The Gathering - Afterwords (2013)

Net voor de eerste keer beluisterd. Bij het eerste nummer meende ik enige stagnatie t.o.v. Disclosure te bespeuren, maar de band lijkt toch weer een stap verder te zijn gegaan: minder metal, meer electronic/triphop. Klinken ze daarmee weer als op Souvenirs? Nee, ook niet echt eigenlijk. Dat good old Bart Smits op het titelnummer mag zingen, is toch wel een duidelijke knipoog naar het verleden, al had ik zijn stem zo niet herkend

Het nog eens recyclen van het Gemini-thema had van mij niet gehoeven. Dat de trompet gebleven is, is wel een pluspunt. Binnenkort hoop ik het album ook fysiek in handen te hebben, dan zal ik er eens wat meer luisterbeurten tegenaan gooien.

Nog anderhalve week geduld als het goed is... WowHD levert vanaf 28 oktober. Ik verdiep me momenteel in Disclosure, en zou het niet erg vinden mocht de nieuwe in het verlengde liggen. De metal is er toch niet helemaal uitgeslepen, her en der slingeren nog wat restjes rond. Ik ben zeer benieuwd naar deze.

Verrassende cover van Areas, origineel door New Musik. Die band lijkt zowat vergeten maar heeft begin jaren '80 fraaie, volstrekt unieke muziek uitgebracht.

Het is zo al met al toch een wat secundaire release. Niet minder dan vier van de negen nummers zijn 'remakes' van Disclosure-nummers*. Ik had het er bij eerste beluistering niet in gehoord, maar het staat zo op de hoes. Nu kennelijk nog een cover erbij (even spieken... ah ja, "Music and lyrics 3: Tony Mansfield"). Een deel van dit materiaal verscheen overigens al eerder op de Afterlights EP, welke hiermee, op een 'radio edit' van Meltdown na, overbodig geworden is.

Enfin, de cd is inmiddels natuurlijk ook beluisterd met het doosje in de hand en ik kan ter verdediging van de band opmerken dat ik van de vier remakes er welgeteld één herkende a.d.h.v. een zanglijn herkende. Nu heb ik de recentere Gathering-cd's ook niet zo noot voor noot in mijn geheugen als de grijsgedraaide klassiekers, maar toch...

Voor de volledigheid de remakerelaties:

Echoes Keep Growing < I Can See Four Miles
Tuning In, Fading Out < Missing Seasons
Paralysis < Paralyzed
Bärenfels < Heroes for Ghosts

Heerlijk album! Lekker mellow...
Afterwords met Bart Smits lijkt wel wat op Depeche Mode, waarbij ik wel wil toevoegen dat Dave Gahan toch echt wel beter klinkt...

Gemengde gevoelens bij deze plaat. Ik had vooral gehoopt op een volwaardige langspeler. Nu komt het over als een tussendoor album. Overigens wel een goed tussendoor album. Ik geef het daarom 3,5*.

Middelmatig tussendoortje, met daarop een aantal nieuwe songs en een paar variaties op songs van het vorige album Afterlights uit 2012. Alles is hoofdzakelijk electronisch en zangpartijen zijn slechts spaarzaam aanwezig. Zeer ingetogen allemaal, op zich geen probleem, maar om nu te zeggen dat de songs erg bijzonder zijn... nee.

De gebr. Rutten zijn een nieuw project begonnen genaamd Habitants.Het nummer 'Meraki' wat ik gehoord heb is eigenlijk een echt Gathering nummer.Wat dat betreft niet echt vernieuwend.
Zou er ooit nog een nieuw album van the Gathering komen?

Da's dan beetje jammer. Dit album had niet zo gehoeven voor mij persoonlijk.

Wel erg benieuwd naar wat er in 2021 gaat komen!

Gaat er wat komen dit jaar?

15 januari zaten ze in ieder geval iets te doen:
https://twitter.com/theGathering

The Gathering, een iconische Nederlandse band die bekend staat om hun eclectische mix van rock, metal, en alternatieve muziek, heeft in 2013 het album Afterwords uitgebracht. De band, opgericht in 1989, heeft door de jaren heen verschillende muzikale stijlen verkend, en Afterwords markeert een interessant hoofdstuk in hun uitgebreide discografie. In deze review zal ik je meenemen door dit album, waarbij ik de muzikale invloeden, de productiekwaliteit en de individuele nummers onder de loep neem.

Afterwords is een intrigerend album dat zich onderscheidt van de eerdere werken van The Gathering. Waar eerdere albums vaak gekenmerkt werden door stevige gitaarpartijen en intense vocalen, laat Afterwords een subtielere, meer atmosferische kant van de band zien. Het album combineert elementen van triphop, ambient, en progressieve rock, wat resulteert in een sonische reis die zowel introspectief als expansief aanvoelt.

Het album bestaat uit negen tracks die variëren van ambient soundscapes tot meer ritmisch gedreven nummers. Vier van deze negen nummers zijn reeds op voorganger Disclosure verschenen, maar dan wel in een heel andere setting en sfeer. De band heeft gekozen voor een minimalistische benadering, wat zorgt voor een intieme luisterervaring die zich onderscheidt van hun eerdere, meer bombastische werk. Dit is een album dat zich niet alleen richt op de muzikale compositie, maar ook op de sfeer en de emoties die het oproept.

De productie van Afterwords is subliem. Het album klinkt helder en gebalanceerd, met elke instrumentale laag die zorgvuldig is gemixt om een harmonisch geheel te creëren. De gitaarlijnen zijn vaak subtiel, maar voegen een diepte toe aan de muziek die zowel op de voorgrond als op de achtergrond werkt. De drums en bas zijn warm en vol, wat bijdraagt aan het organische gevoel van het album.

Een van de hoogtepunten van de productie is de manier waarop de vocalen zijn verwerkt. Ze zweven vaak boven de instrumentatie, wat een etherisch effect creëert dat perfect past bij de dromerige sfeer van het album. Het is duidelijk dat The Gathering veel aandacht heeft besteed aan elk detail in de productie, wat resulteert in een album dat niet alleen muzikaal interessant is, maar ook sonisch bevredigend.

S.I.B.A.L.D (5:02)
Het album opent met S.I.B.A.L.D. Het is een atmosferisch stuk met subtiele gitaarlijnen en synths die een gevoel van mysterie oproepen. De vocalen zijn spaarzaam, maar effectief, en dragen bij aan de hypnotiserende kwaliteit van het nummer. De progressieve opbouw zorgt ervoor dat je als luisteraar langzaam in de wereld van Afterwords wordt getrokken.

Echoes Keep Growing (6:52)
Dit is een van de langere nummers op het album, en het neemt de tijd om zijn thema’s volledig te verkennen. Het is een remake van het nummer I Can See Four Miles. Het nummer bouwt langzaam op, met repetitieve gitaarpatronen en een pulserende baslijn die je meevoert. Het nummer evolueert naar een climax die zowel meeslepend als cathartisch aanvoelt, met lagen van geluid die samensmelten tot een sonisch crescendo.

Areas (4:18)
Areas is een meer ritmisch gedreven track, met een funky baslijn die contrasteert met de etherische synths en de kalme vocalen. Het nummer heeft een bijna dansbaar ritme, wat het een van de meer toegankelijke tracks op het album maakt. Toch blijft de sfeer dromerig en introspectief, wat kenmerkend is voor de algehele stijl van Afterwords. Het nummer ontbeert echter een bite en blijft wat hangen in een minder spannende setting

Afterwords (4:01)
De titeltrack Afterwords is een samenwerking met Bart Smits, een voormalig bandlid. Zijn stem voegt een nieuwe dimensie toe aan het nummer, dat verder wordt gekenmerkt door zijn minimalistische instrumentatie. De tekst is poëtisch en open voor interpretatie, wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer van het album. Toch hoor ik liever Marjolijn Koopmans of Anneke van Giersbergen

Tuning In, Fading Out (3:52)
Dit nummer, eerder verschenen onder de titel Missing Seasons is een van de meer experimentele tracks op het album. Het begint met een eenvoudige pianomelodie die langzaam wordt uitgebreid met lagen van synths en percussie. De vocalen zijn bijna fluisterend, wat bijdraagt aan de intieme sfeer van het nummer. Het is een stuk dat geduld vereist, maar uiteindelijk bevredigend is.

Gemini III (4:00)
Gemini III is een van de meer up-tempo nummers op het album. Het heeft een ritmische drive die je direct wil pakken, gecombineerd met de kenmerkende sfeer van het album. De gelaagde gitaren en synths creëren een rijk geluidspalet, en de vocalen zijn emotioneel geladen. Of het echt bij de band past?

Afterlights (1:58)
Dit korte intermezzo is een licht ambient stuk dat dient als een soort adempauze binnen het album. Het is minimalistisch, met slechts enkele synthlagen die een etherische sfeer creëren. Hoewel het geen volledig nummer is, draagt het bij aan de algehele cohesie van het album.

Sleep Paralysis (3:15)
Sleep Paralysis, op Disclosure nog Paralyzed genoemd is een donkerder, meer sinister nummer dat de luisteraar meeneemt naar de diepten van het onderbewustzijn. De gespannen synths en de onheilspellende vocalen creëren een gevoel van ongemak, wat past bij het thema van de titel. Het is een krachtig nummer.

Bärenfels (8:12)
Het album sluit af met Bärenfels, een episch nummer dat bijna 8 minuten duurt. Op Disclosure bekend onder de titel Heroes for Ghosts. Het is een complex stuk dat verschillende muzikale thema’s verkent, van ambient tot progressieve rock. De opbouw is traag maar doelbewust, met lagen van instrumentatie die zich langzaam ontvouwen. Het is een majestueus slotstuk dat het album op een hoge noot afsluit.

Afterwords van The Gathering is een album dat zich onderscheidt door zijn diepte en sfeer. Het is een sonische reis die je meeneemt door verschillende emoties en stemmingen, van introspectie tot catharsis. Toch is het album moeilijk te plaatsen als een album van The Gathering. Daarvoor staat het te ver af van de voorafgaande albums van de band. De productie is beslist van hoog niveau, en de nummers dragen bij aan de algehele cohesie van het album. Dit is een album voor luisteraars die houden van muziek die niet alleen technisch indrukwekkend is, maar ook emotioneel resoneert.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl