Rowwen Hèze - Boem (1991)

Met haar debuutalbum Boem zette Rowwen Heze zichzelf direct op de muzikale landkaart. Dialectmuziek was weliswaar niet nieuw en ook Limburgse artiesten scoorden er eerder al mee, bijvoorbeeld de Janse Bagge Band. De combinatie van het dialect met de aanstekelijke combinatie van folk, tex-mex en rock was echter wel vrij uitzonderlijk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Rowwen Heze een jaar na de release van deze sterke plaat met een bijzonder succesvol optreden op Pinkpop definitief doorbrak in Nederland.

De band rondom Jack Poels timmerde vooafgaand aan Boem al enkele jaren aan de weg met het spelen van Engelstalige covers. De eerste landelijke aandacht kwam nadat in een carnavalsnummer de spot werd gedreven met het Horster gemeentebestuur. Wellicht heeft dat ook meegespeeld in de beslissing om de nummers voortaan in het dialect te brengen, een keuze die band geen windeieren heeft gelegd.

De eerste drie platen behoren voor mij tot de hoogtepunten in het oeuvre van de band. Daar waar ik mij op latere platen soms wat ben gaat storen van de overdaad aan ballades en rustige nummers, is dat op Boem nog zeker niet het geval. Het is een bijzonder smaakvol geheel van diverse stijlen, waarbij de gevoelige nummers als Twieje Wurd en De Peel in Brand prima samengaan met dijenkletsers als D’n Duvel is Los, Kroenenberg en de coverversie van Henk is enne Lollige Vent (het origineel is Regular Guy van Steve Earle). Deze plaat wordt nog wel overtroffen door de opvolgers Station America en Zondag in ’t Zuiden, maar is toch een heel aardig debuut: 4*.