Anna Calvi - One Breath (2013)

Eliza werd gisteren vrijgegeven, erg fijn nummer weer. Wederom behoorlijk in de stijl van PJ Harvey, maar daarom zeker niet minder interessant. Hopelijk klinkt de rest net zo goed. Volgens Domino kunnen we het volgende verwachten van Calvi’s nieuwe plaat:

”One Breath is a more personal record than its Mercury and Brit nominated predecessor. Reflective and vulnerable, it strikes a balance between optimism and despair, beauty and ugliness. The fiery elements of Anna’s debut remain, but One Breath is more instinctive and urgent, revealing a wider spectrum of textures and emotion.”

De nieuwe van Anna! Hoge verwachtingen na het beste debuut van de laatste jaren en het mooiste album van 2011!

Tot nu toe vind ik Eliza echter erg tegenvallen. Eenvoudig ritme en refrein en vergeleken met alle nummers van haar vorige album vind ik dit behoren tot een van de mindere. Live past dit waarschijnlijk prima tussen haar overige nummers vanwege de power die het nummer bevat, maar vooralsnog hoop ik dat het nieuwe album mooiere parels gaat opleveren dan dit eerste nummer.

Jammer ook het vergelijk weer met PJ Harvey. Ik hoor de gelijkenis niet: 2 dames met een donkere stem? Vooralsnog vind ik het eerste geluid van dit album veel in de stijl liggen van Anna Calvi!

Prachtig nummer. Zeer filmisch alweer.

YouTube - Anna Calvi - Sing To Me (taken from the forthcoming album 'One Breath')

nog nieuw nummer Suddenly.

Suddenly geeft wat meer hoop op een goed album waar Eliza nog wat achterbleef wat mij betreft. Toch ook mist Suddenly de kracht waarmee Anna ons een kleine 3 jaar geleden mee verraste.

Nu op de luisterpaal. Valt mij na eerste luisterbeurt wat tegen, Ik mis de echt interessante composities en het zanggeluid gaat me de keel uithangen merk ik. Wordt vervolgt..

Het debuut was verpletterend en live was ik zwaar onder de indruk van haar.
Op dit vervolg ietwat meer experiment in sommige nummers: erg goed maar toch minder indrukwekkend wellicht. Het komt af en toe wat geforceerd over.

Ik denk wel dat Anna nu voor mij een blijvertje kan worden want One Breath is verder gewoon een sterk album. Het is even wennen hier en daar ook al is de sound nu ook weer niet wezenlijk anders (minder beklijvend misschien).
De tijd zal uitwijzen of ik dit net zo hoog ga waarderen of dat het op een mooie score van 4* blijft staan want mooi is het zeker weer en genieten doe ik volop.

Lastig beoordelen dit. Ik heb hier reikhalzend naar uitgekeken en alle vezels in mijn lichaam schreeuwen dat dit dé 5-sterren beoordeling van het jaar moet/gaat worden. Gelukkig maar dat muziek beoordelen zo subjectief is als wat, kan ik me lekker mee laten slepen.

De opener is al werelds, alvast een goede start:)

De "altijd moeilijke tweede plaat"? Anna Calvi heeft er weinig last van. One Breath is deels nog grootser en overweldigender dan het debuut, maar biedt ook ruimte voor meer ingetogen en meer experimentele momenten. Het zijn nog steeds delen Patti Smith, Siouxsie Sioux en PJ Harvey, maar het grootste deel komt van Anna Calvi zelf.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Anna Calvi - One Breath - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Al bij de eerste draaibeurt hoor ik dat Anna het niveau van het eerste album redelijk dicht weer weet te benaderen. Best knap voor een tweede album. Eerst val ik voor Eliza, nu krijg ik Sing to Me niet meer uit mijn hoofd. Bleed in to me staat ook al aan de poort te rammelen.
Wat een geweldige artieste. Intrigerend, duister, sensueel, bevlogen, intens en ook nog zo geweldig gitaar kunnen spelen.

Ik kan na een 6tal luisterbeurten maar moeilijk vat krijgen op dit album. Desalniettemin is mijn mening bijgesteld van teleurgesteld naar gematigd positief. Zelfs de wat experimentelere nummers weet ik nu wat meer te waarderen.

Toch weet het album mij niet continu te boeien, wat haar eerste album wel doet. Na het derde nummer zakt het in om bij Tristan dan wel weer mijn aandacht te trekken.

De groeiende lijn stemt mij positief en wellicht valt binnenkort het kwartje. Mijn favorieten zijn voorlopig Suddenly en Carry Me Over.

We schrijven, oktober 2010. In het voorprogramma van Grinderman speelt een bevallige dame de pannen van het dak, en laat een onvergetelijke indruk na. Die eerste kennismaking met Anna Calvi zindert nog steeds na. Intussen kwam er ook een eveneens gesmaakte Cd uit en een opvallende single Jezebel . We vreesden eerst voor een eenmalige hype, maar al vlug kon ze ons bij volgende concerten in Botanique en AB, deze keer als afsluiter, nog meer bekoren. We zagen dan ook vol verwachting uit naar het nieuwste album One Breath.

De eerste twee nummers liggen nog wat in het verlengde van de vorige plaat, maar vanaf Cry krijgen we ene heel andere Anna Calvi te horen. Uiteraard blijft ze haar roots trouw en gooit haar sterkste wapen, haar unieke stem, voluit in de ring. Maar we krijgen een iets meer donker geluid, we zouden haast zeggen meer dreigend. Uiteraard niet in die zin dat het er hard aan toe gaat, maar een zekere intensiteit die zelfs wat beangstigend overkomt. Voor zij die denken dat dit kritisch is bedoeld, dat is het zeker niet. Met One Breath bewijst Anna Calvi dat ze een blijvertje is in de muziekwereld.

lees meer
Anna Calvi - One Breath - Snoozecontrol.be

Ik herken de meeste commentaren wel: het geluid is iets verschoven. Er zijn nog parallellen met het debuut, maar dit album is naar mijn gevoel iets percussiever ingesteld. Soms erg mooi met die marimba's in 'Carry Me Over' en 'Piece By Piece'. Maar het leidt ook nog wel eens tot geforceerde krachttoeren, zoals in 'Love Of My Life'. Gaat Anna zich gelijk wat overschreeuwen, en dat heeft ze niet nodig met die prachtige klankkleur in haar stem. Vond het debuut iets evenwichtiger.

Live in Amsterdam Paradiso:

YouTube - Anna Calvi - Eliza @ Paradiso (1/8)

YouTube - Anna Calvi - Cry @ Paradiso (2/8)

YouTube - Anna Calvi - Suddenly @ Paradiso (4/8)

YouTube - Anna Calvi - Carry Me Over @ Paradiso (5/8)

Anna Calvi houdt het hoge niveau van haar debuut aan op deze 2de cd. Nummers zoals Suddenly en Eliza hadden ook op het debuut kunnen staan terwijl ze in Piece By Piece en One Breath al een poortje open houdt naar andere geluiden, ben nu al benieuwd wat dat gaat geven voor haar volgende album...

Anna Calvi lijkt van een toegevoegde waarde te zijn aan het al kleurrijke muzikaal landschap. Haar tweede worpeling klinkt niet als een klassieke moeilijke tweede. Calvi blijft niet stil staan en lijkt haar eigen weg verder te plaveien. Ik ben zelfs geneigd om dit One Breath nog zelfs wat beter te waarderen als haar debuut. Een zangeres met charisma en de kracht om de aandacht een heel album vast te houden en toch voldoende variatie erin te leggen.

Beetje een late reactie maar met dit optreden heeft Anna mij volledig overtuigd van haar kunnen. Waar dit album mij tegenviel in eerste instantie liet ze tijdens dit concert horen dat het prima past tussen haar oude nummers en dat de licht experimentele stukjes een welkome verrassing zijn tussen de overwegend gitaargeoriënteerde nummers.

Ik kan mij herinneren dat de zaal maar half vol stond maar dat ze met haar gitaarwerk en haar zang iedereen omver blies. Mij wel althans. Ik kijk uit naar het vervolg.