DragonForce - Inhuman Rampage (2006)

trough the fire and flames en revolution deathsquad zijn goede nummers tot zover ik nog kan herrinneren. chec die anders es na. en ja, ook al vind ik dit een zeer goeje cd luister ik hier ook zelden naar. al bij al luister ik ook liever naar metal meet een zwaardere sound. desalnietemin word het tijd deze nog eens op te leggen

Ik heb ze een keer live gezien en wel wat nummers op cd geluisterd.
Maar deze band boeit me echt niet meer, een of twee nummers is nog goed aan te horen maar daarna heb ik het er ook wel mee gehad. Het klinkt steeds als steeds meer van het zelfde.
Het lijkt er op of het puur gaat om hoe goed ze de techniek wel niet in de vingers hebben, zo snel en ingewikkeld mogelijk doen.
Ik vind dat goede techniek slechts de basis moet zijn en ondergeschikt aan goede songwriting, maar dat is mijn mening.

Zo. Mijn eerste power metal ervaring. Na eerst mijn vooroordelen zoals leren kleding, draakjes, zwaarden, hoge afgeknelde ballen stemmen opzij hebben gezet, toch maar dit DragonForce album opgelegt...

Wat valt me het eerst op? De glasheldere productie. De snelle solo's. De vette drum. De solo's. Best een aardige zanger. Solo's. Hee, een slapstuk op de bass. De solo's. Pac-man noise!!! Goh, solo's.

DragonForce probeert hier duidelijk het talent van de gitaristen uit te buiten (oke, ik zou het zelfde doen ), maar de overdosis aan solo's verpest het 'm een beetje.

Overduidelijk pruspunt: De toffe stem van de zanger, die lekker 'hardrockopera' aandoet, en de bijzonder goede drummer, die in plaats van een muur van geluid gewoon een goede drumlijn onder de nummers legt, bassdrum pedaal maakt vast overuren .

Minpunt: De onoverzichtelijkheid van de nummers, de ellenlange solo's, die maar door blijven hameren...

Ik haal mijn oogkleppen maar weer uit de kast en val weer lekker in mijn clichè's .

Bericht verwijderd.

Als ik ergens een hekel aan heb is het wel een band die zonodig moeten laten zien hoe snel en strak ze wel niet kunnen spelen.

Dragonforce is zo'n geval. Het lijkt er meer op dat de gitaristen een soort strijd met elkaar voeren om te kijken wie de snelste, beste en langste solo's uit z'n gitaar weet te krijgen. heel leuk natuurlijk, maar niet echt boeiend. Ik zit in elk geval niet te wachten op zo'n shitload aan solo's.

Voor mij altijd al een oninteressante band geweest, zal altijd zo blijven. En dan heb ik het niet eens gehad over die knul met z'n vreselijke stemmetje..

maar het moet natuurlijk wel gezegd worden: ze kunnen wel spelen, echter, alleen dat maakt niet altijd een goeie plaat.

Ik sluit me bij Clutch en Bobiej aan. Het album is gewoon één overkill aan gitaarsolo's. Het album wordt daardoor snel saai. Ik hou opzich wel van gitaarsolo's, maar een héél album lang is mij iets teveel van het goede. Ook lijken de nummers (mede door de eindeloze gitaarsolo's) erg veel op elkaar, waardoor het me niet lukt om ze van elkaar te onderscheiden. De 2 gitaristen mogen dan wel heel snel spelen, ze raken mij niet. Techniek/snelheid zorgt niet meteen voor een goed album: dit album bewijst het. Power metal is niet echt mijn genre, blijkt maar weer eens.

Ik geef 1,5*: 0,5* voor de moeite, 0,5* voor de techniek en 0,5* voor Through The Fires And Flames, wat nog wel een redelijk nummer is.

Ik luister van dit album eigenlijk alleen Trough the Fire and Flames die eigenlijk een stuk beter is als ik hem met de hilarische clip zie. Dit nummer is waarschijnlijk het vrolijkste en meest over de top metal nummer ooit en alleen daarom is het al geweldig, fantastiche parodie moet ik zeggen. De rest is niet zo fantastisch maar niet per se slecht. Haha ik kan echt helemaal dubbel liggen om die clip!

Through the Fire and Flames in Guitar Hero 3

en hij is behoorlijk ziek! maarja wat wil je anders met Dragonforce

Live zijn ze echt een drama
Als je dat hoort, vind je dit gefaked.
Through fire and flames leuk nr, daarna gaat het heel snel vervelen omdat het allemaal hetzelfde klinkt.

de eerste 4/5 liedjes zijn nog goed aan te horen, daarna denk je echt: hé, heb ik dit al niet een keer gehoord?

de zang is wel uitstekend vind ik

2 sterren omdat #1 en #6 nog wel aardig. Verder vind ik t echt verschrikkelijk. Met name de zang is mijn grootste punt van irritatie.

ik geeft het een vette 5 omdat de zang goed is en er heerljike gitaren in zitten

De muziek is best aardig maar - ongetwijfeld hierboven al gezegd, maar ik heb met opzet niet gekeken om me niet te laten leiden - veel te veel gitaarsolo's. Trop is teveel. Minder gitaarsolo's en meer "song" zou deze goede band deugd doen.... Ongetwijfeld een deel van het leerproces?

Onleesbaar bericht verwijderd. Geen sms-taal aub.

Tergend snel, daarom gevoelloos, met het klinkt toch ontzettend stoer. Veel solo's, daar hou ik van, maar hier zijn er mischien iets te veel. De nummers lijken iets te veel op elkaar, waardoor het ééntonig kan worden. De vaart word er alleen uitgehaald bij het laatste nummer, en dat vind ik toch juist één van de hoogtepunten van de CD.

Als deze mannen Live zouden kunnen waarmaken wat ze op CD doen, dan zouden ze echt een superband zijn. Maar Live klinken ze echt voor geen meter. Ze kunnen hun eigen snelheid niet de meester, de solo's worden constant onderbroken omdat de gitaristen de snelheid niet aankunnen, en de zanger zingt zo vals als een kat. Jammer, daardoor verliest de band aan geloofwaardigheid bij mij.

Geen slechte CD, maar het heeft zijn minpunten, en omdat ze Live barslecht zijn, nog een halve punt aftrek. Waardoor ik op een 3* uitkom.

jaa ik moet zeggen ik heb dit geluisterd voor bullet for my valentine jammer maar helaas heeft jimcarrey (marvin) deze band voor de zoveelste keer nagedaan, dat ik hemverafshuw hij is zo vervelend dat ik er gewoon niet meer tegen kan

snel, melodieus, virtuoos en zeer veel gevoel voor perfectie. dit album verdient niets minder dan de volle 5

eerste vier nummers zijn het beste maar ik heb RD en STBF maar gekozen omdat ik toch een keuze moet maken

lol gewoon effe Through the Fire and Flames op youtube bekeken. Daar is nu toch NIKS aan lol.

lol toch wel lol

Het beste album van DragonForce, naar mijn mening. Waar hun eerste album nog enigszins onwennig is en ze op hun tweede album te veel 'gevoelige' liedjes proberen te spelen. Op het derde album perfectioneert Herman Li zijn gitaarspel.

Helaas op het vierde album is alle samenhang verdwenen.

Dit album krijgt van mij een 4.5

Een beschrijving van deze plaat en eigenlijk elke willekeurige plaat van Dragonforce:

trough the fire and flames is nog wel leuk, die speel ik ook regelmatig op guitar hero 3, maar de rest is minder en live zijn ze echt BAGGER

Nah, ze vallen live nu wel mee, moet ik toegeven. Maar 2 jaar geleden waren ze inderdaad erg slecht.

1. je moet wel deze cd beoordelen en geen concerten. geen legitiem argument wat mij betreft.
2. wat is de reden dat er intussen weer een half puntje is afgegaan?

Ik hou van de snelle tempo dat dit album heeft.

Wat me nu pas opvalt is dat bij veel stukken er een grunt achter de leadzang zit.

Vroeger was ik enorm fan van Dragonforce, tot het me een beetje ging vervelen. Het begon allemaal op elkaar te lijken. Eigenlijk vind ik Through the Fire and Flames stiekem nog wel een leuk nummer... misschien maar weer eens wat gaan luisteren van dit album.

Tussen Dragonforce en mij zal het nooit iets worden. Ik schafte mij dit album aan en werd knettergek van het "snel-spelen-om-te-tonen-hoe-snel-we-kunnen-spelen". Ook de eentonige zang vond ik na 2 nummers al vervelend. Er staan 8 nummers op dit album, voor mij klinken ze allemaal gelijk. Een tweede en derde luisterbeurt mocht niet baten: het schijfje kreeg een nieuwe bestemming: 2ehandszaak. Ik hou van metal maar dan mag het wel iets avontuurlijker én gevarieerder zijn dan dit flauwe Draken-gezelschap.

Tja, als je de energie niet voelt blijft er weinig over.


Hier hetzelfde, vroeger blinde fan en nu vind ik dit op zijn tijd wel geinig.