Chuck Berry - ..Berry Is on Top (1959)

Ook ruim 5 jaar na mijn eerdere bericht sta ik nog steeds volledig achter mijn mening. Meer zelfs, ik kan deze nu kracht bijzetten met een score. Verhip!

Dat Chuck Berry één van de meest invloedrijke rock 'n roll-artiesten is, zal niemand ontkennen. Veel artiesten die na hem kwamen, zijn schatplichtig aan z'n vinnige gitaar en dwingend swingende ritmes, waaronder ook mijn grote held Bob Dylan.

Dit album is wellicht zijn bekendste exploot, met onverwoestbare klassiekers als 'Maybellene', 'Johnny B. Goode' en 'Roll Over Beethoven'. Daarnaast staan echter vooral vooraan de plaat enkele wat minder bekende, maar evenzeer briljante songs. 'Almost Grown' en 'Carol' vormen een flitsend duo annex schitterende aanzet, verder blijven ook 'Little Queenie' en 'Sweet Little Rock 'N' Roller' me bij.

De plaat wordt vrij rustig afgesloten, met het wat minzame 'Hey Pedro' en het (jawel) bluesy en Hawaiiaans klinkende 'Blues for Hawaiians'. De enige smet op dit album is voor mij 'Jo Jo Gunne'; dat nummer vind ik wat flets.

Maar bon, voor dit plaatje, met net geen halfuur eerder van korte adem, heb ik met gemak 4 sterren veil.

4 sterren

Chuck Berry kan worden gerekend tot een select gezelschap dat aan basis stond van de rock muziek die we nu kennen. Zo ver was het nog lang niet toen hij in de jaren 30 opgroeide in een gezin uit de middenklasse met zes kinderen. Zijn interesse in muziek ontstond echter al snel en in 1941 gaf hij op zijn middelbare school het eerste concert. Door winkeldiefstal werd hij in 1944 naar een tuchtschool gestuurd, waar hij een vierkoppige zanggroep oprichtte. De groep groeide uit tot een succes, zowel binnen als buiten de muur van het gesticht. Hij trouwde al op jonge leeftijd en leek een perfect familiebestaan te vormen met een baan en al, maar zijn liefde voor de muziek liet hem niet los. In de jaren 50 leerde hij via de muziek van T-Bone Walker zijn gitaar steeds meer tot zijn eigen stijl te temmen. Zijn voorliefde voor de blues bracht hij samen met de r&b en country uit die tijd, waardoor zijn muziek een steeds groter publiek kreeg. Via Muddy Waters kwam hij in aanraking met Leonard Chess van Chess Records, niet de blues maar zijn countrytune Ida Red sloeg aan. Berry schreef kort daarna Maybellene, naast één van de eerste rock ‘n’ roll songs werd het ook een grote hit. In die tijd ontstond ook zijn vriendschap met countrymuzikant Carl Perkins en werd hij één van de grote sterren van midden jaren 50. Een reeks aan hits verschenen gedurende de tweede helft van het decennium, samengebracht op Chuck Berry Is on Top.

Nog geen halfuur telt het album, maar toch laten de nummers direct de klasse zien van de entertainer. Gitaarsolo’s en wilde bewegingen functioneren perfect in de gecreëerde muziek van de rock ‘n’ roll. Wat te denken van het ruige Maybellene, herhalende gitaarklanken op een stevig drumritme en een daadkrachtige gitaarsolo van Chuck Berry. Ongekend voor die tijd, zoals ook op het deels autobiografische Johnny B. Good, over zijn vernieuwende speelstijl en de uiteindelijke ster in wording. Gitaarriffs scherpen het nummer aan, waar Lafayette Leake de swing er op de piano in houdt. Tekstueel zit het album ook vol verwijzingen, zoals het aan zijn zus gerichte Roll Over Beethoven, waar de klassieke muziek als basis dient voor de rock ’n roll. Almost Grown en Carol voeren het lijstje van rockklassiekers verder aan, denk alleen al aan alle cover die er van de nummers op het album zijn gemaakt. Chuck Berry Is on Top is de ultieme introductie tot de rock ‘n’ roll en tevens één van de hoogstaande werken uit deze muziekstijl.

4,5*

Afkomstig van mijn site Platendraaier.

joxxah De woordspeling was inderdaad correcter geweest als "is" werd afgekort tot "'s". De grap is echter zo voor de hand liggend dat we hem nu ook al wel begrijpen

Heerlijk plaatje met "Maybellene", "Johnny B. Goode" en "Roll Over Beethoven" als klassiekers waar ik niet snel op uitgekeken raak. Hoewel een half uurtje wel heel kort is, ben ik altijd wel gecharmeerd van de korte tijdsduur van de albums uit de jaren '50 en '60. Korte nummers, korte albums. Je krijgt de kans niet om verveeld te raken.