Sammy Hagar - The Best Of (1992)

Aardige compilatie van (voormalig) Van Halen-voorman Sammy Hagar. Ik ken zijn solo-platen niet en dat blijft denk ik ook zo, want dit album smaakte niet bepaald naar meer. Deze verzameling nummers is niet zozeer slecht, maar ook niet dermate bijzonder dat ik 52 minuten lang geboeid blijf luisteren.

Hagar gaat hier en daar wat meer de bluesy kant op dan bij Van Halen het geval was en juist die songs pakken goed uit. Na een tijdje gaan de nummers mij trouwens wel vervelen. Het niveau van Van Halen wordt op dit album eigenlijk nergens geëvenaard.

Ik ken ook een aantal van deze nummers en op basis van deze verzameling kan ik het wel met je eens zijn. Het is zeker niet onaardig maar ook zeker niet fantastisch.

Zijn laatste album voordat hij naar Van Halen ging (selftitled of I Never Said Goodbye) is echter een uitstekend album. Eddie van Halen was daarbij ook serieus aanwezig.

Slappe amerikaanse (hard)rockmuziek met af en toe een aardig nummer, maar zeker niet meer dan dat. Kan nergens boeien.

Prima verzamelaar van zijn eerste handvol solo albums. Deze had ik als eerste en heb daarna de nodige reguliere albums aangeschaft. Hier hoor je af en toe al dat hij een goed oor heeft voor pakkende deuntjes. Iets dat hij op zijn latere albums tot in perfectie zou uitvoeren. Op veel nummers is z'n Montrose verleden nooit ver weg. Verrassend goed vind ik de Otis Redding cover Sitting on the dock of the bay. Verder lijkt het net of de nummers voor deze verzamelaar opgepoetst zijn. Ze klinken me op de één of andere manier beter in de oren dan op de albums zelf.

Nou zeg.
Luister anders eens naar het live album Loud & Clear.
De Sammy Hagar van die jaren was bepaald geen slappe hap.

Slappe hap is het zeer zeker niet. Sammy heeft de zaken altijn op orde gehad, eerst met Montrose, daarna solo, Van Halen, weer solo, Chickenfoot. iemand die zijn carriere altijd weer een boost weet te geven. Iemand die ook honderd miljoen heeft verdient met het verkopen van zijn tequila merk Cabo Wabo. Boevndien oogt hij nog zeer fris voor iemand van 68. Bijna zijn muziek vergeten: die is puik.

Dat van Cabo Wabo wist ik helemaal niet, verder helemaal eens: Hagar is een rasechte rocker die altijd kwaliteit geeft.

Ja joh, als ie al niet schathemeltjerijk was van z'n Van Halen inkomsten dan werd ie het wel toen ie in de tequila business ging. Maar toch is ie altijd de down to earth rocker gebleven vind ik. Ik weet niet of je dvd's van 'm kent? Kan zo snel niet op de titel komen maar ik heb er één en daarop gaat ie bij 'm thuis spaghetti lopen maken en aan z'n fans uitleggen wat er voor nodig is om dat perfect te doen. Echt briljant!

Allemaal leuk en aardig dat Hagar zijn spul voor elkaar heeft gehad in de laatste 20 jaar of zo (helemaal mee eens), maar ik vind dit slappe zeikmuziek. Typisch Amerikaanse hardrock. Slap, slap en nog een slap. Het gaat me niet om zijn loopbaan, maar puur om dit album. Dat is toch waar het hier om gaat, niet om zijn loopbaan, of waar hij nu mee bezig is, maar puur om dit album. Kom op zeg, niemand wil toch zeggen dat dit een lekker hardrockalbum is, tis gewoon gruwelijk slappe zeikmuziek.

Je had je punt ergens in 2012 al gemaakt geloof ik