0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 25 januari 2011, 17:28 uur
Men neme twee axeshredders, namelijk Jason Becker (solo en David Lee Roth Band) en Marty Friedman (Vixen (USA), Deuce (USA), Hawaii (USA), Megadeth, Nanase Aikawa), en laat ze gedijen in een groepssituatie. Cacophony is afgeleid van het Grieks, kakos betekent slecht, fonè betekent geluid of ook stem, is mijn latijn-grieks in het middelbaar toch nog voor iets goed geweest.
De notie groepssituatie mag in de breedste zin van het woord worden aangenomen, dit is een uitvlucht voor de gitaaruitspattingen van beide heren. Technisch is het perfect, superieur, etcetera etcetera. Levert dit een goed album op? Ja misschien en neen wellicht. Het is geen miskleun vanjewelste geworden maar om nu te zeggen dat dit onmisbaar is? Het is ook een Shrapnel productie geworden met veel galm en standaard ritmewerk van bassist en drummer. Dit is voer voor gitaristen en een document van die tijd, toen het fenomeen axeshredder de kop opstak. Ik was toen te jong om ze weer de kop in te slaan, want de song is voor mij nog altijd het belangrijkste! Een groep als Vicious Rumors was van een beduidend hoger niveau, getuige het uitstekende Digital Dictator uit hetzelfde jaar dan nog (u weze welkom). De zanger Peter Marrino (onder andere Le Mans) vind ik buitengewoon zwak, een hese kieken zonder kop en zonder gevoel voor melodie. Soms doet het geluid echt pijn aan mijn oren en ik ben ondertussen het een en het ander gewoon, met dank aan de collega's van Het Metal Album van de Week
.
Goede songs op dit album? Ik zou het begot niet weten, het vliegt het ene oor binnen en het andere oor buiten. Ik heb dit album al bijna twintig jaren, ook in de uitverkoopbakken gevonden en de hoes en plaat zien er nog verdacht "in mint condition" uit. Op het album staat drummer Kenny Stavropoulos vermeld, maar het was wel Deen Castronovo die alle drums heeft ingespeeld. Allez vooruit, volgende!
De notie groepssituatie mag in de breedste zin van het woord worden aangenomen, dit is een uitvlucht voor de gitaaruitspattingen van beide heren. Technisch is het perfect, superieur, etcetera etcetera. Levert dit een goed album op? Ja misschien en neen wellicht. Het is geen miskleun vanjewelste geworden maar om nu te zeggen dat dit onmisbaar is? Het is ook een Shrapnel productie geworden met veel galm en standaard ritmewerk van bassist en drummer. Dit is voer voor gitaristen en een document van die tijd, toen het fenomeen axeshredder de kop opstak. Ik was toen te jong om ze weer de kop in te slaan, want de song is voor mij nog altijd het belangrijkste! Een groep als Vicious Rumors was van een beduidend hoger niveau, getuige het uitstekende Digital Dictator uit hetzelfde jaar dan nog (u weze welkom). De zanger Peter Marrino (onder andere Le Mans) vind ik buitengewoon zwak, een hese kieken zonder kop en zonder gevoel voor melodie. Soms doet het geluid echt pijn aan mijn oren en ik ben ondertussen het een en het ander gewoon, met dank aan de collega's van Het Metal Album van de Week
.Goede songs op dit album? Ik zou het begot niet weten, het vliegt het ene oor binnen en het andere oor buiten. Ik heb dit album al bijna twintig jaren, ook in de uitverkoopbakken gevonden en de hoes en plaat zien er nog verdacht "in mint condition" uit. Op het album staat drummer Kenny Stavropoulos vermeld, maar het was wel Deen Castronovo die alle drums heeft ingespeeld. Allez vooruit, volgende!
0
geplaatst: 26 oktober 2023, 19:02 uur
35 jaar na release hoor ik voor het eerst dit album. Ik kan me herinneren dat dit album hoge ogen scoorde in de Aardschok (LP van de Maand volgens mij). Misschien dat dit in '88 revolutionair was, maar in het huidige muzikale landschap valt vooral op dat dit album erg matige nummers bevat. Het flitsende gitaarspel van Friedman en Becker kan dat niet compenseren.
Dragons Kiss en Perpetual Burn, beiden uit hetzelfde jaar, hebben toch een aardig beter niveau.
Dragons Kiss en Perpetual Burn, beiden uit hetzelfde jaar, hebben toch een aardig beter niveau.
* denotes required fields.
* denotes required fields.