DragonForce - Inhuman Rampage (2006)

Ik heb ooit eens Through the Fire and Flames binnengekregen als tip.
Man, wat is dat een overdreven gedoe zeg.
De rest van het album ken ik niet, maar ik kan me al voorstellen hoe dat klinkt.

Met Dragonforce... Absoluut! Maar het blijft wel geinig om te horen.

Dit is echt een guilty pleasure, het is zooo fout en zo snel en soms zelfs een autotune moment, het laatste nummer is echt te kitsch voor woorden, zo'n epische powerballad heerlijk fout _O-

maarja... als ik de bui heb luister dit album want stiekem is het wel cool zo snel enzo

Fout...? Stiekem...?
Je wordt er heus niet voor opgepakt hier, hoor

Ik vind het idee achter Dragonforce heel leuk. Speedy powermetal nog veel sneller dan Blind Guardian en Helloween al deden. Heel melodieus, maar met straffe polkabeats en een incidentele blastbeat.

Wel ben ik na één nummer al murwgebeukt van de schier eindeloze gitaar en toetsensolo's. Wat dat betreft mis ik wat spanning en sensatie in de op zijn minst inwisselbare nummers. Maar het idee is heel geinig en het is dapper om ook gewoon schijt te hebben aan conventies en gewoon te doen wat in je opkomt.

Inderdaad. De Metal albums met een introotje dat overloopt in een toegankelijke single, een ballad precies halverwege en een 'epic' van een kwartier om mee af te sluiten zijn er genoeg van. Dragonforce springt er in die zin wel uit.

Herman Li beweerde wel zich heel erg te inspireren op 'Reign in Blood', dat is ook zo'n album dat vanaf minuut 1 tot minuut tot de laatste geen pauze kent. Dit album eindigt weliswaar met een ballad, maar 50 minuten lang is het hier ook het gaspedaal vol ingedrukt. Vroeger was dit de reden dat ik weg was van deze band.

Kan de nummers echt nauwelijks uit mekaar houden, maar het is toch een soort "guilty pleasure"

Geinig ja was hier vroeger helemaal weg van. Jammer is wel dat Through the Fire and Flames duidelijk nog eens extra versneld is en ze het in princiepe trager spelen als dat ze hier zogenaamd doen, beetje zielig zelfs.

Deze muziek is sowieso ubertriest.

Dit is natuurlijk compleet over the top. Nummers als Through The Fire and the Flames zijn onmenselijk snel, en ook de rest is niet veel minder snel. Toch is dit best weg te luisteren, en soms zelfs verassend goed. Zo vind ik bijvoorbeeld The Flame of Youth een sterk nummer.

3,5*

Heeft niemand het gevoel naar een uitzending van het songfestival (on speed) te luisteren?

Tja, dit is powermetal en dat is vaak glorieus en positief ingesteld vergeleken met andere metalstijlen. Luister Avantasia, Hammerfall, Rhapsody, Helloween of Freedom Call en je zal hetzelfde gevoel krijgen.

Da's inderdaad een beetje typisch voor het genre

Kindermetal waar je helemaal nerveus van wordt. Op enkele leuke refreinen na, niet mijn ding.

Niet helemaal mijn ding. Ik vind de nummers een beetje teveel op elkaar lijken en te lang. Wel een goede zanger.

Een vermakelijk album. Het gaat inderdaad allemaal nog sneller dan de eerste twee albums, maar de band weet het goed te brengen. Daarnaast hebben ze een uitstekende zanger voor deze nummers.

Op Spotify, eerder per toeval, terug bij Dragonforce terecht gekomen. Tijdens het koken die bewuste avond een stukje puberteit herleefd, en ik ging helemaal wild met de pollepel op vooral Body Breakdown. Wat jaren geleden ook al mijn favo nummer was van deze plaat.

Had ik dit nu ontdekt, dan was de DF-kelk aan me voorbij gegaan. Nu blijft er een mooi stukje nostalgie over dat begon in het jaar van uitkomen van deze plaat, en eindigde met het uitkomen van het verschrikkelijke Ultra Beatdown. De twee voorgangers van Inhumane Rampage vond ik ook nog leuk.

Soms luister je even zo'n album terug dat je in je tienertijd vaak draaide. Toen vond ik de eerste vier nummers helemaal de bom, maar nu genoot ik juist van The Flame of Youth: wat een melodie, wat een banger!