Virgin Steele - Invictus (1998)

Met de gedachte de hairperiode achter ons te hebben, was ik er wel een beetje van overtuigd het ergste achter ons gelaten te hebben. Invictus is ondanks alles toch het dieptepunt wat Virgin Steele ons te bieden heeft. Waar de 'slechte' albums toch nog wel wat goede dingen lieten horen, straalt dit werk van de gemakzucht. Geen enkel nummer is blijven hangen. Het materiaal blijft grotendeels in hetzelfde tempo hangen en echt spannende of uitdagende stukken heb ik niet gehoord. Soms zijn het de rustige, lieflijke passages die mooi zijn. De productie is vrij iel en kwalitatief zit dit echt op een lijn met de vele amateuristische epic metalbands die Zuid-Europa rijk is. Het laatste nummer is dan wel wat beter, maar daar zal ik nimmermeer een uur voor wachten. Het moge wel duidelijk zijn waarom ik platen van 76 minuten niet tof vind.

Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. Virgin Steele
5. The Marriage of Heaven and Hell I
6. Life Among The Ruins
7. Age of Consent
8. Invictus

Ondanks dat ik Invictus absoluut wel tel bij de klassiekers van Virgin Steele, valt het me wel iedere keer op dat het mijn minst favoriete van de echt goede albums is. Dit komt niet door het songmateriaal, maar meer door het feit dat de band hier meer richt op rechttoe rechtaan rosmateriaal en wat minder op de grootse melodieën die de vorige twee albums zo goed maakten. Dit wil niet zeggen dat er geen grootsheid te vinden is, want de zanglijnen op bijvoorbeeld 'Mind, Body, Spirit' aan het einde zijn hemels mooi.

In mijn recensies van de vorige twee albums omschreef ik al hoe de songs de levens van Endyamon en Emalaith weergeven. Beide hoofdpersonen worden geteisterd door de goden die hen laten lijden, sterven en herboren worden. Op dit album is het besef van hun situatie duidelijk geworden en trekken zij ten strijde tegen de kwaadaardige Godhead die verantwoordelijk is voor het lijden. De liederen zijn zodoende strijdvaardiger (het magistrale Defiance is voor mij als atheist een fantastische hymne) maar slagen er helaas net niet goed genoeg in om het mooie verhaal sterk weer te geven.

Het musiceerwerk is verder prima. Het drumwerk op Defiance of de gitaarsolo op A Whisper Of Death horen bij het beste wat ik de band heb horen produceren. DeFeis' zang is daarnaast altijd in orde. Zeker wel goed, maar gewoon niet het beste.

1. The Marriage Of Heaven And Hell II
2. The Marriage Of Heaven And Hell I
3. Noble Savage
4. Invictus
5. Guardians Of The Flame
6. Life Among The Ruins
7. Virgin Steele
8. Age of Consent