klinkt blijft het voor mij toch wel een beetje achtergrond muziek. Ik kan de tracks niet echt onderscheiden en het verloopt allemaal redelijk voorspelbaar. Maar het klinkt zeker niet onaardig.

Morgenavond in het Patronaat, ik twijfel erg, een paar weken gelden Mogwai weer gezien bij Best Kept Secret, dat was geweldig, die variëren ook steeds meer. Heb 65 al s eerder gezien, was erg goed.
Prisms zit op het randje, is gewoon 2014 Sympho brrr, maar ja op het laatst komen meer Mogwiaanse uitbarstingen gelukkig.
Nee Mogwai zullen ze wat mij betreft nooit in de buurt komen, te bombastisch dit voor mij

Grootfaas Als het niet te ver is voor je: ze staan op 22 juli ook !!gratis!! op Boomtown in Gent Samen met o.a. onze vaderlandse trots Steak Number Eight.

Ben er uit. Beste plaat van 65dos! Staat precies op wat deze groep zo briljant maakt. Prachtig uitgewerkte songs. Goed uitgebalanceerde nummers en veel variatie (postrock-electronica, sereen-subtiel-luid-luider-luidst etc...) in zowel album als totaal als ook de individuele tracks. En perfecte opbouw/ volgorde in album. Gaat mijn top 10 in.

Deze ambient/post-rock toont een mooie balans tussen gitaar en electronica. Meer gitaar heeft meestal mijn voorkeur, maar hier kan ik prima naar luisteren.