Ramones - End of the Century (1980)

vanaf hier ging het bergaf met de Ramones, slechts enkele nummers kunnen me nog bekoren op deze, het openingsnummer "Do You Remember Rock'n'Roll Radio?", "Chinese Rock", "Rock'n'Roll High School" (!), "I Can't Make It on Time" en mss nog eentje dan, "This Ain't Havana", veel verandering in muziek of tempo op platen in vergelijking met vorige vind ik niet leuk, daarom is deze plaat minder, veel minder, gelukkig dat Joey zijn stem ook wel de "Ramones" is. 3,5 sterren voor de klassiekers alleen al

Ik vind deze cd wel o.k. , je moet 'm af en toe eens draaien dan is het wel leuk, maar echt super vind ik 'm ook weer niet. Vooral de nummers 'Let's go', I can't make it on time', en 'Rock & Roll Highschool' zijn voor mij de echte uitschieters op dit album.

Oke, het is misschien niet zo goed als hun eerdere albums, maar wat een feest is deze plaat. Het is allemaal wat meer mainstream, maar een kniesoor die daar op let. Nummer als 'Rock & Roll Radio' en 'Chinese Rock' zijn geweldig. 'Chinese Rock' is trouwens eerder opgenomen door Johnny Thunders en zijn Heartbreakers. Dee Dee Ramone had het nummer echter geschreven, met medewerking van Richard Hell. Leuk hoeveel punkprominenten er achter dat nummer zitten.

4*

Een potje rauwe rock'n roll kan voor mij altijd en de muziek van the Ramones heb ik altijd plezierig gevonden. Pretentieloos natuurlijk, maar ook muziek dat een slechte dag weer goed kan maken.
Met songs als "Do You Remember Rock & Roll Radio?", "Chinese Rock", "I Can't Make It on Time" en "Rock & Roll High School" mogen ze mij steeds wakker maken.

Topalbum, klink wat meer poppy dan de voorgaande albums. Do You Remember Rock 'n' Roll Radio, Danny Says, Chinese Rock, Rock 'n' Roll High School en de ballad Baby I Love You zijn toch zo'n leuke nummers.

Ik heb echt een zwak voor deze plaat. Poppy geproduceerd door Phil Spector, die de girlbands-hamoniën die altijd al in de muziek zaten naar voren haalt. Een zitten wel een paar mindere nummers maar die storen niet echt..

Eigenlijk lijkt deze van Ramones qua opzet aardig qua opzet op Songs Of The Deaf van Queens Of The Stone Age.
Het gedraai aan de autoradio totdat je de juiste zender hebt gevonden.
Vervolgens overladen met strandballen en paarse krokodillen op weg naar het overvolle strand.
Ramones lagen altijd met hun muziek wel in de lijn van de Phil Spector acts van begin jaren 60.
Het stoere mannelijke antwoord op The Ronettes en The Crystals.
Natuurlijk is het dan geweldig om uiteindelijk met deze producer aan de slag te kunnen.
Slaagt Spector er in om zijn kenmerkende Wall of Sound
Klinkt zijn kenmerkende Wall of Sound zoals verwacht terug op End Of The Century.
Ja, dat zeker wel, maar voor mijn gevoel te weinig.
Bij Danny Says hoor ik het wel, maar juist bij een later Ramones nummer als Something To Believe In had ik meer het gevoel dat Spector achter de knoppen heeft gezeten.
Baby, I Love You is het meest geslaagde eindresultaat, maar hier herhaalt Spector letterlijk zijn kunstje, want al jaren eerder nam hij deze op met The Ronettes.
Toch blijft zijn gevoel voor het schrijven van hits wel aanwezig.
Nummers als Do You Remember Rock & Roll Radio?, Chinese Rock en uiteraard Rock & Roll High School klinken voor Ramones begrippen rete commercieel.
The Return Of Jackie And Judy vind ik overbodig, want dit is gewoon een bewerkingen van Judy Is A Punk.
End Of The Century is een prima album, maar hier had meer ingezeten.
Buiten een handvol zeer sterke tracks, mis ik bij veel van het overige werk wel wat creativiteit.
Maar ondanks dat ga ik ook deze van Ramones (zoals bijna al hun albums) steeds meer waarderen.

Voor mij zijn de bonustracks ( demo's) de hoogtepunten, het "echte" Ramones geluid.

Dit is toch een vermakelijk album van de band. Eerlijk gezegd ben ik ook niet zo heel bekend met ze. Het album luistert lekker weg met een fijn geluid.

16 februari 1980. Rapper's Delight van Sugarhill Gang staat op #1 in Veronica's Top 40 en op 37 komt Rock 'n' Roll High School van Ramones binnen, waarmee de groep voor het eerst een Nederlandse hitlijst haalt. Vijf weken later piekt ie daar op 8, terwijl de Nationale Hitparade hem twee weken #5 gunt. In Muziek Expres en Oor lees ik dat dit dan eindelijk hun Nederlandse hit is: hier had het schrijvende volk op zitten wachten.
Dat de inbreng van de legendarische producer Phil Spector tot de nodige airplay heeft geleid, lijkt logisch. Hij leidt de woeste punk regelmatig naar toegankelijker wateren, maar vlot was Nederland inderdaad niet: al in september '79 haalt deze in het Verenigd Koninkrijk de singlelijst, zij het een uiterst bescheiden 67e positie. Het is dan onderdeel van de gelijknamige film, in 1980 is het nummer vooral onderdeel van End of the Century.

Helaas nog altijd niet via streaming te vinden is de singleversie: die van de videoclip, die begint met een schoolbel en een gitaarakkoord dat wegsterft terwijl de drums inzetten. Het eindigt met pubergejoel en een ontploffing. Op YouTube vond ik trouwens ook deze beelden bij Veronica's Countdown.

Als album is End of the Century wat tweeslachtig. Soms ontzettend pop zoals opener Do You Remember Rock 'n' Roll Radio, als single bij de Britten #54 in april en de met een overdosis Spectorsound overgoten Baby I Love You, dat met z'n violen de enige Britse toptienhit van de groep ooit werd: #8 in januari. Zanger Joey Ramone was dé grote fan van Spector en stond veel toe, waar de anderen er kritischer in zaten. Ook Danny Says appeleert met z'n akoestische gitaar aan een poppubliek.
De oude fans fronsten de wenkbrauwtjes, maar constateerden ook dat de overige acht nummers wél stevig waren of zelfs ouderwets rammen. In die laatste categorie zitten Chinese Rock (in 1977 verschenen op L.A.M.F. van Johnny Thunders & The Heartbreakers), Let's Go, This Ain't Havana en High Risk Insurance.
Het succes in hun thuisland bleef beperkt: géén singlehits (!) en terwijl Pink Floyd er al weken op #1 stond met The Wall, wordt End of The Century met een bescheiden #44 hun best genoteerde langspeler in de VS tot de dag van vandaag. De beloofde punkrevolutie, in 1977 gepredikt, kwam bepaald niet uit. In Nederland trouwens in maart 1980 #27 en in het Verenigd Koninkrijk in februari #14.

Het was niet hun eerste album dat op twee gedachten hinkte: al op hun tweede elpee Leave Home klinkt eenzelfde flirt richting een poppubliek. Dat wordt op End of the Century in dat ene geval op het kleffe af gedaan. Ach, op latere platen zou het soms steviger dan ooit worden: de Ramones kenden een ijzeren werkdiscipline met ups en downs.

Ik ben op reis door new wave en aanverwanten in 1980, afkomstig van skagroep The Selecter. Pas bij deze Ramones besef ik dat dit vrij commerciële album een meedogenloze voorganger kent: livedubbelaar It's Alive. Daarom terug naar 1979 en vervolgens ook naar de soundtrack van Rock 'n' Roll High School, alvorens verder te gaan met 1980.

Mensen kunnen die wat afzagen maar Baby I love you is een perfecte cover. Als ik ooit nog eens trouw : dit mag het zijn.