Het album begint met het heerlijke
Redefine (4,0*), een nummer dat meteen de toon aangeeft van wat het album te bieden heeft. Zware gitaren, veel funky geluiden en toch een melodieus refrein.
Het tweede nummer op het album is meteen één van de betere.
Vitamin (5,0*) is trouwens een van de nummers van dit album die de band live steevast speelt en dat is niet verwonderlijk. Het nummer barst van de energie. Voor mensen die dit album niet kennen lijkt Vitamin me het ideale instapnummer. Hoewel er best wat agressie in het nummer zit, is het toch behoorlijk toegankelijk. Ook aan funky geluiden ontbreekt het in dit nummer niet. Mijn eerste favoriet.
Ook in
New skin (4,0*) wordt het weer duidelijk dat dit een experimenteel album is. Niet alleen krijgen we weer heel wat funky geluiden, ook de gitaren scheuren bij momenten door het nummer. De link met Nu metal wordt daarom regelmatig gemaakt, maar hiermee ben ik het niet eens. Incubus maakt totaal andere muziek dan de meeste Nu metal-bandjes.
Idiot box (4,0*) is wat rustiger dan de drie voorgaande nummers. De gitaren worden net iets minder gebruikt en ook qua stem straalt het nummer wat minder agressie uit. Na drie beukende nummers mocht dat wel. Ik vind dit overigens een van de weinige nummers op het album dat misschien wel gepast had op andere Incubusalbums zoals Morning View. Misschien vandaar dat ook dit nummer nog vaak live gespeeld wordt. Een tip dus voor de kenners van het nieuwe Incubuswerk die ook het oudere werk willen leren kennen. Let wel op: op laatst zetten ze er nog heel eventjes de beuk in!
Naar mijn mening begint met
Glass (3,5*) een klein dipje. Het nummer begint met een naar mijn mening irritant ‘gehijg’. Ook in het midden van het liedje komt dit nog terug, gelukkig wat stiller. Verder is het een nummer zoals de voorgaande. We horen veel funky geluidjes en scheurende gitaren, die het nummer toch nog overeind weten te houden.
Het echte dipje van het album ligt echter in het midden:
Magic medicine (2,5*) is één van de experimenteelste nummers op het album. Naar mijn mening is het echter niet helemaal geslaagd. Het kabbelt heel de tijd verder op hetzelfde (trommel?)deuntje terwijl een vrouw in de micro ‘spreekt’. Wat ik toch mis in dit nummer zijn de zang en de gitaren. Wat mij betreft het minste nummer op het album.
Het slippertje wordt echter meteen rechtgezet met
A certain shade of green (5,0*), mijn tweede favoriet op het album. Het nummer begint met een stevige gitaarintro, tijd om terug te rocken dus! In dit nummer wat minder vreemde geluidjes, maar des te meer gitaar! Ook heeft het nummer een meezingbaar refrein, wat het nummer tot een van de toegankelijkste op het album maakt. Laat je echter niet misleiden, het nummer mag dan toegankelijk zijn, het blijft hard!
Favorite things (3,5*) breit verder op de dingen die we al gehoord hebben. Het is echter niet zo dat alle nummers daarom op elkaar lijken. Elk nummer heeft zijn eigenheid. Het genre blijft echter hetzelfde: funk/rock, hoewel favorite things meer naar rock neigt dan naar funk.
Een nummer waarin je dan weer geen greintje funk terugvindt is
Summer romance (3,5*). Het nummer lijkt zo weg geplukt uit het latere werk. Laat je dus niet misleiden: als je dit nummer kent, ken je S.C.I.E.N.C.E. nog niet. En ik moet zeggen: S.C.I.E.N.C.E. heeft héél wat meer te bieden dan dit. Het nummer is echter zeker niet slecht, vandaar 3,5*.
Na Summer romance lijkt het moeilijk om de draad van het album weer op te pikken.
Nebula (3,0*) slaagt er niet helemaal in. Hoewel er stevige gitaren inzitten, biedt het nummer net wat te weinig om eruit te springen. Er zit voor mij gewoon net wat te weinig houvast (strofe-refrein-strofe) en ik vind de ‘snelle stemmen’ in het nummer ietwat irritant. Toch nog 3* voor de bij momenten uitmuntende gitaren en de stem van de zanger als die erdoor komt.
Ook
Deep inside (3,0*) slaagt er niet helemaal in om me terug in de échte sfeer van het album te brengen. Het is zeker niet slecht, maar ik mis de gitaren in het nummer. Het nummer heeft meer weg van Summer romance dan van de andere nummers op het album en dat vind ik jammer.
De twee iets mindere nummers worden echter meteen rechtgezet met het briljante
Calgone (5,0*), mijn derde favoriet op dit album. Misschien wel het beste nummer dat Incubus ooit gemaakt heeft! Het nummer begint rustig, maar leeft stilaan naar een absolute climax toe. En wat voor één! In het refrein explodeert het nummer gewoon! Ook de manier waarop het nummer naar zijn climax toegaat is gewoon heerlijk! De gitaar begint sneller te gaan, je hoort de stem het ritme mee opdrijven en plots knalt het refrein door je boxen! Opperste briljantie

!
Gemiddelde S.C.I.E.N.C.E.: 3,8*
S.C.I.E.N.C.E. is een album waar ik echt van kan genieten. Samen met Make Yourself het beste wat Incubus te bieden heeft. 4,0*
Als ik trouwens naar de statistieken kijk zie ik dat Summer romance en Deep inside het best goed doen. Ieder heeft uiteraard zijn smaak en het kan zijn dat je die nummers effectief beter vind, maar ik zou toch willen zeggen: probeer S.C.I.E.N.C.E. te ontdekken. Probeer vooral niet om 'Morning View' in dit album te ontdekken. Dan kom je automatisch bij deze twee nummers uit, maar dit album heeft écht meer te bieden, maar dat heeft tijd nodig. Gun het album die tijd!
