The Hollies - Stay with The Hollies (1964)

Extreem zwak debuut.
Staat inderdaad vol overbodige covers. 'Stay' is het enige nummer dat in orde is op de cd.
De bonustracks vallen al beter mee. De single 'Just One Look' met vooral als b-kant 'Keep off of that Friend of Mine' is wel een goede single. 'A Whole world Over' is een okée b-kant.

In chronologische volgorde:'Talkin' Bout You' is muzikaal gezien een leuk nummer, maar vocaal onvoldoende. De slecht gezongen falsetstemmen van Nash en Clarke zijn een marteling voor de oren. 'Mr. Moonlight' en 'You Better Move On' komen qua vocale prestatie al een stukje meer in de richting van het hoge niveau waar ze zo beroemd door zijn geworden. Het overbekende 'Lucille' van The Everly Brothers coveren is zelfmoord. Beter dan de Everly Brothers zat er niet in, dus is het een totaal overbodig nummer. 'Baby Don't Cry' is een niemanddalletje en kunnen we snel vergeten. 'Memphis' is weer niet overtuigend gebracht. 'Stay' wordt wederom niet zuiver gezongen. 'Rockin' Robin' is geen sterk nummer.
'Watcha Gonna Do 'Bout It' is leuker. 'Do You Love Me' werd zo'n beetje door alle Merseybeat bandjes gezongen, maar de uitvoering van The Hollies is zeker niet de beste. 'It's Only Make Believe' is zowaar een aardige ballad tussen al dat beat geweld. Het gebrek aan variatie is storend, waardoor zelfs een 34 minuten durende album een lange zit is. Bij 'What Kind of Girl Are You' komt de zang weer niet uit de verf. Nash en Clarke doen een ambitieuze poging tot professionele samenzang, maar het resultaat is een lelijk klinkende overdaad. 'Little Lover' en vooral het door de mondharmonica bluesy 'Candy Man' zijn een stuk beter.

Conclusie: The Hollies anno 1964 lieten zich meeslepen in de populaire 'Merseybeat' sound. Ze deden het niet onverdienstelijk, maar waren nog duidelijk onvolwassen. Van enige samensmelting van harmonieuze samenzang was nog geen sprake. Muzikaal klinkt het ambitieus, sommige gitaarsolo's kunnen wedijveren met die van de Beatles, maar is soms tegelijkertijd beschamend amateuristisch. Het gekozen populaire cover repertoire was toen een goede keuze, maar geldt nu als lichtgewicht materiaal. Dertien covers van de veertien nummers is bovendien een beetje gemakzuchtig en weinig creatief.
Het album was echter een enorme hit in Groot-Brittannië. Het bereikte de nummer 2 positie en verbleef 18 weken in de top 10. "Stay" werd zelfs hun eerste UK top 10 hit.