Magnum - Brand New Morning (2004)

Goed album, veel rockier dan het onlangs - nog mooiere - Princess Alice and the broken arrow. Enkele prima rocksongs, maar ook enkele minder (immigrant son), Hard road). Geweldig is het bijna 10 minuten durende Scarecrow en het ook live spetterende We all run evenals The last goodbye.

Ik ben een groot fan van Magnum, ook deze plaat vind ik goed maar de matige productie verknald het luisterplezier voor mij.

Ik vind deze juist weer its minder vet dan de vorige.
Moeilijke band die Magnum.
Toch een voldoende, want de zang is subliem.

Ik had gehoopt op een grootse terugkeer van Magnum maar helaas, het werd niet wat ik me er van had voorgesteld! Net als op voorganger (en comeback album) Breath of life staan ook op dit album te weinig echt goede songs naar mijn mening. Waar is de Magnum uit de tijden van Wings of heaven of Vigilante gebleven??
Je kunt horen dat de muzikanten genoeg klasse in huis hebben om veel beter te kunnen dan dit. Heb ze tijdens deze tour nog wel gezien. Live komt er iets meer pit in de nummers maar het steekt toch allemaal bleekjes af vergeleken bij het oude werk

Ik word zo ongelukkig van de productie... Drummer van Thunder doet mee, maar dat hoor je er niet vanaf... Het klinkt allemaal zo overstuurd en lawaaiig...

Er staat wel een aantal zeer vette gitaarpartijen op... Maar over het algemeen boeit de plaat me niet zo.... Mede om wat ik al eerder zei: de lawaaiige en chaotische productie...

Wat Keith Olsen deed met Goodnight L.A., zo wil ik het graag....

Brand New Morning (titeltrack) en We All Run zijn toch wel alleraardigst. Goede, stevige AOR-liedjes, met lekkere solo's van Clarkin...

Je zegt het zelf al; alleraardigst....en dat vind ik niet genoeg voor een band die klassiekers als On a storytellers night, Wings of heaven en Vigilante op haar naam heeft staan. Schijnt dat binnenkort ook een verzamelaar uitkomt van de laatste paar albums. Aan elk nummer is iets opnieuw opgenomen of gemixed. Ben benieuwd maar ik denk niet dat de nummers er zoveel beter door worden.

Ik ben benieuwd, want het zijn vnl de drumpartijen en de productie die me storen. Als ze die kunnen op-poetsen en kunnen laten klinken ala Goodnight LA/Rock Art ben ik tevreden...

Langzaam, heel langzaam krabbelt Magnum zich weer op. Ik ben al blij dat de band zich al weer een beetje meer richt op rockmuziek en de pop lichtjes achterwege laat. Toch had ik ook liever weer echte synths gehoord in plaats van de piano en uiteindelijk is dit net zo gezichtsloos als op Breath Of Life het geval was. Ik kan niet vaak genoeg zeggen hoe veilig en netjes deze cd klinkt. De productie is alweer wat beter, maar de goede songs ontbreken wederom. Waar Magnum vroeger nog met ballads mooi en oprecht kon klinken, komen songs als I'd Breathe For You vooral gezapig over. Dat is zeker niet alleen vanwege de tenenkrommende teksten, maar er zit nauwelijks emotie in. Brand New Life is eigenlijk weer een levenloze brok muziek. Ik heb echt de indruk dat ze hier echt niet beter kunnen dan de doorsnee rocksong en de jeukende ballad.


Tussenstand:
1. Chase The Dragon
2. Kingdom Of Madness
3. Vigilante
4. On A Storyteller's Night
5. Wings Of Heaven
6. Magnum II
7. Sleepwalking
8. Rock Art
9. Goodnight LA
10. The Eleventh Hour
11. Brand New Day
12. Breath Of Life

Brand New Morning was ik al iets langer bekend mee en het album is me altijd bevallen. Ietsjes beter dan Breath Of Life doordat de songs over de algehele linie iets sterker zijn. Productie heeft nog steeds prima zware gitaren en de refreinen zijn over het algemeen ook lekker aanstekelijk. Brand New Morning, We All Run, Immigrant Song en Hard Road hebben allemaal lekkere solo's en luisteren gewoon goed weg. Afsluiter The Scarecrow is me dan persoonlijk net iets te voortkabbelend, maar alsnog zet ik dit album altijd met plezier op.

Voorlopige tussenstand:
1. The Eleventh Hour
2. Chase The Dragon
3. On A Storyteller's Night
4. Wings Of Heaven
5. Magnum II
6. Kingdom Of Madness
7. Breath Of Life
8. Rock Art
9. Sleepwalking
10. Goodnight L.A.
11. Vigilante

Wat ik eerder al zei over deze plaat blijft: de productie is lawaaiig en veel te volgepropt. De drums zijn ronduit lelijk gemixt.

De songs zijn in de kern best aardig. De weg die band in sloeg met Hard Rain wordt hier gewoon voortgezet. Melodieuze rock met veel aandacht voor mooie zanglijnen.

Jammer, dat de productie deze plaat de nek omdraait. Ik draai deze desondanks nog steeds, omdat het ook een deel van mijn leven was, toen in 2004 best veel gedraaid, dus doet het me toch wel wat, om deze en de voorganger (Breath of Life) te draaien.