Einstürzende Neubauten - Zeichnungen des Patienten O.T. (1983)

Briljante, meesterlijk werk. Dit is echt kunst.
Ik zag ze destijds live en ze speelden perfect (over alle tonen die ze gebruiken is echt nagedacht) zoals op de albums. 5*

Als albumgeheel vind ik het behoorlijk, maar er is niet echt een nummer die er hier voor mij uitspringt of bijblijft, wat in mijn geval vreemd is voor de neubauten.

Voor mij zijn hier "Armenia", "Die Genaue Zeit", "Die Neue Sonne" (EDIT: "Zeichnungen des Patienten" ) en "Engel der Vernichtung" toch wel de meesterwerken, maar ongehoord, belachelijk gewoon, hoe een nummer kan beginnen met een hoop boormachinelawaai (Abfackeln) en toch niet ontspoord!

Een heus meesterwerk zonder weerga.

Heel jammer dat dit album te vaak wordt doodgezwegen.

Achter een schijnbaar hermetisch afgesloten bovenlaag schuilt immers iets dat zoveel schoonheid bevat en dat bij wijlen zulks een spanningsboog/dramatiek opbouwt waardoor je je letterlijk ongemakkelijk gaat voelen (het extreem scherpe Duits en het perfect getime-de gebruik van "noise" om de vocalen te versterken (of vice cersa) werkt dit op sublieme wijze in de hand)...

Bij elk overzicht van de "lichte muziek" van de laatste 30 jaar zou het een must moeten zijn dat ook deze ongeslepen diamant wordt vermeld...

Kortom: essentieel materiaal!


PS: Al te vaak hangt er een zweem van elitarisme rond deze band (omgetwijfeld ook door hen zelf in de hand gewerkt) , hetgeen eigenlijk heel erg jammer is want het houdt tal van mensen weg van dit album. Een doordringende esthetische ervaring loopt men op die manier mis...
Zo ben ik alles behalve een EN-fan te noemen maar stootte ik op dit album via een vriend en ben "Het Toeval" nog altijd enorm dankbaar hiervoor.... Feit is: iets weerhield me steeds om deze muziek te leren kennen, en ik vrees dat het inderdaad het hogervermelde "elitarisme" was dat me tegenhield. Maar dat is dus onterecht, en eigenlijk doodzonde... Want in essentie is dit eigenlijk gewoon een vreselijk sterk punk/rock album!!

licht?

Zelfs de meest depri plaat op deze site omvat lichte muziek.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lichte_muziek

Overigens een schitterende eh... ja, hoe moet je dat noemen... voorstudie(?) van "Vanadium I Ching":

http://www.youtube.com/watch?v=w2G3KfKbJwE

Ik vind het ontzettend moeilijk om iets zinnigs over dit album op te schrijven. hoe kun je dan ook iets zinnigs vertellen over deze muzikale waanzin?
De titel intrigeert me al. Dan geeft het eerste nummer direct een desolaat gevoel af. Dit is gevoel van een psychopaat. Drammerig en hypnotiserend. Einsturzende neubauten weet hier een geluid te creëren dat ergens hangt tussen hoop en waanzin. De hoop en waanzin van het leven in het toenmalige Berlijn wellicht?
Styropor en Armenia zijn angstaanjagend. Maar Die Genaue Zeit spant de kroon wat mij betreft.

Ik krijg beelden bij het beluisteren van deze plaat. Ik zie de grauwe flats van Kreuzberg in zwart witte beelden gefilmd. Met half afgebroken gebouwen en een verlaten metrostation.
Ik zie de wanhoop en de experimenten van het bestaan in Berlijn in de jaren `80. De drugs, de kunstenaars, gelukszoekers en zwervers, de kraakpanden en punk. Het verzet en het doemdenken. Angst en boosheid.
De angst om burgerlijk te worden. allemaal hetzelfde...........Dat is zo`n beetje wat deze plaat mij laat horen.

Dit album blijft een verassing, Je blijft ergenst op wachten, Het gevoel van "dat alles kapot mag".
En uiteindelijk krijg je het voor elkaar (Armenia), En daarna mag je weer tot rust komen (Die Genaue Zeit), Maar de spannig is er nog steeds, Er wacht iets op je......

Opgeschroeft naar 5*.
Meest sfeervolle plaat die ik ken, het meest duistere ook.
Elke beweging die ik maak terwijl ik hiernaar luister is een beweging opzich, ik let de hele tijd op mezelf, en kan me alleen maar meesterlijk voelen dankzij de donkere klanken, door deze plaat ben ik me bewust wat er voor gruwelijks er allemaal op de wereld bestaat.
Dat is een angstig besef, maar onder invloed van deze plaat is het mogelijk een bepaalde weerstand ertegen te hebben, het op een afstand te kunnen bezien en beoordelen, om uiteindelijk er een rust aan over te houden, want deze intense trip geeft me toch een goed gevoel, omdat het zo perfect duister is zonder cliches.

Dit is toch wel een heel apart stuk muziekregistratie. Het lijkt op een normaal album popmuziek (lezen als een album populaire muziek), maar het is niet populair, past niet in het idee van pop en is volgens sommigen die ik ken zelfs geen muziek.
Dat laatste is natuurlijk kinderachtige onzin, want muziek is niet te definiëren, en dus ook niet te diskwalificiëren, maar die eerste twee dingen staan. Dit is geen pop. Maar ook geen rock, en ook geen hip-hop, reggea of house. Het is geen new wave, geen punk of heavy metal, geen hard rock, ambient of doom/dark/death/of ander soort metal. Ook is het geen klassiek, jazz of blues.

Ik weet niet wat dit is. Maar het is goed. Heel goed.

Als je iets kunt maken dat niets is, en alles is, dan ben je een meester.

Dit zijn meesters.

Super bericht, en prachtig omschreven, passend voor deze groep ook qua beschrijving.

De afbraak van De Berlijnse Muur begon hier al ondergronds.
Aan het fundament werd hier al gehakt en gezaagd.
In de nacht werden gangen gegraven, en bewoond door het uitschot van de stad.
Het klinkt als een luguber geheim verbond, met een dreigende beat in opener Vanadium-I-Ching als een overstuurde hartslag.
Het Berlijn dat Bowie romantiseerde, met het uitschot, anarchie, maar wel duidelijk voelbaar, het theatrale verleden.
Dit is de angst om te verdwalen in een vervallen wereld; de waanzin die je angsten voeding geeft.
Paranoïde, opgesloten zijn in lichaam, geest en stad.
Het Yin Yang waarbij gezichtsbedrog het duistere zwarte laat domineren, geprojecteerd op hoog gestapeld beton.
Einstürzende Neubauten was niet vooruitstrevend en dwars, maar juist de verwoording van het tijdsgevoel.
Nostalgie als nachtmerrie.
Onbegrijpelijk hoe deze band zich vervolgens zou ontwikkelen.

???

DNS Wasserturm is een meerwaarde als bonustrack en past totaal in het album. Klink ook alsof het van dezelfde sesies komt. Heerlijk!
Niet dat de 2 andere bonussen slecht zijn maar ze voegen totaal niets toe aan het album. Maar ja dat is in 99,99 procent van bonustracks het geval.

Dit is geniale muzikale waanzin. Het is pure kunst.