Dit album kwam hier begin jaren 90 als een mokerslag binnen, hier begon ook meteen mijn muzikale adoratie voor Catherine Wheel en later ook het solo werk van zanger Rob Dickinson. Eerste wat hier opvalt is de fantastisch fraaie hoes. Verder die typische Gil Norton in your face productie en wat voor mij helemaal het toefje op het toetje was is het feit dat Tim Friese-Green (Talk Talk) hier op meespeelt. Vooral de rustige nummers zijn fantastisch en behoren wat mij betreft bij het beste wat er in de jaren 90 is uitgebracht. Vooral Ursa Major Space Station wat overgaat in Fripp is top. Heb nu weer even diep in de buidel moeten tasten voor de vinyl reissue maar die is het geld dik waard. Kill Rhythm!