Herman van Veen - Herman van Veen (1968)
mijn stem
34 stemmen
Nederland
Pop
Label: Polydor
-
Harlekijnlied (2:09)
-
Diner (3:13)
-
Waar Blijft de Tijd? (2:40)
-
De Sonate Piano (3:36)
-
De Neus (2:21)
-
Vrouwen (2:22)
-
Platenlied (1:42)
-
Drie Schuintamboers (3:44)
-
Hun Eerste Woning (2:03)
-
De Poort (2:09)
-
Blonde Bert en Zwarte Bart (2:00)
-
Sterven in de Zon (2:51)
-
Het Hondje (3:31)
-
Harlekijnlied (0:45)
0
geplaatst: 5 augustus 2025, 17:13 uur
Ook ik ben in bezit van de 2-on-1-CD. Zeldzaam materiaal, want directeur van Veen van platenlabel Harlekijn peinsde er niet over zijn vroege werk opnieuw uit te geven. Schaamte, zelfcensuur? De stem van Herman van Veen klinkt hier nog niet erg geschoold en nadrukkelijk, maar dat zal ook met microfoontechniek te maken hebben. Het later geroemde diepere stemgeluid met de spatzuivere articulatie, is vooral een kwestie van dicht op de microfoon zitten.
Aardige liedjes, wat cabaretesk, clownesk, beetje in de sfeer van Ramses Shaffy, Conny Stuart en Frans Halsema. Een jonkie nog hier, die niet zo heel nadrukkelijk iets te boodschappen heeft. Hoewel, Sterven in de Zon bijvoorbeeld, begint erop te lijken. Wat toen om te lachen was, is het vandaag de dag niet meer zo. Humor heeft zijn moment en tijd. Serieuze liedjes hebben in de regel een langere levensduur. Het Nederlandse chanson in opkomst.
Aardige liedjes, wat cabaretesk, clownesk, beetje in de sfeer van Ramses Shaffy, Conny Stuart en Frans Halsema. Een jonkie nog hier, die niet zo heel nadrukkelijk iets te boodschappen heeft. Hoewel, Sterven in de Zon bijvoorbeeld, begint erop te lijken. Wat toen om te lachen was, is het vandaag de dag niet meer zo. Humor heeft zijn moment en tijd. Serieuze liedjes hebben in de regel een langere levensduur. Het Nederlandse chanson in opkomst.
* denotes required fields.
* denotes required fields.