Survivor - Too Hot to Sleep (1988)

We kennen 'm wel:'Eye of the tiger'. Een krachtig en catchy song met de rauwheid die het nummer het karakter geeft van een 'Rocky'-ster. Best wel een uitzonderlijk nummertje van ze daar Survivor meerdeels nogal synth-georienteerde rockmuziek is. Lekkere muziek, dat wel, maar daar blijft het bij mij een beetje hangen.
Dit album is ook zo'n typisch Survivorwerkje. Lekkere ongedwongen stukje synthrock voor aan het strand ofzo.
Maar ook hier staat een uitzondering op: 'She's a star', een nummer om van te smullen. Rauw, opbouwend en pittig gitaarwerk maken dit nummer voor mij een hebbedingetje. Zeer strakke song. Verder is dit album wel leuk. 3 pnt.

Hmja zo staat het mij voor de geest. Begint met zelfs twee briljante nummers, daarna houdt het een beetje op...

Desperate dreams en Didn't know it was love zijn bij de beste songs die ik ken. Rest van het album is het redelijk. Vital signs is over de hele lijn een pak beter.

Hmm, ik vind het titelnummer eigenlijk ook wel heel erg goed.
Maar mijn favoriete Survivor nummers staan allebei op When Seconds Count: Oceans en Keep it Right Here.

Eerste 3 a 4 nummers zijn ok, daarna is het uitgebluste middelmaat. Vital signs blijft de beste.

Een ondergewaardeerd album is dit. Er staan geen hits of bekende nummers op en ik krijg de indruk dat het daarom vaak als 'flop' of 'mislukt' wordt afgedaan. Totaal onterecht vind ik! Vanaf opener She's a star is het duidelijk; na een aantal redelijk softe (lees; op synths gerichte) albums willen de mannen rocken! De gitaar voert duidelijk de boventoon. Ook het drumwerk van sessie drummer Mickey Curry dragen daaraan bij. Across the miles is één van de mooiste ballads die Survivor ooit heeft opgenomen vind ik. Didn't know it was love en Desperate dreams hebben melodieën en refreinen die zo catchy als de hel zijn. Samen met When seconds count vind ik dit het beste overall album van Survivor!

Ben het niet eens met je Vielip. Heb deze nogmaasl opgezet. Blijf bij mijn eerdere constatering: eerste 3 a 4 nummers prima, daarna middelmaat. De ballad Accross the Miles is wel heel erg soft en doet me bijna in slaap vallen. Desperate Dreams vind ik bijvoorbeeld al een pak beter. Deze plaat kan absoluut niet tippen aan de drie voorgaande.

Vital signs vind ik ook nog steeds de beste,hier klinkt het eea inderdaad ietwat middelmatig
Desperate dreams,Too hot to sleep zijn prima songs,Burning bridges is tevens een mooi ingetogen nummer als afsluiter,
Geen slechte plaat verder,maar kan niet tippen aan Vital signs en When seconds count.

Desperate dreams en Didn't know it was love zijn wat mij betreft de absolute toppers op dit album! Maar Across the miles afdoen als een slaapverwekkend nummer gaat me veel te ver. Nou ja, ieder z'n smaak uiteraard. Ik vind deze tot de topalbums van Survivor horen.

Het enige album van Survivor, dat ik op CD heb. Prima album, en het laatste voor de periode, dat ze een tijdje uit elkaar gingen. Balanceert ergens tussen de 3,5 en 4 sterren.

DIt album kan niet tippen aan when seconds count en vital signs.
Staan wel een aantal zeer sterke songs op.

Burning bridges is echt geweldig gezongen. Top!!

Prima album van een van de beste Adult Oriented Rock bands. Herinner me nog dat deze in de Aardschok in 1988 een 10 kreeg wat wel erg royaal is, maar me wel overhaalde deze op cd te kopen. She's A Star, Desperate Dreams en Burning Bridges zijn ijzersterk, de overige nummers blijven wat achter. Geen schande, wel jammer dat het succes achterwege bleef. Gitarist Franky Sullivan en zanger Jimi Jamison zijn trouwens lekker op dreef.

Heerlijk album van Survivor, vond ik in 1988 al en nu nog steeds. She's a Star is een voor Survivor stevige opener, het titelnummer, Didn't Know It Was Love, het zit allemaal goed in elkaar. Jimi Jamison is (of was eigenlijk) een geweldige zanger.

Het album was een totale flop in Amerika, niet verder gekomen dan 187. In feite heeft Survivor maar twee succesvolle albums gehad, maar ze zijn mijns inziens allemaal goed.

Ja dat klopt. Al hun albums zijn meer dan de moeite waard. Dat Too hot to sleep een flop werd kan ik eigenlijk nog steeds niet goed bij. Het was de perfecte tijd voor dit soort muziek. De Billboard stond er vol mee en ze waren inmiddels een gevestigde naam. Je zou toch denken dat dat genoeg moest zijn voor een top 20 notering. Aan het materiaal kan het in mijn oren in ieder geval niet liggen. Want dat is fantastisch.

Helemaal eens met bovenstaande berichten. Ik was in de jaren tachtig een paar jaar helemaal wild van Survivor. De voorgaande albums waren, zeker in de VS, best succesvol, dus het is ook mij een raadsel waarom deze totaal niet aansloeg. In 1988 was de muziekwereld nog zeer ontvankelijk voor dit soort muziek. Ik lees elders op het web dat het kleine platenlabel Scotti Bros. toen al bijna failliet was en geen of weinig geld in promotie kon steken.
Jammer, want per saldo is dit misschien wel hun beste plaat. Iets zwaarder aangezet, met meer nadruk op het gitaarwerk in plaats van de dominante toetsen op voorgaande albums, maar compositorisch is het allemaal dik in orde. Hij klinkt ook beter, voller dan de voorgaande twee albums. En Jimi Jamison zingt opnieuw de sterren van de hemel.

Across the miles valt in die zin wat uit de toon omdat het een wel heel lichtvoetige ballad is temidden van (voor AOR-begrippen) relatief zwaar geschut. Maar het is per saldo natuurlijk een prima nummer. Ik heb behalve de CD ook het nummer Didn't know it was love nog op single, en eigenlijk ligt juist dat nummer helemaal in het verlengde van de voorgaande hits. Had dus gewoon moeten aanslaan, maar deed dat niet. Toch gaan mijn sterretjes naar twee nummers die nog niemand hier als favoriet genoemd heeft: Here comes desire en Rhythm of the city.

Ik ben bang dat dit inderdaad dé reden is geweest.

Ja, dat heeft mij ook overgehaald!
De LP was productioneel wel een rommeltje. Het leek wel naar het einde toe dat het aan een fade out bezig was...... De weergaloze track Burnin' Bridges ging als een nachtkaars uit.
Gelukkig heb ik al heel wat jaren de re-issue van Rock Candy Records in huis, veul beter!

Vooropgesteld, ik ben geen groot liefhebber van AOR. Ik luister naar alles wat ik goed/sterk vind. Dat kan het mierzoete van Elvis Presley zijn tot het hardste van Metallica. In het AOR genre heb ik veel van Asia en Journey en wat van Lillian Axe, Ten, Toto en House Of Lords. Zo ook deze ijzersterke Too Hot To Sleep van Survivor. Ik las hier dat het maar een uitgeblust werkje betreft, zelden ben ik ergens zo oneens over als dit.
Je moet ook goed begrijpen dat het voor de overgebleven 3 bandleden erop of eronder was met deze plaat.
Survivor heeft met Eye Of The Tyger een soort Swiebertje effect gecreëerd (55 plussers weten ongetwijfeld wat ik bedoel). Wat Survivor na die tijd ook maar poogden te maken, het kon nooit tippen aan het succes van dat nummer. Eye Of The Tyger oversteeg Survivior zou je ook kunnen zeggen.
Dus Sullivan, Peterik en Jamison besloten nog 1 keer om alles uit de kast te trekken om een dijk van een plaat uit te brengen. Als ik me nog goed herinner stopten ze hun eigen spaarcenten erin om het te laten slagen. Want lukte het hun niet dan zouden ze de handdoek in de ring werpen......
En zoals we weten kwam het niet goed, doordat vooral de platenmaatschappij het ernstig liet afweten met de promotie.
Maar wat mij betreft is dit wel hun allerbeste plaat. Het rockt als de neten, bijna alle tracks zijn van topklasse (behalve Here comes Desire).Van het meest aan stekelige Tell Me I'm The One tot het onverwoestbare Burning Bridges. En bij de her uitgave uit 2011 op RockCandyRecords knalt het nog beter uit je speakers!