Ásgeir - In the Silence (2013)

Grappig! Gisteren ving ik deze naam op en heb ik het e.e.a. beluisterd met het idee dat dit iets voor mij zou zijn. Ook gezocht of er een album uit was maar niets kunnen vinden, en zie hier.

Wat ik van hem gehoord heb is het een man met een gitaar en een breekbare, vibrerende stem, zoals die van Antony Hegarty. Op vorig werk heeft hij veel samengewerkt met John Grant.

17 november staat hij in de Melkweg.

Ik moet vooral denken aan Bon Iver.

'Antony Hegarty' hoor ik er niet in. Maar ik snap denk ik wel waar 'Sunderland' op doelt. Het einde van het eerste nummer; 'Higher'. Halverwege komt er een tweede (opgenomen) stem in dat nummer en dat stukje heeft inderdaad wel wat weg van Antony. Ik hoor ook vooral 'Bon Iver'. Een beetje teveel ook als je het mij vraagt. Hierdoor gaat de authenticiteit van de Ijslander meteen wat verloren. De Single 'King and Cross' met B-kant en 'Lupin Intrigue' heb ik de afgelopen dagen veel gedraaid en op basis daarvan wilde ik erg graag het album luisteren! Maar tot op heden geen download te vinden. Dus dan maar via Luisterpaal..

De eerste luisterbeurt viel me wat tegen omdat ik teveel 'Bon Iver' hoorde en te weinig de 'Ásgeir' van de single. Moest dat even los zien te laten. En bevalt na drie keer luisteren al veel beter. De single bevat twee topnummers (King and Cross) en 'Lupin Intrigue'. Laatstgenoemde staat helaas niet op dit album. Is ook wel een afwijkend nummer (alhoewel). Bevat veel elektronica in tegenstelling tot het overgrote deel van het album. In eerste instantie hoor ik weinig toegevoegde waarde. Of toch? De percussie en trompet 'In the Silence' en bij meer bombastische nummer 'Torrent' heeft Ásgeir mijn aandacht weer goed te pakken. Maar dit nummer kan worden gezien als break-up track. Want daarna zakt het weer terug naar de vertrouwde 'Bon Iver' sound. En dat komt vooral vanwege de sterke gelijkenis van stemmen. Muzikaal is 'Bon Iver' meer folk dan 'Ásgeir'.

Dat Ásgeir een eigen sound heeft is goed te horen in het nummer 'Head in the Snow'. Dit bevat behoorlijk wat elektronica die dus ook aanwezig is bij 'Lupin Intrigue'. Echt jammer dat deze het album niet heeft gehaald. Deze sound tezamen met 'King and Cross' maakt Ásgeir meer uniek en vind ik dan ook de betere nummers van het album. Maar goed, bij deze muziek moet je eigenlijk niet over een nacht ijs(land) gaan. Al met al een goed album. En op den duur is de afwisseling tussen de meer elektronische tracks en folk songs juist wel prettig.

Een érg fijn album. Zeker voor de tijd voor het jaar.

aERodynamIC Dit is ook wat voor jou, goede vriend van John Grant.

Ik heb het kort op de Luisterpaal voorbij horen komen: denk het ook Ducoz alleen luister ik daar zelden albums in z'n geheel dus komt nog wel

Heerlijk album. Had de IJslandse versie al sinds Juli thuis liggen en die krijgt ook nog steeds mijn voorkeur. De IJslandse taal voegt toch toe aan het mysterieuze relaxte sfeertje van dit album en het klinkt daar ook allemaal wat meer laid-back. Ásgeir kan zich redelijk redden in het Engels maar de uitspraak is natuurlijk niet optimaal en soms is er ook niet echt wat van te maken. De songs zijn allemaal supersterk en daarom ook voor deze versie een 4*. Komt in de top 10 van dit jaar!

Klinkt goed, Ducoz, bedankt voor de tip!

Voor mij een beetje de IJslandse Ben Howard, en heb altijd wel een zwak voor dit soort muziek. Mooie mooie gitaarmelodietjes en een breekbare stem.

Ben er helaas 1 dag te laat achter gekomen. Zou er graag in de Melkweg bij geweest willen zijn.

Hij zal ergens begin volgend jaar weer in Nederland spelen, kan er echter nog niet meer over los laten

Een soort cliffhanger dus

Ásgeir, Justin Vernon..(Ben Howard ken ik wat langer dan de eerste twee). Maar even Nederlands doen, want mijn vraag is eigenlijk: in welk hokje past dit nu ? (Of juist niet), en waar liggen de roots van dit soort muziek ?

Afgezien van de nogal aanwezige stem in de eindmix is dit toch gewoon folk/pop?
Recente namen: Radical Face, Bon Iver, Other Lives,.....

Nah, folk doet mij eerder denken aan Dylan of mijn tante al dansend in haar eigen gemaakte jurk met andere tantes in hun eigen gemaakte jurken. Pop is U2 en Coldplay.

Volgens mij heb jij een achterhaald beeld van folk.

Klopt (maar ik vroeg ook naar de geschiedenis), dus misschien is dit wel afkomstig uit de folk en heeft het zich naar deze, hedendaagse, vorm geëvalueerd. Voor mij is het nieuw. Een ontdekking voor mezelf. Ik hou van nieuwe ontwikkelingen om te beluisteren, te beoordelen en te gaan genieten (of juist doorspoelen).

Zelf ook nog eens wat 'oude' bronnen geconsulteerd en merk bepaalde invloeden van bv Lindsey Buckinghams 'Out of the Cradle' of een Mark Hollis (solo).

Bepaalde hedendaagse stromingen van Folk (en/of een stukje Indie er bij) kan ik niet altijd waarderen, maar deze stroming wel. Folk is natuurlijk breed. (En Dylan heeft natuurlijk ook een heeeel breed repertoire)

Zou hier nog vele letters aan kunnen besteden, maar daar is deze topic niet voor. Wel benieuwd, en daar heb ik nog geen antwoord op gekregen, naar waar deze stroming door beïnvloed is.

Ik gaf je toch 3 namen? Als je dit mooi vindt, kun je die ook waarderen.

Ik begrijp de bedoeling ook niet zo goed. Je wil de invloeden van Ásgeir weten, terwijl het een mix is van vele invloeden. Think out of the box

Sorry Mctijn, ben nu pas thuis om te beluisteren. Bon Iver is natuurlijk bekend, ben zeker benieuwd ook naar de samenwerking van Justin Vernon met Kanye West.

Maar ik moet en wil ook de tijd nemen om het te gaan beluisteren. Ik neem muziek pas echt goed op als ik er de tijd voor neem. Op mijn koptelefoons als ik fiets, als ik thuis wat tijd heb en vooral dadelijk in de kerstvakantie. MuMe zet mij, in combinatie met Spotify, op vele volgsporen..

De IJslandse versie die vorig jaar uitkwam doet het bij mij toch wel wat beter, maar ik ben dan ook niet zo'n tekst fetisjist.

Ik vind de originele versie ook beter. Het is soms prettig om niet te weten waarover een nummer exact gaat.

Het is inmiddels bekend gemaakt dus ik mag er wat over zeggen: Motel Mozaique.

Je mag zeker ook niks loslaten over een mogelijke clubshow?

Ik zou de dagen rondom 4 april eens in de gaten houden

Ga ik zeker doen! Heb hem al twee keer live gezien, maar wat blijft dat heerlijke muziek!

Het heeft even geduurd, maar met kerstmis viel bij mij het kwartje.
Heerlijke muziek.
Maar ik weet niet of ik dit live wil zien.
Hier geniet ik liever in mijn eentje van.
Te vaak staan mensen door het optreden heen te praten.

Heb van iemand gehoord dat er in het Paard in het midden ook inderdaad veel gepraat werd maar vooraan had ik nergens last van. Niemand te horen, zelfs niet tijdens de 'stille' nummers

Heb ze gisteren King and Cross en Torrent live horen spelen in Groningen. Klonk erg fijn! Hier ga ik achteraan.

Zijn de tracklist en de nummers dezelfden als op het originele (in het IJslands gezongen) album? Of is het hele album opnieuw opgenomen?

Enorm verslavend, zowel deze versie als die in het IJslands. Ik heb ze beiden op vinyl en elke keer is het weer twijfelen welke versie ik dan wil horen. De balans slaat meestal uit naar de IJslandse. Ik vind z'n uitspraak op de Engelse versie niet altijd even geweldig.


Volgens mij alleen opnieuw ingezongen met vertaalde teksten van John Grant.

Tracklist is hetzelfde.

Heb het album een paar geprobeerd maar krijg 'm nog niet onder de knie. Frappant dat in een bepaald genre je soms helemaal weg kunt zijn van een album en van een ander album niet. Het soort muziek wat Asgeir laat horen bevalt me over het algemeen erg goed. Er is wel een behoorlijke overkill aan releases de laatste paar jaar. Ik hoor de mogelijkheden wel maar de klik is er nog niet. Op het stapeltje "herkansing". Wie weet.

Voor diegene die niet genoeg kunnen krijgen van deze ijskoude polk (pop-folk), surf eens even naar Biggi Hilmars - All We Can Be (2012) - wellicht verwarmt ook deze IJslander je hart. Net als Jonsi Jónsi - Go (2010) kerft hij de mooiste melodieën in je hoofd - onder de rook van een vulkaan zoekt waarschijnlijk iedereen een sprankje hoop

Was er echt klaar voor om deze te gaan beluisteren en goed te bevinden want komende uit IJsland, John Grant die er op de een of andere manier aan heeft meegeholpen, de stem die aan Bon Iver doet denken... Maar helaas slaagt hij er niet in om mij te overtuigen. De nummers zijn net niet goed genoeg, het accent gaat vrij snel tegenstaan en zelfs de stem weet niet te bekoren...

Hoorde Asgeir vorig jaar voor het eerst, op Into The Great Wide Open.
Zat voor onze tent, in het donker met een glas wijn, op 300 meter van het festivalterrein.
Met een heldere hemel en de pure muziek van Asgeir op de achtergrond, was ik even weg van deze wereld......
Kan ook moeilijk omschrijven wat de muziek met me doet, maar het raakt me op alle fronten.
Naar het album In the Silence moet je niet luisteren, maar moet je voelen....

Wat een mooie beschrijving lees ik hier en zo mee eens. Naar dit album moet je niet luisteren maar moet je voelen