Tom Barman & Guy Van Nueten - Live (2003)

Vind ik ook dé grote meerwaarde van dit album! Tom Barman was voor mij sowieso al een bron om nieuwe muziek door te gaan ontdekken, of het nu was door covers te brengen met dEUS of zijn muzikale helden te noemen in interviews. De covers die hij gekozen heeft voor deze plaat met Guy Van Nueten getuigen weer van 's mans geweldige smaak. Joni Mitchell, Nick Drake, J.J. Cale: wat past het allemaal perfect binnen dit concept. De gestripte dEUS-songs zijn natuurlijk niet kapot te krijgen, maar écht beter dan het origineel vind ik ze niet. Hoeft ook niet natuurlijk, het is altijd leuk om deze parels eens akoestisch te horen.

Niet alleen heeft Tom Barman een goed oor voor de juiste muziek op het juiste moment, nu vertolkt gij deze prachtige nummers ook op zijn eigen wijze.
Hij heeft me in der tijd kennis laten maken met deze artiesten, door ze te coveren en ze te vermelden in sommige van zijn interviews. Ik vind het enigsinds toch spijtig dat gij het niet aangedurft heeft om Tom Waits te coveren, ok ik geef toe een moeilijke taak maar toch blijft het een artiest die zeker zijn sporen heeft achter gelaten in het werk van dEUS.

Een ander minpunt vind ik persoonlijk de niet echt originele acoustische versies van zijn eigen dEUS hits. Voor mijn part mocht het heel wat origineler te werk gaan. De versies van Everybody's Weird en One Advice, Space lossen mijn verwachtingen niet in.

Ik vind het een gemiste kans, want aan de songkeuzes die gemaakt zijn voor dit album zal het allesinds niet liggen, het zijn stuk voor stuk krakers van formaat.
Nu goed, msh ben ik een beetje te sceptisch kzal deze zo dadelijk nog eens opleggen, wie weet verandert mijn mening wel.