Forbidden - Distortion (1994)
mijn stem
8 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Massacre
-
Distortion (5:59)
-
Hypnotized by the Rhythm (4:56)
-
Rape (5:22)
-
No Reason (6:23)
-
Feed the Hand (6:41)
-
Wake Up (3:57)
-
Mind's Eye (4:31)
-
All That Is (4:17)
-
Undertaker (6:24)
-
21st Century Schizoid Man (11:06)
-
Rip Ride * (3:06)
-
Annexanax * (3:58)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
59:36
(1:06:40)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 21 augustus 2024, 22:51 uur
Een heel teleurstellende plaat. Jaren geleden had ik de cd nog in mijn kast staan en vond ik dat ik van alle bands die ik goed vond ook alles moest hebben. Die insteek heb ik op den duur laten varen. Het zou zomaar kunnen dat Lennert mijn oude exemplaar nu heeft.
Forbidden heeft het vuur hier nog wel, maar wil teveel meegaan met de tijd. Distorion heeft duidelijke groovemetalinvloeden en de titel verraadt ook veel over de sound. Zelfs de zangpartijen van Russ Anderson zijn wat vervormd. Russ is trouwens vaak nauwelijks herkenbaar en is hier een stuk lager gaan zingen. Zingen gaat hem hier nog wel goed af in tegenstelling tot de reünie van 2008. Een andere rol die flink aangepast is, is die van de gitaristen. Locicero/Calvert was een prima tandem op Twisted Into Form, maar hier soleren de heren maar weinig. Ook de riffs zijn niet heel goed. Het eentonige geratel verveelt al snel. Waar Distortion het dan van moet hebben, is de donkere sfeer die ergens wel aan Nevermore doet denken, ware het niet dat Nevermore ten tijde van Distortion nog geen album uitgebracht had. Ik kan me niet voorstellen dat Nevermore door Forbidden is geïnspireerd.
Het is ook heel lastig om een favoriet nummer te vinden. Ook de cover van 21st Century Schizoid Man doet me niks, maar dat is ook omdat ik het origineel van King Crimson altijd oversla. Het beste stuk is de hidden track na de cover. Het is zo zonde, want Forbidden wil hier echt heel graag, maar het werkt gewoon niet. Ze proberen het spannend te maken en komen vervolgens met een ronduit saai album.
Tussenstand:
1. Forbidden Evil
2. Twisted Into Form
3. Distortion
Forbidden heeft het vuur hier nog wel, maar wil teveel meegaan met de tijd. Distorion heeft duidelijke groovemetalinvloeden en de titel verraadt ook veel over de sound. Zelfs de zangpartijen van Russ Anderson zijn wat vervormd. Russ is trouwens vaak nauwelijks herkenbaar en is hier een stuk lager gaan zingen. Zingen gaat hem hier nog wel goed af in tegenstelling tot de reünie van 2008. Een andere rol die flink aangepast is, is die van de gitaristen. Locicero/Calvert was een prima tandem op Twisted Into Form, maar hier soleren de heren maar weinig. Ook de riffs zijn niet heel goed. Het eentonige geratel verveelt al snel. Waar Distortion het dan van moet hebben, is de donkere sfeer die ergens wel aan Nevermore doet denken, ware het niet dat Nevermore ten tijde van Distortion nog geen album uitgebracht had. Ik kan me niet voorstellen dat Nevermore door Forbidden is geïnspireerd.
Het is ook heel lastig om een favoriet nummer te vinden. Ook de cover van 21st Century Schizoid Man doet me niks, maar dat is ook omdat ik het origineel van King Crimson altijd oversla. Het beste stuk is de hidden track na de cover. Het is zo zonde, want Forbidden wil hier echt heel graag, maar het werkt gewoon niet. Ze proberen het spannend te maken en komen vervolgens met een ronduit saai album.
Tussenstand:
1. Forbidden Evil
2. Twisted Into Form
3. Distortion
* denotes required fields.
* denotes required fields.