Moonspell - Wolfheart (1995)

Zoveel stilistisch verschil zit er toch niet tussen Wolfheart en Irreligious? Irreligious is weer iets professioneler en compacter. Wolfheart heeft nog iets rudimentairs over zich. En ze gaan zich op Wolfheart helemaal te buiten aan Victoriaanse horror. Daardoor vind ik deze ook wel iets charmanter. Maar het is miniem hoor.

Ok toegegeven: mijn reactie in mijn vorige bericht is wellicht wat overdreven. Het was ook al weer een hele tijd geleden dat ik Irreligious had gehoord. Maar na deze nogmaals aan een luisterbeurt onderworpen te hebben, hoor ik dat het qua productie een hele verbetering is, de songs compacter en misschien zelfs wel beter in elkaar steken en er eigenlijk dus in z'n totaliteit weinig mis mee is. Ik wil op terugwerkende kracht ook nog zeker wel een lans breken voor de nummers "Mephisto" en "Full Moon Madness". Die nummers hadden ook zo op Wolfheart kunnen staan. Maar om de één of andere reden mis ik verder toch de zwartgalligheid, de spanning en de epische insteek van Wolfheart. Het is mijn album gewoonweg niet. Mijn interesse in Moonspell verloor ik ook geheel toen Sin Pecado verscheen.

Een aantal jaren geleden zag ik ze ook voor het eerst live in het voorprogramma van Cradle of Filth en toen werd ik er ook niet warm of koud van. Moonspell pakt me gewoon niet. En ik blijf erbij, dat ze een vorm van magie, die ik dus wel hoor op Wolfheart, zijn kwijtgeraakt daarna.

Wolfheart is nog steeds voor mij een eenmalige topper van een band die ik daarna, puur om bovenstaande redenen, uit het oog verloren ben. Wolfheart is rauwer en het (black) metal-randje hier is veel meer aanwezig dan het toch veel meer gothic-georiënteerde Irreligious. Eén van de redenen dat ik Wolfheart ook beter smaak.

Nog geen bericht hier van Alicia?

Ehm... nee.

*Op de luisterlijst plaatst*

Ik heb gisteren de dubbel lp op wit vinyl ontvangen, en de hoes is in kleur vele vele vele malen mooier dan die hier gepost staat. Prachtige linernotes ook van de zanger over postzegels
Ja, dit album is echt onovertroffen van de band.

Deze plaat veel te lang niet geluisterd. Onbegrijpelijk want dit is echt een meesterwerk, zou zo snel geen beter debuutalbum (EP'tje Under the Moonspell reken ik even niet mee) binnen metal kunnen bedenken.

Alles klopt. De sfeer is fantastisch, als van een goede horrorfilm. Elke riff is raak en pakkend. De toetsenpartijen zorgen voor een mooie dreigende ondertoon. En zelfs de wat aparte zang sluit goed aan. Variatie is er genoeg; een rustige sfeervolle intro wordt gevolgd door een stevige track, aan het einde van Love Crimes is het bijna een soundscape creëren wat ze doen.

Vampiria en Alma Mater zijn veelgenoemde prijsnummers en dat is terecht. Maar eigenlijk zou je de rest daarmee tekort doen. Of Dream and Drama en An Erotic Alchemy zijn ook fenomenaal.

Alma Matter is echt waanzinnig vet, een tijdloze track man. Heb hem eigenlijk voor het eerst gehoord laatst bij Paradise Lost toen hij werd gedraaid tijdens het ombouwen van het podium, en sinds dien niet meer weg te denken uit mijn muziek lijsten!

Zo rond de tijd dat jij geboren werd nam ik Wolfheart altijd mee naar de discotheek in Rijssen alwaar ze na middernacht metalverzoekjes in de rockkelder draaiden. Mijn verzoekje was altijd steevast Alma Mater.

Alma Mater is typisch zo'n nummer dat ik pas later (meer) ben gaan waarderen. ik kocht het album bij release en ging (en ga nog steeds) ongelooflijk hard op Love Crimes en Vampiria. In die dagen nam ik het allemaal heel serieus maar tegenwoordig zie ik de humor ervan in en is vanuit het andere perspectief voor mij nog net zo genietbaar.
Moonspell heeft Wolfheart en Irreligious nooit weten te overtreffen imo.

Nope. Bij lange na niet. Maar die twee zijn wel echt meesterlijk. Ook na al die jaren nog.

Vampiria ligt mij dus niet zo. Vind ik misschien wel de minste van het album persoonlijk. Ik zelf kwijl een beetje weg van Wolfshade ook, vooral die solo die tussendoor je om de oren komt vliegen.

Geinig ook dat ik telkens terug kom bij dit album, het blijft echt hangen.

Da's niet alleen geinig, maar tevens volledig terecht! Wolfheart is namelijk een onbetwist meesterwerk. Moonspell heeft de klasse, de magie en de sfeer echter nooit meer weten te evenaren, laat staan overtreffen. Irreligious wordt ook nog wel eens genoemd als essentieel album, maar zelfs die vind ik lang niet zo sterk, zelfs saai vergeleken bij Wolfheart. Dat gemeld hebbende, moet ik dat album wellicht nog eens proberen. Ik weet wel dat ik definitief afhaakte bij Sin/Pecado.

Irreligious wordt ook nog wel eens genoemd als essentieel album, maar zelfs die vind ik lang niet zo sterk, zelfs saai vergeleken bij Wolfheart
Wow dat is een statement. Ben het verder volledig met je eens ook ik ben na Irreligious de band volledig uit het oog verloren alhoewel hun optreden in Hardenberg dik in orde was. Voor mij blijft Irreligious hun absolute meesterwerk en staat met 50 andere albums in mijn top tien, maar ga morgen Wolfheart luisteren! Nu eerst A poisoned Gift!

Tja misschien ben ik wat te streng qua oordeel betreffende Irreligious. Maar ik weet dat ik deze toentertijd echt een stuk minder vond. Maar zoals ik al meldde, moet ik misschien mijn mening bijstellen als ik er nog eens goed voor ga zitten.