Garland Jeffreys - Truth Serum (2013)

Mijn verwachtingen zijn hoog voor dit album. En niet alleen bij mij, Zijn trouwe schare fans brachten binnen een week het geld bijeen om dit album te financieren! Zijn vorige album behoorde tot de mooiste albums van 2011. In oktober treedt hij trouwens op in Antwerpen.

Any Rain klinkt alvast erg fijn. Ben erg benieuwd naar de rest.

Te beluisteren op Spotify.

Vorig jaar was ik nog vooral verrast, inmiddels weet ik dat Garland Jeffreys alleen maar topkwaliteit aflevert. Wederom een prachtplaat en nu eens niet na jaren wachten.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Garland Jeffreys - Truth Serum - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Mooi verwoordt, Erwin. Deze man wordt ten onrechte als een one-hit-wonder beschouwd. Albums als Ghost writer, Escape artist of The king of in between zouden alleen maar gemaakt kunnen worden door een geweldig songschrijver. Daarnaast is het ook nog een aardige man, wars van sterallures. Zeer ondergewaardeerd op dit forum.

Dat is het nadeel van teveel naar Pitchforkmuziek luisteren, dat je de simpele, degelijke platen als deze wat gewoontjes gaat vinden, terwijl ze dat niet zijn. Als je deze plaat waardeert, zou ik ook de nieuwe plaat van Howe Gelb in de gaten houden......

Simpele, degelijke muziek, maar o zo lekker om naar te luisteren. Deze man heeft nog zoveel meer prachtigs gemaakt, Rolandobabel.

Nadat ik het nieuwe album een keer beluisterd had bekroop me het gevoel dat deze minder is dan het vorige album die wat mij betreft een knaller is/was. Ben van de week dus maar eens een vijftal oudere albums gaan herbeluisteren met uitzondering van de twee persoonlijke favorieten, The King... en ..Buckwheat. Wat is hij toch goed in presenteren van het ene na het andere juweeltje.

Dus vandaag maar op herhaling het nieuwe album en bevalt het beter. Ik denk dat ik dit het meest bluesy en misschien daarom ook meest ingetogen album van zijn hand vind. Ook een nummer als Far Far Away klinkt wat rauwer meer als een live versie. Het is ook net of ik Mick Jagger / Stones ergens in de achtergrond hoor. Ik gaf het in eerste instantie 3,5 sterren maar neig nu naar 4 en wie weet als ik het 10x gehoord heb wel nog meer. Heb nog niet echt een nummer dat ver boven de rest uit steekt.

De fans die dit album mee helpen financieren hebben volgens mij zeker geen kat in de zak gekocht. Alhoewel ik denk dat er wat betreft productie nog wel meer in het vat zat dan er nu uit is gekomen. En een paar extra up tempo nummers hadden het een meer gevarieerd album gemaakt zoals ik van hem gewend ben.

Hail Hail R & R is in mijn systeem gekropen nadat ik in parijs door Disney Village liep 's morgens om 7:30 en dat nummer dus knalhard uit de speakers kwam die in heel die straat hingen. Ik kende het nummer en vond het goed, maar sinds die dag was het uber goed en lastig te evenaren door Garland.
Maar deze plaat komt in de buurt hoor, ik geniet met volle teugen en Dragons to slay deed me zelfs een beetje denken aan Hail Hail.
high rotation hier

Prachtig, gevarieerd album, wat opvalt is de heldere klank er van. Geen minpunten.
Sympathieke stem.
Rock, blues soul, AOR, you name it en Jeffreys speelt het uitmuntend en zonder haperen.

Ik had niet gedacht, dat hij inmiddels 77 is en dat komt omdat de opkomst van Jeffreys voor het oog van het publiek gelijktijdig was met de opkomst van de punk/new wave/ska/reggae van eind jaren '70.

Terwijl Jeffreys eigenlijk net zo oud is als Mick Jagger.
Enfin, naar leeftijd hoeven we niet te kijken, als we Jeffreys zo horen. Met zo'n album hoeft er nauwelijks een Collide the Generations te zijn, het is tijdloos en voor alle leeftijden.

Heerlijke stem, wederom prachtig album, blijft boeiend (zoals de rest van s´man euvre)

"Truth Serum" is een album van de inmiddels 82-jarige Garland Jeffreys uit de nadagen van zijn rijke carrière die ooit begon met een album met de band Grinder's Switch (1970) gevolgd door het sterke gelijknamige solo debuut, dat een echt singer/songwriter's album was. zijn albums "Ghostwriter" en "Don't Call Me Buckwheat" beschouw ik als meesterwerkjes en dan met name zijn magnum opus "Ghostwriter" met daarop de klassieker "Wild In the Streets".

dit via "crowdfunding" tot stand gekomen album met zijn vertrouwde mix van r&b, blues, rock, soul en reggae werd uitgebracht op zijn eigen Luna Park Records label en opent met de rauwe r&b/blues van "Truth Serum" met een heerlijk schurende harmonica. "It's What I Am" is een ingetogen folky/bluesy ballad met een bloed eerlijke, ontwapenende tekst. "Ship of Fools" is eveneens een ballad met fraaie klanken van de accordeon, een nummer dat hij al eerder opnam op zijn album "American Boy & Girl".

"Dragons to Slay" en "Revolution of the Mind" zijn doorspekt met reggae invloeden, waar "Any Rain" en "Colorblind Love" (I want a colorblind love, so much better than hate) eerder lichte blues rock laten horen. op het onstuimig rockende "Collide the Generations" gaat het los, een nummer dat naar een prachtige climax toewerkt.

9 sterke eigen songs wellicht met als enige minpuntje het wat matige "Is This the Real World".

Garland Jeffreys 70 jaar ten tijde van dit album beschikt over een doorleefde, soulvolle stem en deinst er niet voor terug om in zijn songs raciale, sociale en politieke misstanden aan de kaak te stellen. Respect voor deze man wiens muziek ik al ruim 50 jaar volg en ooit live als charismatische frontman van zijn band mocht zien optreden.

de man die ooit eer werd betoond met een gastoptreden tijdens een Bruce Springsteen concert, droeg dit album op aan zijn vrouw Claire en hun dochter Savannah.

opvallend is dat bij de dankbetuigingen o.a. Jan Maarten de Winter (jarenlang hoofdredacteur van muziekblad OOR) wordt genoemd

Album werd geproduceerd door Garland Jeffreys & James Maddock
Recorded at Brooklyn Recording, New York