Katatonia - Last Fair Deal Gone Down (2001)

Hoe is 't mogelijk, maar Last Fair Deal Gone Down van de Zweedse zware gitarenband Katatonia is het zoveelste ijzersterke album op een rij!
Dat komt door de gewéldige melodieën, de mooie melancholieke zang van Jonas Renkse, de sfeervolle instrumentatie en de fraaie zware gitaren. Het zijn inderdaad groeiers, de albums van Katatonia. Luister je iets te oppervlakkig of verwacht je snelle, oorverdovende, hoofdruis veroorzakende, fulminerende hersenkrakers, dan kun je je misschien gaan vervelen of zelfs afhaken. Echter, voor de romantisch ingestelde, zachtmoedige (of zwaarmoedige) dromer, is dit nu precies het juiste metaal.

Maar vergis je niet! Katatonia is geen allemansvriendje. Mijn grote broer vind dit tamelijk droge takkenherrie en de buren zijn er al helemaal niet blij mee.

Toppers van deze plaat: allemaal! Al vind ik, op het prachtige Sulfur na, de bonustracks weer stukken minder !

Ondanks dat de band hier weer en stapje zet in de ontwikkeling van hun geluid, is dit album er nog steeds niet een waar ik superenthousiast van wordt. Jonas’ zang wordt beter, maar klinkt nog wat eentonig. Daardoor klinken de nummers als geheel ook nog wat vlak.

Wel het beste album in hun discografie tot dan toe.

Mijn eerste kennismaking met Katatonia en wat voor een. De cd en later ook de vinylversie gekocht. Inmiddels staan hier heel wat platen dus. Prachtig en sfeervol album. Gitaren lekker pittig, de muziek hard soms maar altijd sfeervol en zelfs melancholisch hetgeen mede komt door de dito stem van de zanger. Maar ook gewoon melodieus en dus gewoon erg goed. Donker ietwat maar dat mag ik wel. In tegenstelling tot sommigen hier waren/zijn het voor mij geen groeiers maar nummers die er direct stonden en zich mede daardoor nestelden in mijn oor, hoofd en geheugen. Sterke lp dus en wellicht wel hun beste. Maar sws een der beteren in hun inmiddels aardig oeuvre.