Melissa Ferrick - The Truth Is (2013)

Tot voor kort had ik nog nooit gehoord van Melissa Ferrick, terwijl ze toch al een groot aantal albums uitgebracht heeft. Haar oudere albums vallen onder het alternatieve pop/rockgenre. Ze wordt vergeleken met Liz Phair. Op dit nieuwe album slaat ze de altcountry, americana-weg in. Ze is multi-instrumentalist. De productie van het album verzorgde ze zelf en deed dat meer dan voorttreffelijk. Wreck me is een prachtige, melancholische opener, welke gekenmerkt wordt door schitterend gitaarwerk en blazers, die het melancholische gevoel versterken. Everything you were is een erg intogen song over het verbreken van een relatie. Het heeft een prachtig arrangement met een mooie cellopartij. Pity song behoort tot de betere songs op het album. De opneningszin, This is not a pity song, this is how I feel laat niets aan duidelijkheid te wensen over. De gitaarpartij is wederom geweldig, maar de hoofdrol wordt opgeëist door de schitterende achtergrondvocalen. Bij Overboard gaat bij mij het volume de hoogte in. Een lied waar het verdriet en woede vanaf spat. De overgang naar het ingetogen The truth is is groot. Het is een prachtig lied, waarin ze duidelijk maakt nog steeds van haar geliefde te houden en niet zonder haar kan. Mooi refrein. Home is zonder meer het meest aanstekelijke nummer op het album. Een lied wat na een paar keer luisteren niet meer uit je hoofd te branden is. I don't want you to change is een lied wat ik pas na een aantal keren luisteren op juiste waarde wist in te schatten. Het refrein borrelt op de meest onverwachte momenten in me op. Go easy on me behoort tot mijn favoriete liedjes. Heerlijk gezongen, prachtige gitaarloopjes en een ingenieuze tempowisseling maken dit tot een prachtige song. Love ain't afraid is voor mij het minste nummer, maar toch zeker niet slecht. Iets te doorsnee country voor mij. Tot de absolute favorieten behoort Time to leave, vanwege, het wordt eentonig, het prachtige gitaarwerk en heerlijke zang. Take in all the plants is het meest experimentele, en misschien wel het meest intrigerende en beste nummer van het album. De vioolpartij is werkelijk prachtig. Dit album behoort voor mij tot de absolute hoogtepunten van 2013 tot nu toe.