Paulusma - Here We Are (2006)

Jelle Paulusma van Daryll-Ann op de solo-tour: 10 liedjes die zich bewegen tussen singer-songwriter, Westcoastpop en neo-psychedelica.

Erg benieuwd wat Jelle ervan gemaakt heeft.

Zal wel weinig nieuws onder de zon zijn. Daryll-Ann was zo'n beetje de saaiste band van Nederland (heb ze vaak live gezien), ik kan me niet voorstellen dat zijn solowerk compleet anders is. Maar goed, ik zal eens luisteren...

Live vond ik ze niet te pruimen, op cd dan weer wel.
Maar heel eerlijk gezegd denk ik niet dat ik echt warm ga lopen voor deze nieuwe release. Tenzij de reacties hier me nieuwgierig gaan maken, maar ik vrees van niet. Zal inderdaad veel meer van hetzelfde zijn denk ik ook.
In dat geval hou ik het bij de 2 Daryll-Ann albums die ik al heb. Meer dan genoeg.

Tot nu toe is dit album zeer goed te behappen! Nog even wat langer doorluisteren en weet ik mijn echte oordeel, het zal rond de 3,5* zitten.

Eigenlijk had ik niet meer zo'n trek om dit album te gaan beluisteren.
Toch gedaan en er geen spijt van gehad.
Het is wat "experimenteler" dan de laatste Daryll-Ann.
Toch kom ik niet verder dan 3,5.
Gevoelsmatig zeg ik dat er meer in had gezeten.
Soms klinkt het me niet iets te flets, te schetsachtig: alsof het nog niet helemaal af is. Dit terwijl de aanzet dan werkelijk zeer goed is.

Darryll-Ann saai. Ik weet het nog. Nog nooit eerder had ik tijdens een optreden zin om de laatste trein te halen. Dodelijk saai.
Zal Jelle ook niet in veranderen. Heb deze Cd nu zo'n 4 x beluisterd. Spannend ! Minder duf en suf dan menige gevoelige bijdrage op de 3 laatste D-A.-albums. Er zit power in en meer. Nu nog 3,5. Wordt mogelijk meer.

het nummer here we are is MAGISTRAAL

Gewoon te gek, na de dood van D-A (leeft alleen nog door op CD en in mooie herinneringen)
even het einde van de wereld, maar nu een poosje later de juiste stap geweest.
Mooie ploegmet veel plezier en veel leut, een goed stel muzikanten

De nieuwe nog niet geland hier?

Ook op de Luisterpaal; titel " iRecord" klinkt op eerste gehoor niet verkeerd.
Net als bij Daryll Ann enige Beatle-invloeden,vermengd met een soort Bob Mould gevoel.

Opmerkelijk inderdaad.

Voor mij is iRecord op de valreep het beste album van 2008.

Alle albums van Paulusma heb ik in de kast staan, en ik stof ze ook nog wel eens af. Het enige kleine minpuntje dat ik kan bedenken, is dat de uitspraak van het Engels van Jelle Paulusma te wensen overlaat, maar de sfeervolle liedjes, de ik heel goed bij de herfst vind passen, nemen dat bezwaar al snel weg - die zijn heel mooi en ze vormen samen bovendien een mooi geheel. Prachtig geproduceerd, en met een mooi en bescheiden instrumentarium. Paulusma zelf speelt bas en gitaar, en was verantwoordelijk voor de productie. Dit is een album dat ik koester.