Melissa Ferrick - The Truth Is (2013)

Tot voor kort had ik nog nooit gehoord van Melissa Ferrick, terwijl ze toch al een groot aantal albums uitgebracht heeft. Haar oudere albums vallen onder het alternatieve pop/rockgenre. Ze wordt vergeleken met Liz Phair. Op dit nieuwe album slaat ze de altcountry, americana-weg in. Ze is multi-instrumentalist. De productie van het album verzorgde ze zelf en deed dat meer dan voorttreffelijk. Wreck me is een prachtige, melancholische opener, welke gekenmerkt wordt door schitterend gitaarwerk en blazers, die het melancholische gevoel versterken. Everything you were is een erg intogen song over het verbreken van een relatie. Het heeft een prachtig arrangement met een mooie cellopartij. Pity song behoort tot de betere songs op het album. De opneningszin, This is not a pity song, this is how I feel laat niets aan duidelijkheid te wensen over. De gitaarpartij is wederom geweldig, maar de hoofdrol wordt opgeëist door de schitterende achtergrondvocalen. Bij Overboard gaat bij mij het volume de hoogte in. Een lied waar het verdriet en woede vanaf spat. De overgang naar het ingetogen The truth is is groot. Het is een prachtig lied, waarin ze duidelijk maakt nog steeds van haar geliefde te houden en niet zonder haar kan. Mooi refrein. Home is zonder meer het meest aanstekelijke nummer op het album. Een lied wat na een paar keer luisteren niet meer uit je hoofd te branden is. I don't want you to change is een lied wat ik pas na een aantal keren luisteren op juiste waarde wist in te schatten. Het refrein borrelt op de meest onverwachte momenten in me op. Go easy on me behoort tot mijn favoriete liedjes. Heerlijk gezongen, prachtige gitaarloopjes en een ingenieuze tempowisseling maken dit tot een prachtige song. Love ain't afraid is voor mij het minste nummer, maar toch zeker niet slecht. Iets te doorsnee country voor mij. Tot de absolute favorieten behoort Time to leave, vanwege, het wordt eentonig, het prachtige gitaarwerk en heerlijke zang. Take in all the plants is het meest experimentele, en misschien wel het meest intrigerende en beste nummer van het album. De vioolpartij is werkelijk prachtig. Dit album behoort voor mij tot de absolute hoogtepunten van 2013 tot nu toe.

Ik ken Melissa Ferrick juist uit een ver verleden waarin ze een aantal prachtige platen maakte. Ik ben haar vervolgens helemaal uit het oog verloren, maar ze kan het nog steeds. Wat meer roots dan vroeger en dat past haar wel.

Geweldige plaat inderdaad.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Melissa Ferrick - The Truth Is - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Als mensen nu nog niet warm gemaakt zijn voor dit mooie album, Erwin, dan weet ik het ook niet meer. Mooie en enthousiaste recensie!

Is het album in de smaak gevallen, Kistenkuif?!

Alles op zijn tijd, nieuwsgierig aagje. Na beluistering op spotify bij de platenboer besteld. Dat zegt al veel. Maar definitieve reactie geef ik pas nadat ik haar thuis heb mogen ontvangen en ze zich heeft genesteld.

Ha, ha, die Kistenkuif. Wacht je bevindingen dan maar rustig af.

Geweldige opener, verrassende inhoud en prachtige afsluiter. Een album dat wegluistert zoals een goed boek dat je niet neer kunt leggen. Haar stem is fascinerend en gerijpt, de composities kloppen, de ervaren muzikanten durven, de productie is goed in orde en de teksten overtuigen. Verzorgd hoeswerk bovendien met tekstboekje. De muziek? Korte typering: hoe een indiedame met stijl americana naar haar hand zet. De kundige recensies hierboven zeggen verder genoeg. Dijk van een plaat. Out of the blue.