Tom Barman & Guy Van Nueten - Live (2003)

Bij R.A.M. (vpro.nl) klonkt 't alvast super.
Deze gaat naar mijn verlanglijstje.

Wat een sfeer roept deze plaat op... heerlijk wegdromen! En dat elke keer heerlijk wakker geschud worden door het applaus tussen de nummers (het is live-cd). Als dEUS-fan is dit een niet te missen plaat!

dEUS kan me niet echt heel erg boeien, maar dit is wel erg mooi. Heb deze cd tijden lang genegeerd (om de dEUS assosiatie)...onterecht blijkt nu.

Terwijl er toch echt dEUS liedjes worden gespeeld.

... die jammergenoeg quasi letterlijk overgenomen worden, in plaats van er een gedurfde alternatieve interpretatie aan te geven (One Advice, Space: heel mooi, maar déjà-entendu). Ik vind vooral de niet-dEUS-nummers best (hoewel dEUS één van de beste bands ooit is), zoals 'My Funny Valentine' of 'Fruit Tree, waar Barman zijn meest gevoelige stem bovenbrengt en zijn soms wat mindere zangkunsten even doet vergeten. Soms is het zelfs bijna pijnlijk voor Tom Barman, maar des te emotioneler wordt het geheel. Gedurfd is deze plaat dus wel, al houdt Guy van Nueten zich wat te vaak in. Ik had liever wat meer geëxperimenteer gehoord (enkel van zijn kant), zoals in Memory of a Free Festival.
3,75*

Hier sluit ik me volledig bij aan. Al vind ik deze 'versie' van everybody's weird stukken beter dan op The Ideal crash.

Vind ik totaal niet, waarschijnlijk ook omdat ik de "echte" versie al duizenden keren heb gehoord. Wat een energie straalt er vanaf, zeg! Zelfs de Dewaele-broers (> Soulwax) konden dat niet evenaren met hun redelijk geslaagde remix.
In deze versie kiest Barman voor emotie, wat een totaal ander gevoel meebrengt, dat ik wat bizar vind bij het herkenbare riffje.

Deze staat nog op mijn steeds langer wordend verlanglijstje, stilaan een verlangboek dus.

Vooral voor hun versie van Serge Gainsbourg's Le Poinçonneur des Lilas.

Voor de niet Franssprekenden : Le Poinçonneur des Lilas is

gewoon de kaartjesknipper op de trein.

Die kaartjes waren in die tijd meestal paars en van dik hard karton, ik zie ze nog zo voor me.

Net gekocht, voor de spotprijs van 9.99 euro, en dat voor een dubbel-cd!
Vind dit echt prachtig, als echte dEUS-fan kan ik de uitgeklede versies van de dEUS-nummers zeker waarderen en ook de covers zijn mooi. Soms valt het inderdaad op dat Barman een beperkte zanger is, maar bij momenten laat hij zich van zijn gevoeligste kant horen, zoals reeds vermeld.

4*

Dankzij deze cd heb ik toch maar mooi chet baker en nick drake ontdekt

Op zich best een goede CD, er lijkt alleen iets te missen. Zoals JJ_D hierboven al zei: een wat meer alternatieve interpretatie van de dEUS-nummers had dit album nog wat extra puntjes op kunnen leveren. Nu doet het wat het moet doen, maar helaas niet veel meer dan dat.

Een krappe 4,0*

Vind ik ook dé grote meerwaarde van dit album! Tom Barman was voor mij sowieso al een bron om nieuwe muziek door te gaan ontdekken, of het nu was door covers te brengen met dEUS of zijn muzikale helden te noemen in interviews. De covers die hij gekozen heeft voor deze plaat met Guy Van Nueten getuigen weer van 's mans geweldige smaak. Joni Mitchell, Nick Drake, J.J. Cale: wat past het allemaal perfect binnen dit concept. De gestripte dEUS-songs zijn natuurlijk niet kapot te krijgen, maar écht beter dan het origineel vind ik ze niet. Hoeft ook niet natuurlijk, het is altijd leuk om deze parels eens akoestisch te horen.

Niet alleen heeft Tom Barman een goed oor voor de juiste muziek op het juiste moment, nu vertolkt gij deze prachtige nummers ook op zijn eigen wijze.
Hij heeft me in der tijd kennis laten maken met deze artiesten, door ze te coveren en ze te vermelden in sommige van zijn interviews. Ik vind het enigsinds toch spijtig dat gij het niet aangedurft heeft om Tom Waits te coveren, ok ik geef toe een moeilijke taak maar toch blijft het een artiest die zeker zijn sporen heeft achter gelaten in het werk van dEUS.

Een ander minpunt vind ik persoonlijk de niet echt originele acoustische versies van zijn eigen dEUS hits. Voor mijn part mocht het heel wat origineler te werk gaan. De versies van Everybody's Weird en One Advice, Space lossen mijn verwachtingen niet in.

Ik vind het een gemiste kans, want aan de songkeuzes die gemaakt zijn voor dit album zal het allesinds niet liggen, het zijn stuk voor stuk krakers van formaat.
Nu goed, msh ben ik een beetje te sceptisch kzal deze zo dadelijk nog eens opleggen, wie weet verandert mijn mening wel.

Die worden hier op een heel speciale wijze uitgevoerd.

vandaag op de kop getikt op vinyl, wist geeneens dat ie uitgebracht was. Helaas zonder de 6 bonustracks, had er dus een dubbellp gemaakt maar goed, blij ben ik er sowieso mee!

Ik kreeg hem vandaag binnen op vinyl. Mooie avondmuziek!

Troost je: zelfs Guy Van Nueten wist het niet