Prog Collective - Epilogue (2013)

Het lijstje namen dat aan dit project meewerkt is indrukwekkend te noemen: Billy Sherwood (Yes), John Wetton (Asia), Steve Morse (Deep Purple), Larry Fast (Yes, Peter Gabriel), Tony Levin (King Crimson), Jordan Rudess (Dream Theater), Jerry Goodman (Mahavishnu Orchestra), Richard Page (Mr. Mister), Geoff Downes (Yes/Asia), Alan Parsons (Alan Parsons Project), Chris Squire (Yes), Rick Wakeman (Yes), Gary Green (Gentle Giant), Annie Haslam (Renaissance), Steve Hillage (Gong), John Wesley (Porcupine Tree), Tony Kaye (Yes), Colin Moulding (XTC), Sonja Kristina, Nik Turner (Hawkind), Roye Albrighton (Nektar), Mel Collins (King Crimson, Camel), Derek Sherinian, Fee Waybill, Patrick Moraz (Yes, The Moody Blues), Jim Cuomo en meer.

Afgaande op al die namen moeten deze albums wel vuurwerk bevatten. Ik heb er tot nu toe nog niet de tijd voor gehad om het uit te proberen, maar is er al iemand met ervaring?

Nee ik niet, klinkt wel interessant natuurlijk! Hadden ze trouwens niet een wat leukere naam kunnen verzinnen dan dit De hoes is trouwens ook vreselijk. Hopelijk doet de muziek het hem dan

Ik luister nu naar de nieuwe Prog Collective. Het klinkt goed, maar ik heb af en toe het gevoel te luisteren naar een herhalingsoefening van het debuut album. Het is een typisch Sherwood album, dat volgens mij meerdere keren beluisterd moet worden. Dat was ook met het eerste album het geval. Deze zal ik ws ook wel weer kopen!

Dit is het summum van wat ik noem Ravensburger symfo, en nee dat is niet positief bedoeld.

Indrukwekkende lijst aan namen, maar ik vind Sherwood een meer traditionele duizendpoot in de progwereld.
Zonder echt een eigen indentiteit. En dan weet ik meestal wel waar het heen gaat.

Allemaal bekende namen zijn uiteraard geen garantie dat het dan ook automatisch een goede plaat is. Maar slecht is deze plaat zeker ook niet. Het heeft wel een hoog Yes gehalte qua sound. Maar dat bevalt me wel. Het had ook veel slechter gekund.