Donovan - Lady of the Stars (1983)

Uiteraard zijn de twee remakes de beste nummera op de plaat. De invulling is natuurlijk niet beter dan de originelen. De rest komt daar niet eens bij in de buurt. Dat is een beetje de 70s/80s Don. 60s urgent, vooruitstrevend, mysterieus. Na 71 is het *poef* weg urgentie, poef weg eigenzinnigheid.. poef.. weg mystiek. Gewoon easy MOR. Maar dan net een tikkeltje beter dan de middemoot. Toch facinerend sat het dan ineens klaar is met zo'n artiest.

De platenmaatschappijen zagen het niet meer zitten met Donovan in de jaren 80. Oud publiek afgehaakt , jongeren kenden hem niet. Jaren 80, dus de hele muziek was veranderd, en wat doe je dan daar nog als oude hippie.
En veel groepen en artiesten uit de late jaren 60, begin jaren 70 hadden hier problemen mee en probeerden vaak zonder veel succes zich aan te passen, wat tot wanstaltige producties leidde, maar een enkeling wist deze jaren fatsoenlijk en authentiek door te komen.
Donovan probeert de maatschappijen te verleiden door een aantal bekende songs opnieuw uit te brengen en zo hoopt hij dat het album dan in ieder geval wat publiciteit krijgt. In eerste instantie enkel in Engeland (door RCA), in Amerika lijkt Donovan geheel vergeten te zijn, maar wordt het door Alliance Records uitgegeven.
'Seasons of the witch' en 'sunshine superman' komen beiden uit de late jaren 60, en er zijn ook nog nummers uit de jaren 70 die geremaked worden , namelijk 'Boy for every girl" uit 1973 (Essence to essence lp) en 'Lady of the stars' en 'Local boy chops wood" uit 1977.
Naast deze zeker niet slechte remakes (hoewel ik de originele versies wel wat beter vind), zijn er ook nog 5 nieuwe nummers.
Uit de gastmuzikanten blijkt wel dat die Donovan nog niet vergeten zijn : Graham Nash, Dave Mason, Bonniie Bramlett, John Sebastian, Pete Carr.
Zo ver ik heb begrepen heeft het album niet veel gedaan. 6 jaar had men moeten wachten op dit album, maar wie die 'men' waren is niet echt duidelijk.
Toch is het album zeker niet zo slecht, maar gewoon in de verkeerde tijd gemaakt. Het is een aardig muzikaal geheel, productie is prima en hoewel de genialiteit uit de jaren 60 achterwege blijft zijn de songs zonder meer acceptabel.
Donovan kiest na deze plaat eieren voor zijn geld en trekt zich terug.
Een hele tijd zullen we niets meer van hem horen, tot totaal onverwacht na 12 jaar in 1996 het mystieke Sutras uitkomt, geproduceerd door Rick Rubin. Geïnspireerd door zijn Johnny Cash America Recordings , wilde Rick hetzelfde met Donovan doen. Hij gaf Donovan het advies vooral te luisteren naar zijn allereerste albums, voordat ze de studio indoken. 'Sutras' is een prachtige plaat, maar commercieel succes bleef uit en ook de samenwerking met Rick Rubin bleef hierbij. Jammer.
Maar terug naar 'lady of the stars" 3,5 sterren is het toch wel waard.